Wederom had het tweede team enkele spelers af moeten staan aan het eerste, maar gelukkig konden we dit keer voor de uitwedstrijd tegen Borne wel een volledig team op de been brengen. De thuislocatie van Borne was niet beschikbaar dus werd er uitgeweken naar de hervormde kerk even verderop. Ik had nog nooit in een kerk geschaakt dus het leek me wel eens een andere ervaring, maar we speelden niet in de kerk zelf maar in het bijzaaltje.

Ik arriveerde aldaar om 12:53. Tom Engberink stond me buiten al op te wachten. Hij vond dat ik laat was, maar ik vond dat wel meevallen, het was nog ruim voor aanvang van de wedstrijd en we konden gemakkelijk nog de opstellingen uitwisselen. Willem had wel wat vertraging onderweg, want hij arriveerde met Leon en Roelof pas toen de klokken al enkele minuten liepen. Ik had Willem willen vragen om een verslag te schrijven, maar omdat hij later was kwam ik daar niet meer aan toe, dus moest ik het zelf maar doen. Gijs viel in bij het eerste team, daardoor was ik ook tot teamleider gebombardeerd.

Op maar liefst twee borden werd Scandinavisch gespeeld, en dan niet eens op mijn eigen bord. Willem probeerde het eens in de Scandinaviër en de tegenstander van Tom koos deze opening ook. Zelf kreeg ik 1. f4 tegen waardoor ik eindelijk weer eens het Hobbs-Zilbermintsgambiet kon spelen.

De partij Witteveen – de Wit, waar Witteveen wit had, was als eerste voorbij. Louk was de vorige avond wat eerder naar huis gegaan om zich optimaal te kunnen voorbereiden en met succes! Al vrij snel kon Louk een mooie aanval opbouwen en een open h-lijn creëren en vervolgens met zijn toren op h1 komen om een röntgenschaak uit te delen en zo de witte dame te slaan. Het kostte Witteveen meteen een volle dame want als hij de toren terug wilde slaan met zijn koning, kon hij zijn toren niet meer dekken en verloor hij deze ook. Een mooie opsteker en we kwamen op voorsprong.

Johan was op bord 7 als tweede klaar. Zijn tegenstander, Cor van Bree, geniet in Lonneker enige bekendheid omdat hij ons ooit heeft geholpen bij het eerste NK conditieschaak. Van Bree, arts van beroep, was destijds aanwezig met een EHBO-kit. Deze hoefde er vandaag gelukkig niet aan te pas te komen, want de vrede werd al vrij snel getekend. Johan stond volgens mij ergens nog iets beter, kwam nooit echt in de problemen en kon een keurig halfje bijschrijven.

Helaas begon daarna de ellende. Willem speelde naar eigen zeggen een draak van een partij en ik vraag me af wanneer hij weer Scandinavisch gaat spelen, want vandaag lukte het niet echt. Hij zette zichzelf onnodig vast en bezorgde tegenstander Nico Hilderink een gemakkelijke middag. Zo waren de drie 70-plussers in ons team als eerste klaar.

Leon wilde enthousiast ten aanval gaan en offerde daarbij een kwaliteit. Zijn tegenstander kon echter ontsnappen en daardoor bleef Leon met een achterstand op het bord achter. Deze werd nog vergroot tot een toren tegen enkele pionnen. Leon probeerde nog wat, en vroeg even later aan mij als teamleider of hij op mocht geven. Ik heb hem heel diplomatiek gezegd dat hij zelf maar moest inschatten of hij enige kansen zag en zo niet dan opgeven.

Henk was al in een vrij vlot stadium afgewikkeld naar een eindspel met toren en paard. Helaas had Henk onderweg ergens een pionnetje verloren. Het eindspel wist hij uiteindelijk niet te houden en daarmee completeerde hij de lange rokade die we inmiddels hadden: drie nullen op rij. Borne liep daarmee uit tot 3½ – 1½.

Tom begreep ook wel dat je met zo’n tussenstand een remiseaanbod maar beter ken weigeren. Hij probeerde het nog even maar uiteindelijk zag hij geen winstkansen en moest hij berusten in remise waarmee de stand op 4 – 2 kwam.

Zelf speelde ik een spectaculaire partij, hetgeen bevestigd werd door het grote aantal toeschouwers om mijn bord. Na zet 11 stond ik optisch heel slecht maar nadere analyse gaf aan dat dit helemaal niet het geval was. Ik offerde mijn toren tegen een loper om de sterke diagonaal h8-a1 over te nemen. Vervolgens probeerde ik dwars door het centrum aan te vallen richting de niet-gerokeerde koning van mijn tegenstander. Ergens miste ik daar de winst en moest ik afwikkelen naar een eindspel met toren tegen vier pionnen aan beide kanten. Op papier remise, maar eindspelen zijn niet mijn sterkste kant en ik verloor uiteindelijk nog.

Doordat ik lang achter mijn eigen bord had gezeten, was er bij Roelof ineens een heleboel gebeurd. Roelof die weer terug is van een lange vakantie was in een eindspel beland en had een pion meer. Uiteindelijk werd dat toren + pion tegen toren in een stelling die theoretisch remise is. Roelof probeerde nog wel even wat, maar bood zijn tegenstander uiteindelijk remise aan. Deze grapte nog dat hij best door wilde spelen, maar nam het uiteraard aan.

5½ – 2½ werd daarmee de uitslag. Opvallend is dat op ieder bord de speler van Borne een hogere rating had, maar op de borden waar dat verschil het grootst was (1, 7 en 8) wij juist niet verloren. Roelof, Johan en Louk leverden daarmee dus keurige prestaties.

Borne, zaterdag 22 november 2014
SV Borne (1756)				- SV Lonneker 2 (1596)			5½ - 2½
1.	Lex Griffioen (1972)			- Roelof Berkepeis (1694)		  ½ - ½
2.	Nico Hilderink (1979)			- Willem Bulter (1943)			  1 – 0 
3.	Henk Eillert (1736)			- Leon Stuij (1667)			  1 – 0 
4.	Paul Formanoij (1726)			- Henk Jonkers (1648)			  1 – 0
5.	Bert van den Akker (1730)		- Tom Engberink (1658)			  ½ - ½
6.	Heinz Eligmann (1649)			- Walter Wissenburg (1591)		  1 – 0 
7.	Cor van Bree (1683)			- Johan Blokhuis (1436)			  ½ - ½
8.	Erik Witteveen (1576)			- Louk de Wit (1189)			  0 – 1  
    
Walter Wissenburg