Op 24 november speelde Lonneker V1 een uitwedstrijd tegen Holten. Hier hoopten we de erg goede start tegen Hoogeveen, het werd toen een 0,5-3,5 overwinning, voort te zetten. Ik, Arno, arriveerde ongeveer 55 minuten te vroeg en ben toen maar op een muurtje gaan zitten. De andere spelers, Robin, Boris en Gijs, kwamen ook mooi op tijd aan. Onze opstelling was 1. Arno, 2. Robin, 3. Boris, 4. Gijs.

In mijn partij werd een saaie opening gevolgd door een pionoffer van mijn kant. Mijn tegenstander nam het aan waarna ik actief en aanvallend kwam te staan. Ik had 4 of 5 jaar geleden dezelfde stelling op het bord. Ik wist nog dat ik die partij won maar met goed spel van zwart een gelijkwaardige stelling moet worden uitgespeeld.

Robin kwam ondanks dat hij zwart had niet slechter uit de opening. In het middenspel had hij wat meer ruimte op de damevleugel dan zijn tegenstander. Ook leek de loper van Robin beter dan die van zijn tegenstander en met zijn paard kon hij gaan manoeuvreren. Zo waren er voor Robin meerdere ideeën om zijn stelling te verbeteren dan voor zijn tegenstander die op dat moment zijn ontwikkeling eerst nog maar eens goed moest afronden.

Boris speelde een solide opening. Hierna probeerde hij door positioneel spel op de damevleugel voordeel te bereiken. Dit bestond onder andere uit de zet Pa4 waarna zijn tegenstander met onhandige pionzetten moest voorkomen dat het paard op c5 terecht zou komen. Het middenspel werd begonnen met een stelling waarin Boris door de halfopen c-lijn toch een klein voordeel leek te hebben.

Gijs speelde een degelijke opening. Hierna ontstond een open stelling waarin beide spelers hun stukken actief hadden neergezet. Zoals ik het zag was het voor beide spelers lastig een plan te bedenken om voordeel te pakken.

Vlak nadat op bord twee een remiseaanbod werd geweigerd, ik geloof dat Robin het afwees, bood Boris remise aan. Zijn tegenstander nam dit aan. Het was namelijk een gelijkwaardige stelling die nog erg lang zou moeten worden doorgespeeld voordat één van beide spelers iets kon bereiken.

Hierna zag ik dat Gijs van een onzorgvuldige zet van zijn tegenstander wist te profiteren. In een stelling waarbij bij beide spelers de nodige stukken stonden aangevallen, bleken er bij Gijs meer op het bord te blijven. Hij ging een eindspel in met een kwaliteit tegen een pion in zijn voordeel. Het was een gewonnen eindspel dat altijd wel moeilijk is om te winnen.

Mijn tegenstander zag precies wat voor dreigingen er allemaal in de stelling zaten. Nadat hij een pion had teruggeofferd, werden geforceerd een aantal stukken en de dames geruild. Het eindspel zou in mijn voordeel moeten zijn geweest maar niet zoals ik het speelde. Het was al snel duidelijk dat ik moest hopen om er remise uit te slepen.

Robin probeerde ondertussen met zijn toren in de vijandelijke stelling te komen maar zijn tegenstander wist dat door tactisch spel te pareren. Het was lastig om concreet voordeel te behalen. Robin speelde, ik denk onder andere in verband met mijn onzekere stelling, verder. Robin gaf een pion weg waarna vrij snel remise werd overeengekomen.

Gijs wikkelde de stelling verder af naar een eindspel met pionnen op één vleugel waar hij nu de volle kwaliteit meer had. Deze stelling won hij. Naderhand gaf Gijs aan dat het wel erg oppassen was voor truckjes. Een goede prestatie van Gijs dus die dit seizoen sowieso al erg veel punten haalt.

Het eerste matchpunt was dus binnen maar we wilden natuurlijk graag nog één. Ik stond erg passief in het eindspel met een paard voor mij en een loper voor mijn tegenstander met zes pionnen voor beide. Mijn tegenstander was voordurend aan het kijken hoe hij er door kon komen. Dit lukte hem waardoor zijn koning naar mijn pionnen op de damevleugel kon rennen die ik niet meer kon verdedigen. Met een aantal tactische paardzetten kon ik ook wat pionnen slaan. Toen er niets meer te halen viel bood mijn tegenstander remise aan dat ik opgelucht aannam.

Dit bracht de eindstand op een 1,5-2,5 overwinning! Meteen na afloop wist Boris mij te vertellen dat ik in dit chaotische eindspel een winnende voortzetting had gemist. Ik had namelijk door de pionnen van mijn tegenstander in een andere volgorde te slaan mijn tegenstander kunnen belemmeren in het slaan van mijn pionnen. Boris schreef de winnende zet op mijn notitieblaadje waarop hij mijn zetten heeft bijgehouden toen ik minder dan vijf minuten had.

Met het positieve nieuws dat V2 een uitstekende 3,5-0,5 overwinning had geboekt tegen ENO gingen we weer op huis aan. De volgende wedstrijd is thuis tegen SV Max Euwe waar het in het verleden zowel goed als slecht is gegaan.

Arno

Holten v1                                     –         Lonneker v1                                         1,5-2,5
Jim Klinge (2068)                      –        Arno van Akkeren (2014)                      0,5-0,5
Martijn Hage (1962)                  –        Robin Bos (1980)                                   0,5-0,5
Ton van Oijen (1852)                –         Boris Tsoukkerman (1953)                   0,5-0,5
Gerrit Luggenhorst (1843)       –         Gijs Gerritsen (1867)                             0-1