VAS 1822 – SV Lonneker
Zaterdag 27 september mocht het eerste team van onze club weer voor het eerst dit seizoen aantreden in de KNSB 2e klasse. De doelstelling van vorig jaar, handhaving, was ruimschoots gehaald want we eindigden vorig jaar verrassend derde.
De problematiek sloeg echter snel toe. Een heel corps aan spelers was verhinderd. Dit gold ook voor het tweede team, waardoor de gezamenlijke teamleiders dan maar besloten om beide teams met zeven spelers aan te laten treden. Aan hun inspanningen heeft het niet gelegen, want alle mogelijke spelers waren gevraagd, zodat we als iedereen had gekund wel bijna vier teams op hadden kunnen stellen, maar helaas.
Er moest iemand doorschuiven van het tweede naar het eerste. Na lang overleg werd besloten dat ondergetekende dat maar moest doen, ondanks mijn veel te lage niveau voor de 2e klasse. Desalniettemin had ik vorig seizoen, toen ik ook moest invallen, verrassend een halfje gescoord dus daar zal het vertrouwen in mij wel op gebaseerd zijn geweest. Voor mij persoonlijk wel leuk, want nu hoefde ik geen uitwedstrijd te spelen in de vermaledijde Pothof in Hardenberg maar mocht ik afreizen naar de hoofdstad.
Een keer eerder had ik geschaakt in Amsterdam. Het betrof een vriendschappelijke wedstrijd tussen ENPS en Lonneker die we met 4½ – 2½ verloren. Zelf wist ik toen als enige te winnen dus dat bood hoop. Ja ook toen speelden we met zeven man maar dat was zo afgesproken met de tegenstander.
Dan de tegenstander van vandaag, VAS. Voluit het Vereenigd Amsterdamsch Schaakgenootschap. Aan de spelling is te zien dat deze club al een stuk ouder is dan de onze en dat klopt ook, want de club is in 1822 opgericht. Door de jaren heen vele successen geboekt en het bekendste oud-lid is waarschijnlijk Max Euwe. Naar hem hebben ze in Amsterdam zelfs een plein vernoemd waarop een groot schaakbord is geplaatst waar door voorbijgangers en omstanders geschaakt kan worden. Het Max Euweplein bevindt zich in de buurt van het Leidseplein, net wat te ver van onze speellocatie om nog even langs te gaan.
Wat wel mooi uitkwam is dat de speellocatie, het Cygnus Gymnasium, op een kwartier lopen ligt van de woning van mijn zusje die aan de Ceintuurbaan woont net aan de andere kant van de Amstel in de beroemde wijk De Pijp. Na daar een heerlijke uitsmijter gegeten te hebben liep ik weer terug naar de speellocatie waar mijn zes teamgenoten inmiddels waren gearriveerd. Robin had gereden en Mart, Fabian en Menno meegenomen in de auto. Jokim en Arno kwamen op eigen gelegenheid en aangezien zij studeren in Amsterdam was de reis voor hun aanmerkelijk korter.
Voor de wedstrijd was er nog discussie omtrent mobiele telefoons. Officieel is het tegenwoordig verboden om ze überhaupt bij je te hebben en ik verwachtte dan ook gefouilleerd te worden bij de ingang, maar dat viel mee. De wedstrijdleider gaf aan dat hij zolang hij geen telefoon zou zien of horen niet in zou grijpen.
Onverwacht kwam er ineens zowaar een supporter. Niki Wennink, het zusje van Mart, oud- jeugdspeelster en oud-winnares van de jeugdbekercompetitie, studeert tegenwoordig in Amsterdam. Aangezien ik Niki nooit zo’n slechte schaakster vond, opperde ik of we haar niet snel lid konden maken en op bord twee te plaatsen. Voor de eerste ronde geldt namelijk niet dat je al een bepaalde periode lid moet zijn van de vereniging om in actie te komen. Helaas had Niki al andere verplichtingen; ze moest werken in Carré.
Dan de wedstrijd. Het hoogste zwarte bord werd door ons niet bezet en dat was bord 2. VAS-speler Victor Hendriks had derhalve door zijn aanwezigheid meteen een punt binnen. Met ons zevental leek het aanvankelijk eigenlijk nog best aardig te gaan, maar wellicht had ik dat beeld omdat ik vooral op de borden van Arno en Jokim keek. Ik heb altijd geleerd dat je in de openingsfase niet zo vaak met hetzelfde stuk moet spelen. Arno had hier lak aan want in de eerste tien zetten deed hij er vijf met hetzelfde paard. Het paard bewoog van g1 via f3, g5, eg en c7 naar a8 om daar een toren te slaan. Toen hij later in staat bleek dit paard te houden, stond hij een gezonde kwaliteit voor.
Op een aantal borden hadden we het echter ook behoorlijk zwaar. Zo speelde Fabian met wit tegen Tex de Wit maar werd hij al snel getrakteerd op een nederlaag. Al vrij snel stond de koningsstelling van Fabian open en dit zal hem fataal zijn geworden en dat gebeurde al vrij snel want ik heb weinig van de partij gevolgd. Daarom vroeg ik Fabian achteraf maar of hij enige mogelijkheden had gezien om een beter resultaat te behalen. Het antwoord daarop was een duidelijk “nein”. De enige Duitser die we mee hadden genomen naar Amsterdam was zodoende als eerste klaar en verlangde terug naar een ander toernooi dat hij ooit in Amsterdam speelde. “Ein Kneipenturnier”. Net wat voor Fabian.
Jokim, die per metro naar de speellocatie was gekomen, kon gelukkig iets terugdoen. Hij kwam al snel goed te staan. Het vinden van combinaties kun je aan Jokim wel overlaten en deze vond hij ook, hij wist een kwaliteit te winnen en de stelling van zijn tegenstander ging daarmee helemaal kapot waarna deze opgaf.
Helaas wist Robin hier geen goed gevolg aan te geven. Optisch leek hij niet zo slecht te staan, maar dat was maar schijn bevestigde hij mij later. Hij maakte een foutje in de Sveshnikov en gaf aan daarna weinig kansen meer te hebben gehad. Robin kwam slecht te staan en zijn tegenstander wist dit goed uit te spelen.
Mijn eigen partij dan. Ik speelde tegen de teamleider van VAS die zo’n 400 ratingpunten meer heeft. Ik speelde een wat behoudende variant in het Scandinavisch en kwam ongeschonden de opening door. Mijn tegenstander wist een klein voordeeltje te behalen door een dubbelpion bij mij te creëren welke vervolgens weer ontdubbeld werd maar moederziel alleen op d3 belandde, terwijl mijn tegenstander een pion op d5 had. Uiteindelijk wist deze e6 te bereiken en moest ik mijn loper daar offeren en daarna was het snel voorbij.
Menno was ongeveer tegelijk met mij klaar en verloor ook, waardoor de nederlaag een feit werd. In tegenstelling tot mijzelf had Menno echter wel betere mogelijkheden gehad. Hij was lekker aan het aanvallen en aan het dreigen maar verslikte zich in een trucje van zijn tegenstander dat meteen fataal bleek.
Arno speelde nog steeds en had zijn kwaliteitsvoorsprong weten te behouden. Het uitbuiten ervan kost uiteraard iets meer tijd als je van a8 moet komen met je paard, maar uiteindelijk lukte dat en gaf zijn ratingloze tegenstander, een Oost-Europese dame, op.
Mart tenslotte had een tegenstander die hij na een Siciliaanse opening terug wist te dringen. Waar Mart zelf nog wel eens bekend staat allemaal stukken op de laatste rij te positioneren, deed nu zijn tegenstander dat. Mart deed een schijnoffer en won daarmee een pion, maar zijn tegenstander had enige compensatie en het was allemaal moeilijk uit te spelen, waarna uiteindelijk de vrede maar getekend werd.
5½ – 2½ werd daarmee de uitslag. Gezien onze verzwakte opkomst een logische uitslag. Opvallend dat de enige spelers van ons die hun partij wisten te winnen, Jokim en Arno, allebei in Amsterdam studeren. Wellicht hadden zij het wat makkelijker met het uitnadeel.
Amsterdam, zaterdag 27 september 2014 VAS 1822 (2122) - SV Lonneker (1968) 5½ - 2½ 1. FM Tex de Wit (2343) - Fabian Stotyn (2171) 1 – 0 2. Victor Hendriks (2213) - 1 – 0 (r) 3. Ed Baarslag (2098) - Mart Wennink (1887) ½ - ½ 4. Han Sinke (2159) - Menno Monsma (2080) 1 – 0 5. Gerrit Visser (2023) - Jokim van den Bos (2016) 0 – 1 6. Niels van Dam (2029) - Robin Bos (2000) 1 – 0 7. Maria Vasilescu (-) - Arno van Akkeren (2026) 0 – 1 8. Morrison Lesger (1989) - Walter Wissenburg (1593) 1 – 0
Walter Wissenburg