-door Roelof Berkepeis-

Het was een dolle zaterdag, de 7e november 2015 in Amsterdam : het 1e team van SV Lonneker zou aantreden tegen VAS voor de 3e ronde in Klasse 2A. De speelzaal, zo te zien een voormalige brandweerkazerne, werd deze middag als eerste aangedaan door Menno en Roelof, die met de trein waren gekomen, en even later door de rest van de teamleden, die met de auto vanuit Twente waren afgereist : Arno, Boris, Patrick, Mart en Robin. Als laatste arriveerde Jokim in de speelzaal, hij woont op 20 minuten afstand.
   De koffie was klaar, de borden stonden gereed en toen de wedstrijdleider alle belangrijke regeltjes nog even formeel had opgesomd en de mobieltjes tot zwijgen had gemaand, werd het startsein gegeven voor deze memorabele wedstrijd.
 

 
Op papier waren we zwakker dan VAS, ja SVL-1 is zelfs het zwakste team in deze Klasse 2A. Vandaag was dit extra opvallend, want onze gemiddelde rating was vrij drastisch verlaagd doordat Roelof op bord 6 meespeelde als invaller – hij heeft een officiele rating van 1754, terwijl bijna alle spelers 2000 of meer hebben. Roelof was echter als eerste klaar, met .. winst!

Het is bekend dat Roelof in deze tijden in vorm is, maar toch kwam deze uitslag als een volslagen verrassing, vooral omdat onze speler in de opening geconfronteerd werd met een venijnig pionoffer, waardoor hij direct een gevaarlijke aanval over zich heen kreeg en vrijwel de hele partij met de rug tegen de muur stond. Het was een bizarre pot met een ongebruikelijk begin waarin Zwart aan Wit leek te zeggen : “dit is vast incorrect, maar toon mij maar eens aan HOE ..”. Witspeler Gerrit Visser stond de hele partij op allerlei manieren gewonnen, maar heeft zijn tegenstander onderschat en kon op een gegeven moment niets anders dan doorzetten met het offeren van stukken, een kamikaze-actie die door Roelof prima opgevangen werd, ondermeer door enkele verradelijke tussenzetten. >> speel de partij na

Na de partij trok Visser direct een bier open en wilde het gevecht nog even analyseren, waarschijnlijk om aan te tonen dat hij “gewoon gewonnen stond”, maar onze Zwartspeler zei dat hij nog even wilde bijkomen van de partij .. Het is een kunst om een verloren stelling zo taai mogelijk te verdedigen, juist voor een teamwedstrijd, maar ook om een voordelige stelling tot winst te voeren : je moet continue geconcentreerd blijven, je gekozen lijn vasthouden en steeds objectief kunnen zijn. Dit facet van ons spel beheerste Zwart in deze partij beter dat Wit, die zeker aangeslagen moet zijn geweest door het gebeuren ..

Dit punt leek de anderen een soort boost te geven : zo’n snelle voorsprong geeft je wat lucht, want het team staat al met 1-0 voor! Omdat zijn partij zo vroeg uit was, kon Roelof de ontwikkelingen op alle borden goed volgen en dit verslag maken – je leest de volgorde waarin de partijen eindigden en zo het scoreverloop deze dag.

De volgende partij die beeindigd werd, en in ons voordeel, was aan bord 7. Boris speelde daar met Wit tegen een heer op leeftijd : “Wat is uw naam? Ik ben Oud, en dat klopt wel want ik ben ook oud, zeg ik altijd maar ..” hoorde ik hem bij aanvang grappen. Oud bleek het spelletje weldegelijk te begrijpen en speelt het nog steeds graag, maar moest toch zijn meerdere erkennen in mede-veteraan Boris, die vanuit een heftig middenspel na enkele nauwkeurige wendingen doordrong in de vijandelijke stelling en met een doorslaande Koningsaanval het punt binnenbracht. We staan met 2-0 voor!
 

 
Oscar Ignacia, voor de meeste teamleden intussen een bekende schaakveteraan, kwam ook even buurten. Hij heeft jarenlang in Amsterdam gewoond, daarna geruime tijd in Twente, en nu opnieuw woonachtig in onze hoofdstad; het VAS-clubhonk kent hij wel. Menno en ik zouden na de wedstrijd een paar dagen bij hem op bezoek blijven en we wisten dan ook dat Oscar zou binnenlopen. We hebben elkaar altijd veel te vertellen en toen ik hem verwelkomde vertelde Oscar meteen deze anekdote : er stond een paarse auto buiten op de parkeerplaats, wat hij vreemd vond. Ik vroeg Oscar of hij wist dat paars de kleur van SV Lonneker is. Dat wist hij niet en daarmee was die auto volgens hem verdacht. Ik ben die middag regelmatig even gaan kijken op die parkeerplaats, omdat ik ook onraad rook, maar een paarse auto heb ik nergens gezien.

Aan bord 1 speelde Patrick met Wit tegen een zekere Alejandro de Diego, die Menno nog zegt te kennen van meer dan 30 jaar geleden tijdens het ONJK in Arnhem, waaraan zij toen beiden deelnamen. Patrick speelde zijn Engelse opening met g3 enzo, wat tot een partij leidde die vanalles in zich had en te moeilijk was voor gewone stervelingen. Op een gegeven moment werd aan dit bord tot remise besloten, waardoor ons team met 2.5 – 0.5 voorstond!

Menno speelde met Wit aan bord 3 en volgde geruime tijd een bekende scherpe variant van het semi-Slavisch, de Meraner-variant, waarin zijn tegenstander ergens als eerste afweek van een bekende hoofdlijn, waardoor Menno wist dat hij ergens voordeel zou kunnen hebben, maar het spel was voor beide spelers zo ingewikkeld dat Menno het voordeel al spoedig uit handen gaf. Ergens in de partij kon Zwart zelfs een stuk winnen door een toch relatief eenvoudige wending, maar deze voortzetting werd gemist en toen kon Menno afwikkelen naar een gelijke stelling met ieder slechts enkele pionnen en een toren. Niet lang daarna werd tot remise besloten; een gelukkig halfje, wat de stand op 3 – 1 bracht. Geweldig! Zou dat nog fout kunnen gaan?

Robin had aan bord 4 met Zwart weer een kans zijn Siciliaanse tuin te beheren, maar hij werd op 1.d4 getracteerd en besloot een soort Benoni op het bord te brengen. Het werd een prachtige partij, een strijd der titanen, waarbij Wit behoorlijk gevaarlijk naar voren kwam, maar in het middenspel de voordelen van een ver opgerukte vrijpion niet goed wist te benutten. Robin wist met enkele scherpe maar nauwkeurige wendingen gevaarlijk tegenspel op het bord te brengen, waarbij hij aan het eind ineens ook een vrijpion wist te maken, die beslissend bleek – Wit moest opgeven. Zo hadden we opnieuw een op-papier-sterkere speler uitgeschakeld : 4 – 1. Dit team heeft spirit! >> speel de partij na

Jokim speelde met Zwart aan bord 2 en had een moeilijke partij tegen een sterke tegenstander. Onze speler moest zich in allerlei bochten wringen om verantwoord tegenspel te geven, maar de Witspeler wist continue de druk op te voeren, wat uiteindelijk resulteerde in een combinatie waardoor Jokim een kwaliteit verloor en er geen wegen meer te vinden waren die compensatie gaven. Jokim probeerde zich nog verder te bekwamen in het crashen van paarden in de vijandelijke pionstelling, laatst met Pxf2!? en nu met Pxh2!?, maar het mocht niet baten. Jokim speelde tot het uiterste door en liet zijn tegenstander uiteindelijk keurig het mat met loper en paard uitvoeren. Het zou onze enige verliespartij zijn! De stand was nu 4 – 2 : nog een halfje en ons team zal gewonnen hebben! >> speel de partij na

Arno speelde met Zwart aan het 8e bord en had na de opening een lastige passieve stelling omdat zijn tegenstander vanaf het begin flink de duimschroeven had aangedraaid. Er stonden in het middenspel, met een bord vol stukken, zowaar 2 Witte pionnen op b5 en c6, waarvan de laatst genoemde zelfs een vrijpion was. Ik zag geen duidelijke manieren voor Zwart om zich te bevrijden en enig tegenspel te ontwikkelen, maar Arno is een tovenaar en wist alle gevaren te bezweren door op een gunstige manier de stukkenruil aan te gaan en uiteindelijk zelfs met een ietwat beter eindspel uit de stofwolken te voorschijn te komen – de spelers hadden toen beide nog enkele pionnen en een dame, en beide Koningen waren onderhevig aan allerlei schaaks. Arno, die als een-na-laatste bezig was, kon nu remise aanbieden, wat werd aangenomen, zodat hiermee de team-winst een feit was! Ook bij deze partij heeft een VAS-speler een behoorlijke steek laten vallen, want hij had deze partij duidelijk moeten winnen. De stand was nu 4.5 – 2.5 * >> speel de partij na

Oscar, zelf een sterke speler en bekend als de “Schrik van Noord”, was vanaf het begin verrast door de verrichtingen van ons team en volgde met aandacht de ontwikkelingen op alle borden.
   Vooral het spel van Mart aan bord 5 had zijn interesse. Deze partij duurde het langst en vloeide voort uit een Schots Gambiet, een favoriet van onze Witspeler. Lange tijd bestookten beide schakers elkaar met allerlei gevaarlijke dreigingen en acties, waarbij Mart uiteindelijk toch de meeste kans op winst leek te hebben. Omdat beide spelers toen behoorlijk in tijdnood waren en het resultaat er voor het team toch niet meer toe deed, werd tot remise besloten op voorstel van Mart. Het was een prachtige partij – >> speel de partij na

Oscar : “Mart heeft duidelijk passie voor het spel, is steeds geconcentreerd en heeft goeie ideeen. Hij blijkt zijn speelwijze behoorlijk te beheersen, maar dat Schots Gambiet hoeft niet altijd op het bord te komen. Mart moet eens het Mammoet Gambiet bestuderen en weerleggen : 1. e4 e5 2. Pf3 Pc6 3. d4 d5!? .. daar zal hij veel van leren. Pas als hij dit begrijpt, kunnen ze in Lonneker een standbeeld voor deze jongen oprichten.”

Zo werd het 3 – 5 voor SV Lonneker, op een dag die we niet gauw zullen vergeten.
 

 
Schakend Amsterdam zal nog lang op zijn grondvesten natrillen ..
 

 

 

[ info KNSB klasse 2A : klik hier ]

.
.