Door: Tom Engberink

Op vrijdag 8 april mochten wij leden van onze zustervereniging welkom heten voor een altijd heftige, onderlinge strijd in de viertallen klasse. Voor aanvang van deze partij stonden beide teams gedeeld op de eerste plaats met 5 punten uit 4 gespeelde wedstrijden, met daarbij de opmerking dat lonneker 1.5 bordpunt meer had. Onder de bezielende wedstrijdleiding van Robin Bos begonnen wij om 8 uur aan onze partijen.

Op bord 1 speelde Mart Wennink met zwart tegen Bertil de Groot. Mart creeerde een Scandinavische opening op het bord, en probeerde met veel ‘fysiek’ geweld zijn stukken te gebruiken. Hij offerde een stuk voor 2 pionnen, maar wist door, onder andere lang te rokeren, de druk op de stelling van Bertil te behouden.

Roelof Berkepeis mocht met wit op bord 2 aantreden tegen Ben Reinink. Roelof probeerde het met een aanval op de koningsvleugel, en wist een pion op de zesde rij te krijgen. Doordat zwart echter de druk op het centrum had, was dat zeker nog geen uitgemaakte zaak.

Ik mocht zelf op bord 3 spelen, met zwart, tegen Alfons Meijerink. Omdat ik wist dat mijn tegenstander graag c4 speelt, heb ik op internet gezocht naar mogelijke antwoorden tegen deze opening. Daarbij kwam ik het Jeanisch-gambiet tegen (1 ..,b5). Alfons vertelde na de wedstrijd: “ik speel al heel lang engels, maar die zet heb ik nog nooit tegen gehad!”
Door deze opening kregen mijn stukken veel speelruimte en dat vond ik prettig spelen. De dames werden geruild op zet 6, en op zet 10 had ik al mijn stukken ontwikkeld en gerokeerd, waar wit zijn paard als enig ontwikkeld stuk naar c6 had gezet.

Aan bord 4 mocht onze duitse grootmeester, Jurgen Scherfke, spelen tegen Leen van Willigen. Hij speelde een zorgvuldige opening, probeerde zijn stukken te ontwikkelen, maar moest door sterk spel van zijn tegenstander zijn stukken toch grotendeels gebruiken om te verdedigen. Toen zijn tegenstander hem een drankje aanbood was zijn reactie veelzeggend: “nee, graag worst!”

Een volgend rondje langs de borden liet zien dat Mart zijn kwaliteit had terug gewonnen, en nu pionnen voor stond; Roelof gelijkwaardig stond; ikzelf enkele verkeerde keuzes maakte en daardoor mijn voorsprong in ontwikkeling langzaam kwijt raakte; en Jurgen nog steeds moeizaam aan het verdedigen was. Dus ik vroeg aan mijn teamleider of ik remise mocht aanbieden. Ik kreeg als reactie: “Alfons maakt nog wel een foutje, dus speel maar door.” Mijn gedachte was ‘ja, leuk, maar die kan ik ook maken’.

Ondertussen zag Bertil op bord 1 geen uitweg meer, en feliciteerde Mart met de overwinning: 1-0
Jurgen opende de h-lijn voor zijn toren, maar wist niet onder de druk vandaan te komen. Even later moest hij zijn partij opgeven: 1-1
Doordat ik een toren op de tweede rij, en even later een vrij pion kon krijgen die niet meer kon worden afgestopt, won ik: 2-1
Roelof was als laatste bezig. Doordat hij in tijdnood kwam, kon hij niet alle zetten van Ben op waarde schatten, en moest hij zijn tegenstander feliciteren. Eindstand: 2-2