Door: Robin Bos
Zaterdag 23 april was de laatste ronde van de KNSB competitie. Lonneker begint de dag op de 9e plek, goed voor degradatie en Apeldoorn op de 8e plek. De verliezer zou degraderen, bij een gelijkspel was het theoretisch nog mogelijk dat beiden erin bleven, maar was voor Apeldoorn in ieder geval genoeg. Precies 3 jaar en 3 dagen ervoor promoveerde Lonneker voor het eerst in de historie van de 3e klasse naar de 2e klasse. Zou Apeldoorn Lonneker terugsturen?
De voorbereidingen liepen soepel, Fabian kon helaas niet aanwezig zijn vanwege een bruiloft en vooruitspelen was helaas ook niet mogelijk. Timo kon gelukkig invallen, die tot nu toe een goed seizoen speelt. Mart was nog niet volledig hersteld van zijn operatie maar kon gewoon spelen, Erik haalde hem thuis op. Onderweg kwam Erik Arno tegen, die hij ook maar meenam. De spelers van Apeldoorn kwamen rond half 1 aan, net als wedstrijdleider Gerard de Lange. De opstellingen werden uitgewisseld en om 13:05 begonnen we.
Lonneker (2055) – eFOX Apeldoorn (2107) 1 Timo Oehne (2048) – Erik Smit (2175) 2 Patrick Wiebe (2204) – Martin van Dommelen (2231) 3 Robin Bos (2060) – Reint van der Knijff (2116) 4 Mart Wennink (1970) – Nikolai Kabanof (1967) 5 Menno Monsma (2100) – Marcel Boel (2199) 6 Arno van Akkeren (2049) – Freddie van der Elburg (2116) 7 Jokim van den Bos (2065) – Jasper Zwirs (2013) 8 Boris Tsoukkerman (1947) – Henk Eleveld (2042)
Apeldoorn in de sterkste formatie, alleen Jokim heeft op rating overwicht.
Timo kreeg met zwart een benoni op het bord, waarbij wit zich wat apart opstelde, met g3, Lg2 en f3. Dit zorgde vrij snel een prettige stelling voor Timo.
Patrick leek na de opening een klein voordeeltje te hebben, maar nadat de meeste stukken werden geruild kwamen ze snel remise overeen, partij.
Zelf kreeg ik voor me gevoel een prettige opening op het bord in een c3 siciliaan, maar na h4 van wit raakte ik het spoor een beetje bijster. Gevolgd door een pionoffer stortte mijn koningsvleugel in, wat er optisch slecht uitzag.
Mart had na de opening een spannende stelling op het bord, waarbij hij wat koningsaanval had en zijn tegenstander spel door het centrum. Zelf snapte ik vrij weinig van de stelling.
Menno speelde een erg positionele siciliaan, waarin zijn tegenstander vrij passief speelde. Hierdoor kreeg hij makkelijk spel, de koningsaanval van de tegenstander had geen kans van slagen.
Arno kreeg zijn geliefde c3 siciliaan op het bord, maar kwam niet zo goed te staan. Zijn tegenstander kon een pion winnen op b2 met zijn dame en Arno leek geen concreet spel te hebben. Boris qoute Paul Keres nog: “Slaan op b2 is nooit goed, zelfs als het wel goed is.”
Jokim verslikte zich met zwart in een scherpe siciliaanse variant. Zijn tegenstander offerde een stuk voor sterke aanval en veel kansen het stuk terug te winnen. Jokim moest zich heel precies verdedigen om niet te verliezen.
Boris speelde een variant van de Grünfeld, die naar eigen zeggen ooit de eerste negen zetten waren in een partij tussen Kramnik en Kasparov, Wijk aan Zee 2000. Na 15 zetten stond de stelling op het bord die hij ooit had, in een legendarische partij tegen Patriek. Hij kreeg een prettige stelling met veel tactische kansen.
De prognose was hier niet erg positief, Arno, Jokim en Robin stonden waarschijnlijk minder tot slecht terwijl alleen Timo en Boris duidelijk beter stonden. We moesten aan de bak!
Timo wist zijn voordeel uit te breiden naar twee pionnen voorsprong, met een kwaliteitsoffer won hij nog een derde pion en waren ze niet meer te houden. 1½-½ voor Lonneker! Een goede partij van Timo die een super seizoen speelt, partij.
Arno ging bijna mat, maar won met een combinatie twee paarden tegen toren+pion. Arno had plots goede kansen en zijn paarden werkte goed samen. Jokim had de aanval overleefd en had slechts een pion minder. Met een kwaliteitsoffer voor twee pionnen leek hij een vesting te gaan creëren en af te stevenen op remise. Bij mij zag de aanval van mijn tegenstander er enger uit dan dat die was. Ik won een tweede pion en had een vrij solide stelling. In het eindspel offerde mijn tegenstander een stuk voor een paar pionnen, wat resulteerde in een onveilige koning voor mij. De kansen waren gekeerd!
Boris had een prachtig kwaliteitsoffer, maar wist de weg naar winst net niet te vinden. Boris kwam remise overeen, 2-1 voor Lonneker, partij.
Mart had ondertussen twee pionnen gewonnen in de koningsaanval en leek te gaan winnen. Menno won een pion en er bleek een toreneindspel over. Voor de 40ste zet was het erg spannend bij de partij van Arno. Hij manoeuvreerde met zijn paarden en de dame deed mee in de aanval. De druk van zijn tegenstander werd te groot en op de 40e zet blunderde hij, 3-1 voor Lonneker! (partij) Dit kan toch niet meer mis gaan zou je zeggen? Maar Jokim was sceptisch: “het is een degradatieduel, er kan nog vanalles gebeuren”.
Met deze stand en het vertrouwen in mijn teamspelers koos ik ervoor om 3 keer dezelfde stelling op het bord te brengen, een goede poging tot winst kon ik niet vinden. 3½-1½, partij.
Jokim wist in het eindspel een vesting te creëren, maar loper tegen toren. Remise werd overeen gekomen en het matchpunt was in ieder geval binnen, partij. Mart en Menno stonden beide goed tot gewonnen en een half punt was benodigd. Mart wist in het eindspel zijn twee verbonden vrijpionnen te verzilveren en de overwinning was een feit! (partij) Handhaving was bereikt en de biertjes werden losgedopt, Fabian trakteerde ondanks dat hij niet aanwezig was, danke Fabian 😉 . Hulde voor Mart, vlak na zijn operatie kon hij toch spelen ondanks fysieke ongemakken en wist het beslissende punt binnen te halen. Menno koos snel hierna voor remise, het eindspel bleek niet gewonnen te zijn, partij. Nadat we nog 1,5 uur moesten wachten voordat het tweede klaar was werd er nog een hapje gegeten en geanalyseerd.
Lonneker wint dus met 5,5 – 2,5 van Apeldoorn en handhaaft zich. Twee rondes voor het einde bleek het lastig te worden, maar met twee knappe overwinningen tegen twee teams met meer dan 2100 gemiddeld presteert Lonneker op de juiste momenten. Niemand van Lonneker 1 verloor vandaag, wat de knappe teamprestatie onderschrijft.
De teamleider van Apeldoorn voerde alle partijen in, waarna ik de partijen en het verslag van Apeldoorn keurig op de mail kreeg. Waarvoor hulde! Het verslag van Apeldoorn is hier te vinden.
Lonneker verslaat na SISSA 2 opnieuw een sterke tegenstander, hier een overzicht met de sterkste teams die Lonneker ooit wist te verslaan (met dank aan Walter):
1 SISSA 2 (2142) 2 MSV (2114) 3 Apeldoorn 2 (2107) 4 VAS (2103)
Opmerking is dat de nummers 1, 3 en 4 allemaal dit seizoen gebeurde en dat Lonneker 3 overwinningen pakte. Volgend jaar opnieuw 2e klasse landelijk, hopelijk laten we het er niet zo op aankomen als dit jaar.
Lonneker (2055) – eFOX Apeldoorn (2107) 5½-2½ 1 Timo Oehne (2048) – Erik Smit (2175) 1 - 0 2 Patrick Wiebe (2204) – Martin van Dommelen (2231) ½ - ½ 3 Robin Bos (2060) – Reint van der Knijff (2116) ½ - ½ 4 Mart Wennink (1970) – Nikolai Kabanof (1967) 1 - 0 5 Menno Monsma (2100) – Marcel Boel (2199) ½ - ½ 6 Arno van Akkeren (2049) – Freddie van der Elburg (2116) 1 - 0 7 Jokim van den Bos (2065) – Jasper Zwirs (2013) ½ - ½ 8 Boris Tsoukkerman (1947) – Henk Eleveld (2042) ½ - ½