Waar vorig seizoen nog een tweede plek werd veiliggesteld in de SOS competitie, is Lonneker dit seizoen nog een beetje aan het aanmodderen. Om dit momentum te keren kwam de op papier perfecte tegenstander langs : Het Kasteel uit Wijchen, wat de vorige ronde met 8-0 klop hadden gekregen van Pallas. Waar de vorige wedstrijd nog werd gedobbeld, was het vertrouwen deze wedstrijd een angst, die hoort bij een negatief momentum, doorslaggevend en koos iedereen een bordje waarop hij zich veilig voelde.
De avond begon met een hoogtepunt, want Wennink speelde intern zijn 500-ste!! partij. Jurgen was dapper en koos bord 2, hij kon ook niet weten dat daar de op papier zwakste tegenstander zat, hij won een toren en de partij voor 21:00u. Kortom, een briljante start van de avond. In de zaal begon al wat rumoer, misschien omdat alle 4 interne partijen het volgende half uur ook klaar waren, maar misschien ook wel omdat de mensen voelden dat er deze avond wat moois kon gebeuren.
Onze Herbst Meister Jarno heeft na de winterstop zijn fantastische vorm niet door kunnen trekken, een slecht momentum, wat zorgde voor een slechte partij en een slecht resultaat, 1 – 1. Cupido vertelde mij dat hij na 4 zetten gewonnen of verloren zou staan. Hij had 2 pionnen meer in een slechte stelling en kwam remise overeen, zo werd het 1,5 – 1,5. Zyon liet zich op bord 1 niet verrassen door de tactische opstelling van de tegenstanders en scoorde gewoon een punt, 2,5 – 1,5.
Jokim had vooraf al bepaald dat hij er niet lekker in zat en had bord 5 gekozen, wat natuurlijk veel te laag is voor iemand die zo goed is, maar ook daar ging het niet echt jofel. Na 10 zetten stond Jokim passief en niet lekker en hij kon het tij helaas niet meer keren, 2,5 – 2,5. Het plan was nu simpel : Bas winnen, Gijs en Jochen remise.
Jochen was druk bezig om niet te verliezen, miste zo tussendoor de winst nog, maar als je in je hoofd aan het verdedigen bent valt het niet mee om nog aan te vallen, zo bleek later deze avond. Helaas verloor Jochen, maar onze Bas speelde weer een heerlijke aanvalspot en zorgde voor 3,5 – 3,5.
Gijs maakte nooit aanspraak op de winst en ging voor remise, maar won in de tijdnood van zijn tegenstander opeens een kwaliteit en een pion door een trucje. Dit zou een kolfje naar zijn hand moeten zijn, maar in plaats van gewoon te winnen, zat hij nog in het verdedigende momentum en ging louter slechte passieve zetten doen terwijl hij volgens de engine zelfs +10 stond. Was het de tijdnood? De naderende grens van een rating van bijna 2000 in april bij winst? De druk van het publiek met het winnende punt in de hand? Geen idee, het was vooral heel slecht uitgespeeld : remise, 4 – 4.
De tegenstanders waren erg blij met dit resultaat, want dit kon wel eens een belangrijk matchpunt zijn in hun strijd tegen degradatie. Gelukkig konden wij al geen kampioen meer worden en waren we met 1 matchpunt ook officieel veilig, dus voor ons was het ook prima. Wij blijven nog even lekker aanmodderen. En als mijn wanprestatie zorgt dat we dit gezellige team, dat de sfeer in het speellokaal wel kon waarderen en gezellig een paar biertjes meedeed, zich handhaaft, dan kan ik daar wel mee leven.
-Gijs