Over die schaakguru uit de tuin. Het hele puzzelverhaal had geruime tijd door mijn hoofd gespookt. Ik wilde hem opbellen, want ik zat vol vragen, maar had het nog niet gedaan. Dat ging ik vandaag doen, ik was vroeg op.

De vis was nieuw en vers.
Op de markt waren opvallend veel Russen.

“.. O ja, van de schaaksessie, haha!” Hij klonk wat vreemd door de telefoon, die stem .. De vis had goed gesmaakt, ik was best voldaan. “Ga je nog schaken vandaag?” vroeg hij. Ik zei dat ik geen plannen had. “Niet zo best”, had hij gezegd, “1 2 en dan 3, weet je, het heeft geen zin over 3 te denken, zolang geen 2 is geweest. Bij 3 moet je de richting aanhouden van 2, ten opzichte van 1 zegmaar, hoewel 1 alles is en dus geen richting kan bepalen, dat moet je zelf doen, in je eigen verhaal met je eigen concentratie. En weet dat er altijd wel een vervolg bestaat; geloof in je kunnen, dat zei ik je de vorige keer ook al. De juiste zet heeft maar al te vaak een vorm die je niet voorzien had, zijn ware vorm bedoel ik, zoals je die pas kunt zien als je in die situatie bent.”

Er zal een bepaalde voorraad gekomen zijn, ik ben daar geen specialist in,
allerlei soorten vis eet ik eigenlijk wel.

“Jouw zet zal altijd ontstaan”, ging hij verder, “uit je eigen concentratie in jouw verhaal, op dat moment met de houtjes. En daar komt de menselijke psyche om de hoek kijken; neem bij elke zet de juiste stilte, laat de situatie en haar opties tot je spreken, haar krachtvelden. Je voelt die spanning, maar je maakt je geen zorgen, want je verhaal is mooi en na jouw zet mag de tegenstander weer iets verzinnen, dan zie je wel weer verder. Ik moet trouwens zo weer verder met mijn geschrift. De tafel roept zegmaar, haha!”

Ik had geen en allerlei gedachten.
En een vissmaak in mijn mond.

Hij leek nog niet echt afscheid te willen nemen, het was even stil. “De inkt wordt mooi droog”, zei hij. Ik vertelde hem van dat boek, dat hij toen plots weer in de kast zette. “Ach, ik weet het niet, dat boek is .. tja, hoe zal ik ’t zeggen, ’te ver’; het is overhelder zegmaar, zo zie ik het tenminste, en daarom denk ik dat een mens er niets mee kan, want als je het begrijpt zul je onmogelijk zo geconcentreerd kunnen zijn in de beweging van het schaakspel dat je de ware schoonheid van haar wezen bereikt. De formules die je zag, zijn in feite niet belangrijk, ze leiden eigenlijk ehh .. af van de boodschap, ze zijn afgeleid van die diagrammen in een poging het systeem aldus te definieren, maar het kan nog anders .. Elk wezen-op-papier is nu eenmaal sterk visueel, er zijn kleuren en vormen waarmee geredeneerd wordt, ‘gerekend’ met die formules, om logica bloot te leggen. ‘ArtFlow’ zeg ik vaak, als een palet, -”
.

https://vimeo.com/147187520

.
Toen hoorde ik geen woorden meer. En de verbinding bleek ook verbroken. Ik had de indruk dat ik de kern van zijn woorden gemist had, dat er nog iets belangrijks moest komen, maar alles leek belangrijk, en dat steeds opnieuw .. Een gewone man, met een zeer bijzondere stem. Ik heb hem sinds die tijd niet meer gesproken, ik had ook even geen vragen meer.

Hij stuurde me wel direct nog een SMS-berichtje, met daarin alleen een internet-adres. Het leidde tot een vreemde pagina, een zoals ik eigenlijk nooit gezien had; ze was simpel, er waren 3 gekleurde delen die langzaam ronddraaiden, met in elk een kunstig geschreven woord, dat ook weer een internet-adres bleek te zijn. Het zijn 3 video’s, ik heb ze opgeschreven, die woorden, het kon niet anders.

.
https://vimeo.com/149069350
.

Ik denk dat ik er inspiratie van kan opdoen. Vandaag inderdaad maar eens een serieuze partij schaken, ’s kijken welk verhaal ik mag vertellen.

.
https://vimeo.com/149208915
.

Het schaken is de man.
Opdat er niets bestaat,
want mijn spel is nobel.
.