Op zaterdag 25-11 stond voor Lonneker 2 de vierde wedstrijd van het seizoen op de planning. Het werd dan ook hoog tijd voor een overwinning. Dit zou geen makkelijke opgave worden, want de tegenstander, HSC Stork had tot dusverre alle drie zijn wedstrijden gewonnen. Inken en Henk konden deze keer niet meedoen, terwijl Jürgen en Niklas in het eerste meespeelden. Robin was gelukkig bereid gevonden om vooruit te spelen samen met Boris en dit zorgde ervoor dat Walter ook een weekendje vrij was.

De opstelling was enigszins tactisch ik wilde namelijk graag het jeugdtalentje Wahe ontlopen, dus ik ging op een laag bord. Aangezien ik de laatste tijd ook als een natte krant speel was dat misschien sowieso geen gek idee. Op donderdag speelde Boris op bord 1 tegen Regobert Eijkelkamp. Robin speelde met wit tegen Wouter Lardinois op bord 2. De partij van Boris is kort samen te vatten er gebeurde weinig er werd geruild en uiteindelijk werd het remise. De partij van Robin had wat meer voeten in de aarde. Ergens in de opening ging het mis, aangezien Robin nooit met wit speelt. Na 10 zetten was de stelling slecht tot dramatisch. Gelukkig kan Bos echt wel goed schaken, want zelfs tegen een tegenstander in vorm met 3 uit 3 liet hij zich niet zomaar wegspelen. Ik denk dat Robin vanaf zet 10 echt een uitstekende partij heeft gespeeld helaas waren dit alleen maar defensieve en reparatie acties en uiteindelijk werd ook deze partij remise. Zo stond het na het vooruit spelen 1-1 en zoals Boris het zei we hebben de kop niet verloren en we moeten met de staart toe gaan slaan.

Dit moest ook zeker mogelijk zijn, want op bord 6, 7 en 8 zaten onze jeugdleiders die allemaal best wel een potje kunnen schaken. Op bord 3 en op bord 4 waren de verwachtingen ook hoog. Ons eigen toptalentje Jarno mocht aantreden tegen Rudie Hampsink. Op Bord 4 speelde onze eigen man in vorm Wim tegen Fetze Elgersma. Op bord 5 mocht Igor tegen Hans van Schaaik. Op bord 7 mocht Tom tegen oude bekende Johnny Hampsink en op bord 8 speelde Appie tegen Anton ter Horst. Het tactische vermogen van opstellen van ondergetekende was uiteraard weer abominabel, want Gijsje mocht als enige tegen een jeugdtalentje, maar Thomas Kanger moest toch wel te pakken zijn.

Appie was al vroeg in de partij aan het mosteren over zijn stelling, dus daar had ik alle vertrouwen in. Tom offerde een stuk, maar kreeg hier een stapeltje pionnen voor terug. Ik dacht dat hij niet zo goed stond, maar het bleek voldoende te zijn, want vroeg op de middag hadden we het derde en vierde halfje te pakken en was de stand 2-2. Ondergetekende had ondertussen een prima stelling, maar terwijl er een gehaktbal van Wennink werd verorberd bleef na een aantal afwikkelingen er een remisestelling over. Igor stond wat passief, maar er was weinig aan de hand en wij kregen ongeveer gelijker tijd een remiseaanbod. Beide hadden we nog tijd genoeg om eerst eens rustig op de andere borden te gaan kijken.

Een blik op bord 3 leverde mij weinig op, het was een ontzettend ingewikkelde stelling, waar Jarno en Rudie allebei een stuk meer van leken te begrijpen dan ik. Maar goed het zag er niet goed of slecht uit dus dit kon nog alle kanten op. Een Blik op bord 4 leerde dat Wim een gruwelijke goede partij aan het spelen was. Hij veegde werkelijk waar de  vloer aan met zijn tegenstander en het was veilig om hier alvast een puntje te tellen. Igor vond dit voldoende en nam remise aan. Ik probeerde nog een kindertrucje, maar daar trapte het kindje niet in en toen kwam ik ook maar remise overeen en zo was na zes partijen de score nog steeds mooi in evenwicht. 3-3.

De partij van Wim is toch zeker een alinea waard. Wim speelde vanuit de opening heel sterk en had volledige controle over de damevleugel waar hij ook een aantal pionnen mee kon snacken. De druk op Fetze werd steeds groter. Op zet 19 vond Fetze het dan ook wel mooi geweest en had Wim een prachtige overwinning op zak. Dit brengt zijn externe score dit seizoen ook al op 3,5 uit 4. Heel sterk. De score was in ieder geval 4-3 en het eerste matchpunt was veiliggesteld. Bekijk de partij hier.

Jarno speelde een erg lange partij en was als langste van de hele zaal bezig. Veel heb ik er niet van begrepen. Appie dacht er meer van te begrijpen en heeft mij wel 3x gezegd dat Jarno slecht stond en wel 3x gezegd dat Jarno beter stond. Uiteindelijk wist Jarno een kwaliteit meer op het bord te krijgen. Dit leverde nog niet het beslissende voordeel op, en even later kwam er een eindspel met toren loper 5 tegen toren loper 4. Hier bleek de loper van Jarno ook nog eens beter te staan en zo tikte hij het eindspelletje soepeltjes uit na een slopende heel ingewikkelde partij. Dit zorgde ervoor dat Lonneker 2 zijn eerste overwinning van het seizoen pakte door met 5-3 van HSC Stork te winnen. Uiteindelijk was het niet de staart die toesloeg, maar over de hele linie een uitstekende prestatie met supersterke partijen van Wim en Jarno als hoogtepunten.

 

S.V. Lonneker 2	–	HSC Stork	5-3
Boris Tsoukkerman	–	Regobert Eijkelkamp	0,5-0,5
Robin Bos	–	Wouter Lardinois	0,5-0,5
Jarno Scheffner	–	Rudie Hampsink	1-0
Wim Stoltenborgh	–	Fetze Elgersma	1-0
Igor Babic	–	Hans van Schaaik	0,5-0,5
Gijs Gerritsen	–	Thomas Kanger	0,5-0,5
Tom Engberink	–	Johnny Hampsink	0,5-0,5
Appie	–	Anton ter Horst	0,5-0,5