Lonneker Twee verslaat Max Euwe Zes

Op vrijdag 11 april ontvingen wij thuis het grote Max Euwe oet de stad. Nee, niet Max Euwe 1, dat in de Meesterklasse speelt, en ook niet Max Euwe 2, 3, 4 of 5. Nee, Max Euwe 6, oet de onderbouw van de SBO, de eerste klasse, bedoel ik.

Nu het Eerste geen kampioen meer kan worden, moet het Tweede het maar doen, dachten we. We, dat zijn Boris en zijn Bende, het Geduchte Tweede van Lonneker.
Toen Max Euwe binnenkwam begonnen we te tellen: 1, 2, 3 ,4, 5, 6. En toen stokte het tellen. Wat bleek: twee van hun gasten kwamen niet opdagen, onder wie Albert Meek, de eerstebordspeler. De gasten lieten hun twee bovenste borden leeg. Shit, dachten Boris en Willem, de veteranen van het achttal, die onmiddellijk zonder werk zaten. Maar het was wel gelijk Twee-Nul voor Lonneker.En dat tegen onze voornaamste concurrent, die evenveel punten had.

Nu, om kort te gaan: het is niet meer goed gekomen met Max Euwe 6. Als Lonneker Twee één kunst verstaat, is het: de nul houden. Op drie borden speelden de Lonnekenaren catenaccio. Ze deden niets, tenzij de ander wat deed. Melle deed schuifie-schuifie, Erik ruilie-ruilie en Gijs schuifie-ruilie. Met als resultaat driemaal de halve winst.

Aan de andere drie borden werd gestreden. Jarich van der Molen van Euwe overliep Henk in de opening en had tien mogelijkheden om te winnen. Maar toen blokkeerde de machine. In het middenspel overliep Henk zijn tegenstander, met als eindresultaat: remise.

In de overige twee partijen viel een beslissing. Tom was de enige van ons die een goede partij won. Eerst sloot hij een loper van zijn “vijand” op, en toen maakte hij het met een soepel loperoffer op h7 af. Roelof stond na een zet of twintig hopeloos verloren, maar net als bij Jarich van der Molen stokte bij Csaba Ouday de machine. Roelof kwam terug in de wedstrijd en won de pot zowaar nog, als uit de as herrezen.

Lonneker 2 versloeg Max Euwe 6 met omgekeerde cijfers: 6-2, jawel.

Willem