Wederom heeft Lonneker 2 een flinke nederlaag moeten incasseren. Tegen Hardenberg 2 die maar liefst 4 invallers hadden opgesteld, wisten de Lonnekernaren niet te overtuigen.

Ondanks dat Lonneker 2 ratingfavoriet was en weer spelers mocht verwelkomen als Roelof, Ronald, Walter en supersub Johan werd kansloos met 2-6 verloren.

Door naar de wedstrijden:

Op bord 1 vinden we niet Boris of Willem. Die moesten we afstaan aan het eerste, dat wel met 5-3 won tegen Groninger Combinatie 3. In de plaats daarvan nam Mart plaats op bord 1. Mart heeft ondertussen al de nodige ervaring op hoger niveau en kondigde voor de partij aan dat hij in ieder geval niet ging verliezen van de 1900 speler waar hij waarschijnlijk tegen moest spelen. Na de opstelling te hebben bekeken konden en 1600 op bord 1 en 2 zagen konden we eigenlijk alleen maar concluderen dat er op de eerste 2 borden gewoon puntjes moesten worden gepakt.

Met zwart speelde Mart de Caro-Kann, waarop zijn tegenstander direct een pion offerde na e4 c6 d4 d5 pc3 dxe4 f3. Normaal gesproken is Mart degene die zulke pionoffers pleegt en het werd al snel duidelijk dat hij dit soort stellingen als verdedigende partij toch minder prettig vind. Hij kwam al snel onder druk te staan en moest na een hevige koningsaanval zijn dame tegen een toren geven, wat een nulletje betekende.

Walter was toen al klaar op bord 7 en had er sowieso al voor gezorgd dat we op het scorebord kwamen door een halfje te pakken met zwart. Voor zover ik heb gezien werden er een boel stukken geruild en kon de vrede worden getekend.

Ikzelf speelde op 2 met wit tegen Dinant Wilps (1614). Na een goede partij tegen Boris (toch nog remise in een gewonnen eindspel) de dag ervoor was ik getergd en wilde erg graag winnen met de whities. In een spaanse opening wist ik de stukken van mijn tegenstander terug te dringen en kreeg een comfortabele stelling waarin ik de dubbele c pionnen van mijn tegenstander onder vuur nam. De computer beaamde dat ik goed stond met +0,8. Mijn tegenstander vond een nauwkeurige verdediging waarna ik een nieuw plan moest bedenken. Ik besloot het paard van f3 via e1 en d3 naar c5 te spelen om de druk op te voeren. Dit plan was juist maar nauwkeuriger was het om bijvoorbeeld eerst mijn loper te activeren, terwijl mijn paard mijn koningsstelling nog wat kon ondersteunen. Mijn tegenstander wist met g5 opeens een tegenaanval te creëren. Met weinig tijd op de klok ging ik hier sub-optimaal mee om (om het zacht uit te drukken) en verloor technisch gezien op tijd voor de 40e zet was bereikt.

Dan door naar onze eerdergenoemde supersub. Johan speelde met wit tegen die ene van Lenthe (Leon speelde tegen die andere). Johan schudde een orang oetan (1. b4) uit de mouw. Voordat de opening was voltooid verloor hij echter een pion op de damevleugel waarna het steeds slechter ging. Van Lenthe wist dit goed uit te buiten en zorgde voor onze derde 0.

Vervolgens was Ronald aan de beurt. Na afwezig te zijn in de eerste paar wedstrijden was ik erg blij dat hij weer kon spelen aangezien Ronald in mijn ogen een zeer solide speler is. Hij begon goed en kon op een gegeven moment zelf mat in 3 zetten. In tijdnood miste hij dit echter, waarna hij zelf juist mat ging. Het volgende ongelukkige nulletje.

Door naar Leon. Hij speelde met wit, zoals gezegd, tegen die andere van Lenthe. Leon kwam actiever te staan en zijn tegenstander rokeerde de andere kant op (lang), waarop Leon uit principe gelijk b4 speelde. Van wat ik er van heb meegekregen ging de aanval die hij wilde opzetten een beetje fout en verbruikte Leon te veel tijd. Er volgden onnauwkeurige zetten en Leon kon de volgende nul incasseren.

Op naar bord 4 waar Gijs zichzelf tactisch had neergezet. Gijs is erg vooruit gegaan de laatste tijd, maar de afgelopen weken lijkt hij een beetje een dipje te hebben. Dat krijg je als je opeens in rating stijgt. Dan wordt de druk groter en moet je het maar waar maken. Het kan ook zijn dat Gijs pas goed gaat schaken tegen tegenstanders met 2100 of meer…
Met wit kreeg Gijs een vrijpion die lekker aan het doorlopen was, maar met dames en ongelijke lopers op het bord was het niet genoeg om het volle punt bij te schrijven. De handen werden geschud. Gijs liet zich dus niet al te veel mee trekken in de malaise, maar tevreden was hij niet.

De partij die het langst duurde van allemaal was die van Roelof. Ook voor Roelof was dit zijn eerste externe partij dit seizoen. Hij speelde tegen de vader van Bram Klapwijk: Leo die ook aardig kan schaken. Onze intern competitieleider liet met zwart toe dat zijn tegenstander pionnen op f4 e5 en d4 kreeg, rokeerde de andere kant op en wist na een niet doorgeslagen aanval van wit een goed eindspel over te houden waarin Roelof een pionnetje meer had. Hij speelde dit uiterst precies uit en kon de eer die er nog over was nog een beetje redden.

6-2 dus, een uiterst teleurstellend resultaat. De vorige wedstrijden hadden we oprecht pech dat we spelers moesten afstaan aan het 1e en veel invallers niet konden. Deze wedstrijd waren we echter duidelijk de favoriet en mocht er toch eigenlijk niet verloren worden. Zeker Mart, Gijs, Leon en ik hebben STRAFTRAINING verdiend! Worden het dan rondjes om, in of op de vijver?
Erik Akkersdijk

Mart Wennink	1887	Rene de Groot	1613	0-1
Erik Akkersdijk	1859	Dinant Wilps	1613	0-1
Roelof Berkepeis	1694	Leo Klapwijk	1867	1-0
Gijs Gerritsen	1867	Edgar Spanjers	1760	0,5-0,5
Leon Stuij	1667	Bernard van Lenthe	1561	1-0
Ronald Edens	1654	Robin Bos	1721	0-1
Walter Wissenburg	1591	Olaf Grotheer		0.5-0.5
Johan Blokhuis	1436	Gerwin van Lenthe	1672	0-1
Lonneker2		Hardenberg 2		2-6