Op maandag 28 oktober was het dan zover. Lonneker 2 speelde zijn eerste wedstrijd van het seizoen. We mochten uit naar Holten, wat op papier de zwaarste tegenstander van de klasse is. Voor deze wedstrijd werden vanuit onze brede selectie de volgende acht namen uit de hoge hoed getoverd: Op 1 Robin 2 Melle 3 Bulter 4 Roelof 5 Ondergetekende 6 Walter 7 Tom 8 Henk.
Het begon allemaal goed, want Bulter dacht dat bij hem verzamelen betekende dat hij ook moest rijden, maar hij kwam er nadat hij zijn auto al had gestart achter dat Roelof hem naar Holten zou brengen. De heenreis verliep heel soepel en het hele team was dan ook ruim op tijd aanwezig. Nadat iedereen een kopje koffie aangeboden kreeg van Holten en Walter en Melle aan de rooibos thee zaten konden de wedstrijden beginnen.
Bos die in bloedvorm verkeerd na zijn toernooi in Hoogeveen speelde een soepel potje waarin alle stukken en pionnen richting de vijandige stelling werden gecoördineerd, zijn tegenstander had hier geen antwoord op en hij scoorde het eerste punt voor Lonneker. Melle (remisekoning) Edens ging voor zichzelf met 1 taak op pad, je raadt het al: remise. Hij speelde nog een best lange pot, maar uiteindelijk eindigde zijn partij in remise en stond het 1,5-0,5 voor ons. Dit is een goede uitgangsituatie, maar Engberink en Henk stonden toch zeker wel wat minder en de stelling van Roelof was ook niet heel duidelijk. Ik stond een pion voor en Bulter had een iets beter eindspel ondertussen. Walter had ook een klein plusje maar deze stelling was nog niet zo ver gevorderd, maar Walter heeft al 10x op rij gewonnen in de SBO dus hier rekenden we ons eigenlijk ook wel rijk.
Ondanks dat Tom een pionnetje minder had wist hij toch vrij easy de remise te keepen. Walter deed echter een domme zet en gaf een pion weg en dit was klaarblijkelijk ook het einde van zijn stelling want hij verloor. Hiermee kwam zijn reeks van 10 overwinningen op rij in de SBO tot een einde.
Roelof won ondertussen met een soepel vorkje en bracht de stand op 3-2.Henk leek nog steeds slecht te staan, Bulter leek zijn winstkansen wel verspeeld te hebben en ik stond wel een pionnetje voor maar winnen was ook nog niet zo makkelijk, maar ik zag de bui al hangen dat ik moest winnen voor de overwinning.
Bulter kwam inderdaad niet verder dan remise (prutser), maar de tegenstander van Henk deed een aantal dingen verkeerd en Henk wist opeens een punt te scoren. Aangezien alle voorgaande resultaten elkaar vrij snel opvolgden liep ik samen met mijn tegenstander: Bas van Beek, die overigens de laatste was die van Walter extern in de SBO had gewonnen, naar het scoreformulier om het slagveld te overzien. Hier bleek dat Lonneker al 4,5 punt had en dat het nergens meer om ging behalve om de eer. Met nog allebei 5 minuten op de klok kreeg ik dan ook een remiseaanbod, maar dit weigerde ik aangezien ik een pion meer had en ik in bloedvorm ben.
Toen kreeg ik een klassiek momentje wat iedere schaker denk ik wel eens heeft gehad, je ziet een zet die er goed uit ziet, kijkt er even naar en denkt: “nee die is slecht” en een minuut later (ik had nog maar 2,5 minuut) doe je de zet alsnog en direct daarna denk je: “kut!” Dit momentje kostte mij een paard hier won ik echter nog wel een pion voor. Mijn tegenstander besloot vervolgens dames te ruilen wat de stelling voor hem niet makkelijker winbaar maakte en in alle tijdnood paniek gooide hij zijn koning van g7 om en zette deze op f7 waar deze een stuk sterker stond. Geluk was ik nog scherp en zette de tijd stil om aan de omstanders te vragen of dat ding niet gewoon op g7 stond. Vervolgens was mijn tegenstander daardoor zo van zijn apropeau, dat hij een pion weg gaf en een zet later werd gepaardvorkt. Zo won ik ook “soepeltjes” en eindigde deze wedstrijd in 5,5-2,5 voor Lonneker.
Gijs