Alleen nog bijgestaan door een raadsheer verzette koning Walter zich nog lang tegen het eveneens uitgedunde leger van de vijandige monarch, met een ridder en twee soldaten. Toen een van die soldaten de achterste linie wist te bereiken kon de raadsheer deze alleen nog uitschakelen ten koste van zijn eigen leven. Daarmee was het onvermijdelijk geworden dat koning Walter even later gevangen werd genomen. Zo ging de laatste partij helaas verloren, en eindigde de eerste wedstrijd van Lonneker 2 in de promotieklasse van dit seizoen, tegen het uit de eerste klasse gepromoveerde derde achttal uit Winterswijk, in een gelijkspel.

Maar we gaan even terug naar het begin, ruim een week eerder op de clubavond. Een aantal van onze basisspelers moesten aantreden in het eerste team, maar we beschikken gelukkig over een aantal goede invallers, en twee hiervan speelden hun partij vooruit, op verzoek van de tegenstanders. Ik was hierbij zelf niet aanwezig, maar naar verluidt hebben Jürgen en Ronald op de borden 4 en 5 verdienstelijke remises gespeeld. Op de wedstrijddag zelf was de stand in het begin dus nog in evenwicht.

Op die zaterdag was het weer gezellig druk in de kantine van de Lonneker ijsclub, want ook het eerste team speelde thuis. Met dus drie van onze spelers in de gelederen (die trouwens ook allemaal een half puntje hebben gescoord), dus ons hele basisteam was aanwezig. Aangevuld met Johan als derde invaller, die op bord 8 voor het nodige spektakel zorgde. Hij had een stuk ingeleverd, maar had hier een paar gevaarlijke pionnen voor terug gekregen. Door een paardvorkje verloor hij zijn dame, maar hij kreeg deze direct terug met een promotie, waarbij hij en passant ook het paard inrekende (ik wist niet dat je een paard ook en passant kon slaan…) Het resultaat was een dame-eindspel met een ver opgerukte vrijpion voor Johan, hij probeerde daarmee nog op winst te spelen en sloeg een remiseaanbod af van zijn tegenstander die probeerde te vluchten in eeuwig schaak. Uiteindelijk was een puntendeling toch onvermijdelijk, Johan leek hier niet helemaal tevreden mee maar desondanks een mooi resultaat!

Tom was doorgeschoven naar bord 1 en had dus een zware taak, maar hij leek zich hier goed van te kwijten. Hij bouwde met zwart een prachtige stelling op, en had achteraf zelfs het idee dat hij ergens de winstweg had gemist. In het eindspel dat uiteindelijk op het bord kwam was hij in het nadeel, en toen hij door een penning een stuk verloor ging helaas het halve punt ook nog verloren.

Ik was zelf redelijk snel klaar met mijn partij. Doordat de teamleider van WSG 3 iets te voorbarig was met het doorschuiven van zijn e-pion, en hij daarna nog een paar onnauwkeurige zetten deed, kon ik twee pionnen incasseren, en kwamen mijn stukken erg actief te staan. Dit leverde even later nog meer materiaal op, een reden voor mijn tegenstander om de strijd te staken. Op dat moment nam Igor een remiseaanbod van zijn tegenstander aan. Voor zover ik het heb meegekregen in het evenwicht in zijn partij nooit verbroken geweest.

Onze nieuwe jeugdige aanwinst Oseb had op bord 2 een pion voorsprong, maar blijkbaar geeft hij niet zo veel om materiaal: toen ik even later opnieuw keek stond hij drie pionnen achter, maar waren al zijn stukken op de koningsstelling van zijn tegenstandster gericht. En hoewel Emma hardnekkig verdedigde sloeg de aanval toch door, met mat als resultaat.

Misschien had er hier en daar iets meer ingezeten, maar het eerste matchpunt is in ieder geval binnen. Wordt vervolgd op 8 oktober in Borne…

Henk Jonkers

Lonneker 2 – WSG 3: 4-4

1.      Tom Engberink (z) – Job Geerdes (w): 0-1

2.      Oseb Merkon – Emma de Vries: 1-0

3.      Igor Babic – Harry te Brinke: ½ -½

4.      Jürgen Scherfke – Tim Witteveen: ½-½

5.      Ronald Edens – Han van de Laar: ½-½

6.      Henk Jonkers – Gerard Klein Langenhorst: 1-0

7.      Walter Wissenburg – Luc van Harxen: 0-1

8.      Johan Blokhuis – André Houwers: ½-½