SV Lonneker V3 – HSC-Stork V2 1 – 3

Verslag: Ed Balk

In de 6e ronde van de competitie op 25 april hebben we helaas ons enthousiasme niet kunnen verzilveren in succes. In het prettige gezelschap van nog twee andere externe wedstrijden speelden we in een optimale thuissetting. Gijs deed een prettig openingswoord als wedstrijdleider en legde ook uit waar de bezoekers hun drankjes konden arresteren en afrekenen. Telefoons uit en we konden aan de slag. Om met het ergste te beginnen: ik opende met Noors en merkte al gauw dat de beoogde ontwikkeling geen betere posities opleverde. Enigszins hierdoor aangeslagen liet ik me wat afleiden door andere partijen en zag gelukkig dat Louk wel lekker stond met een pion voorsprong en na dameruil dacht ik dat hij het wel met winst kon afmaken. Daarom in eerste instantie ook niet ingaan op remise-aanbod. Martin speelde een solide partij en het zag er aanvankelijk nogal gelijkwaardig uit, maar hij speelde scherp en zijn tegenstander gaf een loper weg waardoor het punt al lonkte. Met beiden nog weinig tijd werd het een beetje nerveus aan tafel. Een mat door Martin werd gemist en hij nam, toch mooi, genoegen met remise. Leuke pot. Johan worstelde op het eerste bord met een pion achter en oplopend tijdgebrek. Hij speelde secuur, maar helaas stond het toch wat minder en moest de klok de knoop doorhakken. Een nul dus en net daarvoor had Louk remise aanvaard, omdat het volgens zijn zeggen anders gezeur op het bord zou worden en daar houden we natuurlijk niet van. In alle tumult verkeek ik me zelf op een matdreiging die ik dacht te kunnen afwenden. Ik had al een paard weggegeven en een eigen beslissende doorbraak volgens Robin gemist dus voor mij dik verdiende nul. De uitslag werd dus 1-3 verlies met Martin als man of the match.

Johan Blokhuis – Henk Bult 0 – 1
Ed Balk – Joop Winters 0 – 1
Martin Horstman – Joan Horst 0,5 – 0,5
Louk de Wit – Anja Campmans 0,5 – 0,5