Nadat we vorig jaar de competitie hadden gewonnen, willen we dit jaar natuurlijk de titel verdedigen. We begonnen heel goed aan de eerste wedstrijd tegen Rijssen, waar we op papier duidelijk de avoriet waren, ook al misten we twee sterke spelers, Alexander en Gijs. Onze topvervangers Leon en Erik doen gelukkig niet onder voor ze. We gingen met een “normale” opstelling (naar speelsterkte) de wedstrijd in, d.w.z. ikzelf op 1 en daarna Paul, Wennink, Arno, Leon, Bas, Erik en Tom. Al in het eerste kijkrondje zag het er over het algemeen goed uit. Ikzelf had geen idee vanaf zet 3 en stond bescheiden. Paul gebruikte zijn witte voordeel om vroeg ruimte te winnen, Wennink speelde Scandinavisch :(, Arno stond ok, Leon viel stevig aan op de koningszijde, Bas verzamelde vroeg een stuk, Erik was licht passief en Tom had zijn tegenstander al bijna mat! Maar op de een of andere manier (hij weigert de partij te laten zien), verloor Arno zijn dame tegen een toren, ik dacht eerst: “Wow, briljant die man”, helaas had ik het mis, verloor Arno meer materiaal en stonden we 0-1 ACHTER, dat was vorig seizoen nooit het geval (in de wedstrijden waar ik bij was). O jee, zal het een onaangename verrassing zijn? Nee! Omdat Lonneker een sterke voorzitter heeft, pakte Paul eerst tactisch een peune en hoewel zijn volgende “truc” eigenlijk onzin was, wist hij kort daarna tactisch een stuk te winnen. De gelijkmaker! Ook Bas zette een sterke prestatie neer, bijna zonder fouten, hij zette vol vertrouwen zijn extra stuk om, in een ons verdiende op voorsprong! Erik profiteerde van een slordige aanvalszet in een verdrukte stelling, won een pion en wist vervolgens ook zijn stukken te activeren. Kort daarna was een tweede pion verleden tijd en viel Erik zelfs de koning aan. Toegegeven, hij won de koningin met een mooie tactiek, maar hij had ook mat kunnen forceren. Maakt niet uit! 3-1 voor Lonneker. Wennink stond in de opening ook bescheiden, wie zou dat verbazen …, maar hij wist zich in het late middenspel te ontwikkelen en strafte een overdreven stukoffer van zijn tegenstander genadeloos af voor een tussenstand van 4-1. Het beslissende halve punt voor de teamoverwinning werd gepakt door Tom op het achtste bord. Na een sterk offer had hij bijna een mataanval gecreëerd, maar maakte deze niet af. Ik wist het exacte einde niet vanwege mijn eigen tijdsproblemen, maar het gerucht gaat dat hij nog steeds duidelijk beter was. Hoe dan ook, 4,5 en de winst was verzekerd, ik stond “Schei…”… Leon kon ik niet goed zien. Ok drama baby, drama! Helaas kwam ik bedroevend uit de opening, mijn tegenstander speelde dat erg goed! Het enige wat me “in leven” hield waren de reguliere biertjes van CMPtV en Wennink … en het feit dat ik eerst geen materiaal achter stond, hoewel de in het lichaam verstopte engines +4 verklaarden. Toen ik vervolgens een kwaliteit won in een zware tijdnood, dacht ik ten onrechte — “easy win” Maar nee, ik was nog steeds aan de verliezende hand en moest het materiaal teruggeven. In het DT-eindspel bleef ik minder staan, maar omdat mijn tegenstander op het einde een “verkeerde” pion sloeg, kon ik een onverdedigbare mataanval beginnen en het 5,5e punt binnenhalen. Helaas heb ik het einde van Leon niet echt meegekregen vanwege mijn eigen pot. Hij had echter steeds het initiatief aan zijn kant en in tijdnood van zijn tegenstander sloeg hij ijskoud toe voor de eindscore. Uiteindelijk hadden we een duidelijke 6,5-1,5 overwinning, wat ons op de tweede plaats in de ranglijst zet, nog niet erg veelzeggend natuurlijk, maar laten we zien… In de tweede ronde moeten we in Almelo op 11 november spelen en dan moeten we er weer staan! Fabian Stotyn
Vertaald met www.DeepL.com/Translator (gratis versie)
Zaterdag 8 Oktober 2022 speelde SVL-1 thuis tegen Sissa-1, uit Groningen. Het was een mooie dag, met slechts een plotselinge regenbui. De tegenstanders werden na hun lange autorit warm onthaald in ons clubgebouw, waarover men alleen had horen spreken – voorzitter Paul had zeker dingen verteld !? Teamleider Roelof had zichzelf niet opsteld – hij leerde vandaag koffie zetten, want daar bleek zeker behoefte aan.
Op papier waren beide teams even sterk, maar de verwachting was eigenlijk dat we zouden moeten kunnen winnen, omdat dit Sissa-1 hun vorige wedstrijd tegen Almelo-1 met grote cijfers had verloren – toen waren echter 2 van hun sterkste spelers niet aanwezig, nu wel .. Het werd daarom een flinke strijd, waarbij lange tijd onzeker was op welke borden we voordeel konden verwachten. Mart: “Meestal worden dingen na 15.00 uur wel duidelijk”. Hier volgt het verloop van de match, de partijen waren ongeveer in deze volgorde beeindigd. Vaak speelde de (open) g-lijn een opvallende rol.
Niklas stond de vorige keer in Putten als eerste naast het bord, hij won toen snel met Wit. Deze wedstrijd had ik hem Zwart gegeven aan bord 3, ik weet niet meer waarom, maar Niklas kent het spelletje wel. Hij moest direct na de opening echter een verradelijke aanval afslaan, toen Wit het centrum wist te openen en een gevaarlijk paard op e5 had. In deze partij was de g-lijn open en Zwarts koning niet zo veilig. Dat brak Zwart op, hij kon de moeilijkheden niet aan en zo stond Niklas weer als eerste naast het bord – met een nul helaas. Hij zal het spelletje thuis zeker nog eens bekijken ..
Avgerinos had opnieuw Zwart, ditmaal aan bord 5. Hij speelde een soort Konings-Indische opstelling, waarbij Wit lang rocheerde en een gevaarlijk ogende pionnenstorm op de Koningsvleugel was begonnen. Toen het middenspel van deze partij in volle gang was, kon Zwart opeens Lh6 spelen, waarbij in die stelling Wits dame op c1 (?!) verradelijk aangevallen werd en de betreffende diagonaal niet goed te blokkeren was. Zelf had ik ook gezien dat Lh6 toen een zeer goede zet was en niet een zet die voor de hand lag, want de loper stond gedekt door een paard op g4 wat op het punt stond genomen te worden .. Avgerinos was de gehele partij echter goed geconcentreerd en deze onverwachte wending was niet aan zijn oog ontsnapt. De zet bleek zelfs fataal voor Wit : hij moest opgeven.
Arno zat opnieuw niet aan een top-bord, maar ditmaal had hij wel Wit, aan bord 6. Deze dag was er iets met een open g-lijn, die speelde op meerdere borden een hoofdrol, zo ook hier : Arno lanceerde met g2-g4 een aanval op de Zwarte korte-rochade-stelling, maar het was ons niet duidelijk wat Arno daarbij gedacht had. Hij was zelf nog niet gerocheerd en zijn vermeende aanval werd keurig gepareerd door de Zwartspeler, die een veel lagere rating bleek te hebben. Arno kwam zelfs steeds meer in de problemen en moest daarbij ook een ver-opgerukte Zwarte h-pion van promotie weerhouden. Dat ging toen fout, op ’t laatst had Arno geen goede zetten meer en moest opgeven.
Jeroen had Zwart aan bord 7 en liep in zijn favoriete Caro-Kann opening tegen een verradelijk gambietje aan. Daarvan bleek hij op de hoogte, ik hoorde zijn tegenstander in de wandelgangen tegen een mede-Sissa-er zeggen dit gambiet voorbereid te hebben en verrast te zijn dat Zwart de opening zo goed weerstaan had. Jeroen had een plus-pion weten te behouden, maar nog niet gerocheerd. En dat bleek hem op te breken, zo leek het : Wit kwam binnen met dame en loper, offerde zelfs een toren voor de aanval, en die leek Jeroen alleen nog te kunnen weerstaan door een ingenieus en gevaarlijke zetherhaling. Maar Jeroen voelde dat er meer in zat, hij ging de zetherhaling uit de weg, waardoor zijn tegenstander enkele zetten later moest opgeven. Na afloop verklaarde Jeroen: “geen enkele partij was ik zo gespannen op het moment dat ik remise uit de weg wilde gaan”.
Mart speelde, zoals we hem kennen, concentreerd en nauwkeurig. Aan bord 1 moest hij zich met Zwart eerst schrap zetten om Wits opening te weerstaan. Er kwam zelfs een stelling op het bord waarbij Mart bijna al zijn stukken op de achterste rij had geplaatst -met paarden op f8 en g8- maar dit was tijdelijk : Wit maakte de g-lijn open, waarmee hij een aanval probeerde op te zetten, maar Mart verdedigde goed en kwam tenslotte met een pion meer uit de stofwolken te voorschijn. Daarna wist hij het initiatief te grijpen en won keurig.
Leon schaakte vandaag zijn eerste partij voor ons team, en ik had hem Wit gegeven. Leon speelt goed tegen sterke spelers, dus bord 2 leek me prima, maar dat hij tegenover Sissa’s hoogste rating kwam te zitten, was voor iedereen een verrassing. Ik zag het, maar vertelde het Leon niet, het zou voor hem alleen nadelig kunnen uitwerken. De partij kende diverse kritieke fases. Wit had een imposant pionnen-centrum, maar dat was ook kwetsbaar. Na afloop verklaarde Leon : “Ik begon de partij te optimistisch, je zou wel kunnen zeggen arrogant, en ik kwam na de opening verloren te staan. Mijn g4! was een noodrem en bluf, maar het pakte goed uit; volgens mij nam Zwart die pion met het verkeerde stuk”. Zo gebeurde het dat Wits aanval langzamerhand sterk werd, hoewel ik vele zetten niet kon voorspellen, het was allemaal heel onduidelijk en moeilijk. Maar ook in deze partij speelde de g-lijn een belangrijke rol. Zwart ging op ’t laatst toch maar lang rocheren, hoewel met een diepe zucht : de Zwarte pionnen-stelling aan die kant van het bord lag volledig aan gort en Leon wist toen met zijn beide lopers, gesteund door de andere stukken, een beslissende aanval te voeren, waarbij Wit ook nog eens een paar vrijpionnen wist te maken. Leon had voor de tijdcontrole nog enkele minuten op de klok, in moeilijke stellingen, maar hij had zijn zenuwen goed onder bedwang en wist de vis op het droge te krijgen!
NB. achter het frisdrank-blikje van de Zwartspeler staat nog een Zwarte toren; Wit staat hier een kwaliteit achter, maar heeft enkele (vrij)pionnen meer en staat in feite gewonnen.
Bas schaakte vandaag ook zijn eerste partij voor ons team, ik gaf hem Wit aan bord 8. De openingfase van deze partij was degelijk, zonder tactische complicaties, maar al gauw gaf Bas te kennen zijn stelling zomaar mishandeld te hebben en ook een pion verloren. Hij was er duidelijk door ontdaan, maar Mart stak hem een hart onder de riem : “ik heb wel partijen gewonnen met een pion minder, hoor .. zelfs met 2 pionnen minder!” De partij kabbelde voort, Zwart maakte niet echt aanstalten een aanval op te zetten en Bas wist zijn stukken te hergroeperen en zelfs met een paard op d5 binnen te komen nadat Zwart dit veld vrijgegeven had met het opspelen van de c-pion naar de 5e rij. Alle torens werden geruild en in het late middenspel (zie foto) maakte Zwart ergens een blunder door een paard-vork toe te laten waardoor Bas onverwachts een stuk won en zo de partij. Na afloop verklaarde hij: “Enkele zetten voordat dit gebeurde had ik nog remise aangeboden!”
Jürgen, die de vorige keer een prachtige partij afleverde met Zwart, speelde nu met Wit. Dat is gunstig voor veel spelers, maar Jürgen liet zich vooraf ontvallen niet te weten hoe hij zou openen. Het werd een rustige Pf3-met-g3 opzet, die resulteerde in een middenspel waar beide spelers de posities van hun stukken langzaam verbeterden. Het werd een lange partij, waarin Jürgen zijn stukken niet goed wist te ontplooien en voortdurend onder druk stond. Deze partij was als laatste bezig, op een moment dat remise voldoende was voor de teamwinst — Jürgen wist dat ook, ik gaf hem dit aan, maar winst zat er zo te zien toch niet in. Uiteindelijk hadden beide spelers nog maar enkele minuten op de klok. Zwart had een pion of twee meer, en kwam daarmee verradelijk naar voren, samen met zijn Koning, maar er was vooral een lelijke dubbelpion op de a-lijn, de kant van het bord waar Jürgen toen ook zijn Koning had weten te krijgen, en zo kwam de Sissa-speler er niet door, hij bood tenslotte maar remise aan, hun team had op dat moment deze wedstrijd toch al verloren.
De leden van Sissa-1 konden berusten in het resultaat, zij meenden terecht verloren te hebben, zo ving ik op. De verstandhouding met meerdere Groninger spelers was trouwens opvallend goed, tijdens de partijen en ook na afloop werd er uitbundig contact gelegd. Al met al een sportieve en waardevolle ontmoeting !
Afgelopen zaterdag 17 september speelde ons 1e team de eerste landelijke KNSB wedstrijd van het nieuwe seizoen, in Klasse 3B. We moesten naar Cultureel Centrum “Stroud” in Putten, en volgens afspraak arriveerden keurig op tijd 3 autos aldaar met 7 SVL spelers, Jokim kwam met het OV. Bij deze ontmoeting met PSV/DoDO zou hij met Wit aan het 1e bord spelen. Dat werd tegen Ewoud ’t Jong, hun sterkste man, met een rating van 2135. Er kwam een Franse verdediging op het bord, met geraffineerde manouevres, waarbij Jokim langzaam steeds meer grip op de ontwikkelingen kreeg. Als eerste klaar was Niklas, die aan het 7e bord ook met Wit speelde en een Franse verdediging tegen zich kreeg, maar zijn tegenstander ging al gauw ten onder, hoewel diens rating 60 punten hoger was. Hoe de partij precies ging kan ik niet achterhalen, Niklas’ handschift is zeer eigen .. Het duurde niet lang of Arno had ook gewonnen, op het 2e bord met Zwart – dit resultaat bleek niet verwonderlijk, zijn tegenstander had een rating van 1359 en was dus tactisch ingezet op dit hoge bord .. Ondertussen werd er flink nagedacht aan de overige borden. Roelof zette met Zwart aan bord 6 ook een Franse partij op, maar werd in die opening verrast door Wits afruil-variant, waarop Roelof moeite had zijn stukken goed op te stellen. Mart had Wit gekregen aan het 3e bord en zette zijn partij voortvarend op, zoals we van hem gewend zijn; hij zette zijn tegenstander in feite direct het mes op de keel, maar deze verweerde zich kranig en het werd een mooie strijd. Jürgen Mijerink had zich deze zomer enigszins voorbereid met de Zwarte stukken, en zaterdag kon hij aan bord 4 zijn inzichten toepassen. In de auto vertelde hij hier vooraf al iets over : op ons nivo is het vooral belangrijk dat je de stukken goed neerzet, een pion meer of minder maakt dan niet uit .. nou, daarvan gaf Jürgen een prachtige demonstratie, hij offerde in de opening zelfs twee pionnen en even later nog een! Voor mij was het onduidelijk waar zijn compensatie lag, maar Jürgen las vast het Alpha-Zero boek, want hij ging toch langzaam maar zeker het spel dicteren, waarbij zijn tegenstander ook nog eens in tijdnood kwam. Jarno speelde zijn partij goed geconcentreerd, ondanks een familie-aangelegenheid die ochtend (waardoor hij met eigen auto was gekomen), op het 5e bord; dat was naast mij, maar ik heb niet gevolgd wat er daar gebeurde. Jarno was echter als laatste klaar, hij had een lang en moeizaam eindspel met Toren en Loper, tegen twee Lopers en een Paard en elk enige pionnen, waarvan Jarnos h-pion op h7 de held wilde worden. Dit lukte uiteindelijk niet, Jarno moest eieren voor zijn geld kiezen en moest even later opgeven.
Op dat moment was zijn uitslag echter niet meer belangrijk, door de resultaten op andere borden hadden we toen al meer dan 4 punten. Avgerinos speelde met Zwart op bord 8 ook een lang en moeizaam eindspel, waaruit geen winnaar voortkwam. Wel beslissend was de partij van Roelof, hij had de complicaties op zijn bord zo goed mogelijk weten te navigeren, maar geen tijd gekregen een Witte pion op f7 onschadelijk te maken, wat natuurlijk fataal werd. Maar Jokim won, dit punt was een enorme zege voor ons, zijn tegenstander deed beide Paarden aan de rand, waarvan er 1 op a6 geslagen werd door Jokims Loper -met een lelijke dubbelpion op de a-lijn als resultaat- en het Zwarte Konings-Paard ging de route g8-f6-h5!?-g7?!, wat Jokim afstrafte met zijn 2 Paarden: die kwamen in het late middenspel beide vernietigend naar het centrum om de Zwarte Koning te belagen, waardoor Ewoud op zet 38 moest opgeven. Mart kwam ver, maar een centrum-pion van zijn tegenstander ook, maar Mart wist keurig remise te maken. Jürgen won ook, zijn eindstelling was zeer voordelig en zijn tegenstander was al een tijdje aan de laatste minuut bezig. Van zijn bijzondere partij wil ik 1 moment tonen, zie diagram.
Rody Straat (PSV/DoDO) – Jürgen Meijerink (SVL-1) / bord 4
Wit aan zet .. Zwart won deze partij op overtuigende wijze !
De tweede competitieronde bij de senioren was een stukje rustiger. 4 partijen in totaal. Ed en Louk speelden hun tweede partij in de tienkamp, Albert mocht tegen Ronald spelen, Jeroen tegen nieuw bestuurslid Arno, en ondergetekende speelde tegen Thijs. Pas na half elf eindigde alle vier partijen.
Vrijdagavond, 09-09-2022. Een eerste competitieavond bij SVL. En een zeer goed gevulde avond. Nadat vorige week de massakamp tegen Nordhorn Blanke al een groot succes was geweest, bleek deze vrijdagavond niet daarvoor onder te willen doen. Zelfs het slechte weer buiten hield mensen niet tegen te komen schaken. In totaal 17 mensen aanwezig, 8 partijen.
Met daaronder krakers zoals Louk tegen Ed, en Mart tegen Appie. Iets na 9 uur is de eerste uitslag bekend: Thijs wint van Gerard! Na goed middenspel wist Thijs, ondanks dat zijn koning op de derde lijn stond, de ruimte beter te benutten en een loper voorsprong over te houden. Met winst als resultaat.
Op de andere borden is de strijd nog vol op bezig. Gijs heeft het erg lastig tegen Julian. Mart zegt quasi-serieus “ik sta al 2 pionnen achter”. En de resterende vijf partijen zitten nog volop in het middenspel.
Tegen kwart voor 10 wint Alexander van Avgerinos. Gijs staat 2 pionnen achter tegen Julian. Of klinkt het beter als ik zeg dat Julian gehakt maakt van Gijs! En de andere borden staan nog onder hoogspanning.
Tegen 10 uur heeft Julian van Gijs gewonnen. Valt dit onder de categorie ‘de jeugd heeft de toekomst’?
Rond kwart voor 11 vallen bij 2 partijen de beslissing. Walter wint (“ik kreeg de overwinning in de schoot geworpen”) van Henk. En Bas wint van Lennart. Ondanks de opmerking “ik verkloot het wel” van Bas weet hij toch te winnen.
Voor half 12 weet Mart toch van Appie te winnen. De kaskraker deze avond zorgt voor veel frustratie, heroische momenten, en meerdere “ik sta me toch slecht” uitspraken. Ed begint in tijdnood te komen in zijn partij tegen Louk. En de partij tussen Ronald en Jeroen bestaat uit “K + 3 pionnen tegen K + 3 pionnen”
Na half 12 zijn de laatste 2 partijen afgelopen. Louk verliest “ik geef zo een stuk weg” tegen Ed; Ronald speelt remise tegen Jeroen.
Ondanks de regen was de animo bij de jeugd groot om weer aan een nieuw schaakseizoen te beginnen. Tobias en Sacha wisten hun partij te winnen, de anderen speelden gelijk.
In het seizoen 2021-2022 schoot ons eerste team uit de startblokken. De eerste competitiewedstrijd moesten we door twee late doch begrijpelijke afzeggingen één bord leeg laten. Na een snelle verliespartij en een remise stonden we zelfs met 2,5 – 0,5 achter. Toch wisten we van Almelo te winnen met 4,5 – 3,5. Een goede start van het seizoen!
De tweede ronde verliep nog beter. We wonnen met 5,5 – 2,5 van het op papier sterkere PSV/DoDO. Alle witspelers wonnen en met drie remises van de zwartspelers was dit een afgetekende overwinning. We stonden nu op de eerste plaats in de poule!
De derde ronde tegen Max Euwe verloren we duidelijk met 6-2. Op een aantal borden had er wel meer ingezeten maar uiteindelijk wel terecht verloren.
De vierde ronde wonnen we van ZSG met 4,5 – 3,5. Het was weer een erg goede overwinning. De gemiddelde rating van ZSG was namelijk 90 hoger dan die van ons. Zo ontstond er na de eerste seizoenshelft de volgende tussenstand:
We stonden bovenaan! Er werd al over het kampioenschap gesproken. Let er wel op dat bij deze tussenstand niet alle teams evenveel wedstrijden hebben gespeeld.
Tweede seizoenshelft
In de tweede seizoenshelft was alles anders. We verloren duidelijk van ASV met 2 – 6. Ook tegen Zevenaar kwamen we er niet aan te pas en verloren we met 5,5 – 2,5. Van Paul Keres verloren we met 5,5 – 2,5. Tegen WSG leden we de zwaarste nederlaag. In Winterswijk werd het maar liefst 6,5 – 1,5. Van de laatste vier wedstrijden was de wedstrijd tegen Paul Keres de enige waar we nog kansen hadden op een overwinning. We lieten het echter op meerdere borden liggen. De eindstand van de Klasse 3B werd hierdoor:
Een na laatste dus. Er degradeert maar één team omdat we met negen in plaats van tien teams in de poule zaten. Met een voorsprong van vijf matchpunten op het laatste team is klassebehoud nooit een probleem geweest. Voor volgend seizoen zullen we echter flink aan de bak moeten om in de derde klasse te blijven. Vooral het aantal bordpunten is met 25 erg weinig. Dat is maar twee meer dan het team dat nu wel degradeert. Bovendien heben we de laatste vier wedstrijden verloren. Maar goed, volgend seizoen weer nieuwe kansen!
Individuele scores
Er waren goede individuele scores van Jürgen met 4 uit 6, Jarno en Leon met 3 uit 5 en Bas met 1,5 uit 2.
En verder
En verder was dit weer het eerste seizoen dat er live geschaakt kon worden. Een aantal had zelfs helemaal niet meer geschaakt sinds de laatste KNSB wedstrijd van anderhalf jaar daarvoor waarna vanwege coronamaatregelen het seizoen niet is uitgespeeld. In het seizoen 2020-2021 werd er een competitie via chess.com gespeeld.
Het was voor mij als teamleider vaak moeilijk om het team rond te krijgen. En bij drie wedstrijden was het echt crisis. Er hebben dit seizoen maar liefst achttien verschillende spelers meegespeeld. Dit werd veroorzaakt door veel afzeggingen van de basisspelers. Buiten die achttien om zijn meer spelers die gevraagd zijn in te vallen, en vaak meerdere keren, maar niet hebben meegespeeld. Hopelijk gaat dit volgend seizoen anders. Dat is ook de verwachting aangezien de oorzaak van veel afzeggingen gerelateerd waren aan corona of eenmalige oorzaken hadden. Er was wel een enorme bereidwilligheid van veel spelers om toch mee te spelen ook op dagen wanneer het niet uitkwam. Hierdoor is het gelukt om met uitzonding van de eerste wedstrijd wel steeds voltallig uit te komen.
Op een gezellige vrijdagavond in juli waren er 9 spelers die streden voor de snelschaaktitel van dit seizoen. Leon had zijn privéchauffeur Corne meegenomen. Omdat het inclusief Corne oneven zou worden, zodat iedereen lekker een rondje vrij zou zijn om even bij te komen, speelde Corne mee. Uiteindelijk wist hij zelfs nog op plek 8 te eindigen met 4 uit 18 net boven Tom die vroegtijdig het toernooi verliet met een score van 3 uit 18.
Julian speelde zeer verdienstelijk, stond 2x gewonnen tegen Paul, 2x gewonnen tegen Leon en 1x gewonnen tegen Gijs. Helaas wist hij uit deze partijen maar een half punt te halen. Maar Julian legde de hele avond iedereen het vuur aan de schenen en eindigde met 7,5 punt op een zevende plaats. Roelof eindigde met 10 punten op een vijfde plaats. Och gottegotgot vergeet ik zomaar de nummer zes te vernoemen. Hij gooide deze avond geen biertje om, maar hij kon ook geen potten breken met het moordende tempo van 5 minuten. Groenewoudt werd zesde met 9 punten.
Ik begon fantastisch, met 10 uit 10 tegen de ondersten, kreeg babbels, raakte over mijn bieroptimum en kwam in de laatste 4 rondes niet verder dan een gestolen 2-0 tegen Julian en een salonremise tegen de kampioen in de laatste ronde. Daarmee eindigde ik op plek 4 met 12,5 punt. Leon wist met 2-0 van mij te winnen, speelde 1-1 tegen Cupido en Paul, maar morste onderweg teveel punten om hogere ogen te scoren en werd derde met 13,5 punt.
Cupido wist 1 van de 2 partijen te claimen tegen Paul, speelde net als Paul 1-1 tegen Leon, maar uiteindelijk was het punt dat Roelof van hem afpakte een halfje te veel. Cupido werd tweede met 15 uit 18, gelukkig maar anders krijgt die jongen nog meer babbels. Over praatjes gesproken Paul werd eerste met 15,5 uit 18. De eindstand die opgelezen werd na afloop scheelde maar 2 punten met de werkelijke uitslag, kortom tellen is moeilijk en het was gezellig. Het toepen na afloop leverde louter winnaars op.
