Soms heb je van die potjes die gaan om des keizers baard, oftewel om de katse kut.
Lonneker 2 mocht op 11 april aantreden, uit tegen WSG 2, en dit was zo’n potje voor ons. Na het teleurstellende seizoen, waar nog geen matchpunten werden gepakt, hadden we nog 1 wedstrijd om een beetje kleur te geven aan het seizoen. Erik kon niet meedoen en helaas had het eerste team te weinig spelers en daarom moesten we Willem en Boris ook nog afstaan. Maar onze vaste invallers Leon en Johan stonden gelukkig weer klaar. Ook maakte Ben zijn debuut voor Lonneker 2, zodat we met een compleet team konden afreizen naar Winterswijk.

Ik werd keurig 10 minuten voor vertrektijd wakker gemaakt en zo kon ik net op tijd instappen in de Walter-mobiel, waar Tom en Walter al op mij zaten te wachten. Toen was het op naar Glanerbrug om debutant Ben Reinink op te halen. In Glanerbrug gearriveerd zat er een ambulance achter ons en de Walter-mobiel werd dus even een parkeerhaven ingeslingerd zodat deze kon passeren. Dit ogenschijnlijk niet noemenswaardige feit zorgde even later nog voor extra vertraging toen we deze ambulance weer tegenkwamen in een eenrichtingsweg; midden op straat met de deuren wagenwijd open. Tom besloot Ben te voet op te halen en 10 minuten later, toen de ambulance bijna was ingeladen, arriveerden ze bij de auto. Eindelijk konden we onze weg vervolgen en we reden probleemloos Duitsland in.

In Duitsland aangekomen stond het volgende probleem op ons te wachten. Een Umleitung en niet zo maar 1, nee, het was de U-1! De navigatie van de Walter-mobiel was gelijk helemaal van ’t rabat. Gelukkig hadden Ben en ondergetekende nog enige kennis van de weg en namen we de sluiproute via Ammeloe.

Henk, die Roelof, Leon en Johan had opgehaald, ging naar verluid rechts bij Lunten en dit zorgde ervoor dat zij ruim op tijd in Winterswijk arriveerden. Wij gingen ook vrij soepeltjes en toen de navigatie van de Walter-mobiel het weer leek te begrijpen, schakelden we dus over van de Ben-Gijs, niet op de Tom-Tom (die bleef rustig zitten), maar op de navigatie van de Walter-mobiel.

We waren enigszins verbaasd dat deze ons om het centrum heen stuurde, maar ach, dat ding zal het wel weten. Dat was inderdaad waar, want we werden keurig gestuurd naar de locatie die Walter had ingevoerd. Dus we arriveerden ruim op tijd aan de Wooldseweg. Helaas was de speellocatie aan de Wooldstraat en bleek dat dat kuukn van een Walter dit niet goed had ingevoerd. Ben had het nagekeken en het was in dezelfde straat als Den Aldi, daar konden we mooi parkeren. Dus gingen wij op zoek naar Den Aldi, dit bleek moeilijker dan gedacht. Zonder Den Aldi tegen te komen arriveerden we met de auto bij de speellocatie.

Dit was echter nog niet het einde van de malaise, want bij de speellocatie in het centrum van Winterswijk was ook een heuse Duitse auto-polonaise. Dus na een zoektocht via de PLUS supermarkt, wat voor sommigen het enige plusje was dat ze die dag zouden zien, parkeerden we bijna naast een vluchtheuvel. Maar om de spiegels van de Walter-mobiel te sparen reden we nog een stukje verder tot achter een Porsche. Vervolgens nog een paar minuten lopen en daar kwamen we zowaar Den Aldi tegen in een drukke winkelstraat, waar alleen parkeerplaats was voor fietsen. Om de hoek zat de speellocatie, die we dan toch nog net op tijd hadden bereikt.

Om 12:58 was Lonneker compleet. WSG was ook al met drie spelers, dus dat was positief. In de 5 daarop volgende minuten werden de opstellingen uitgewisseld en druppelden de meeste WSG-ers binnen. Het intropraatje werd voorgelezen vanaf een blaadje zodat er niks werd vergeten en met een consumptiemunt in onze broekzak konden we om 13:03 dan eindelijk aanvangen en had Ben als enige nog geen tegenstander. Deze arriveerde 10 minuten later en toen konden we eindelijk allemaal doen waar we voor gekomen waren, namelijk : schaken.

Voor de gelegenheid zat ondergetekende op bord 1. De rest van de opstelling zag er als volgt uit : 2 Roelof, 3 Tom, 4 Leon, 5 Ben, 6 Henk, 7 Walter en 8 Johan.

Er heerste een Lonnekeriaans zweertje in Winterswijk. Met Duitse vrouwen van middelbare leeftijd die dwars door een tussenwand heen schreeuwden vanuit het voorcafe, een fanfareband die langs liep en dancemuziek die in de keuken werd gedraaid, wat ook goed te horen was in de speelzaal.

Ben voelde zich dus gelijk thuis en speelde een goede partij. Hij truckte zijn tegenstander en maakte diens stelling helemaal kapot. Hij was dan ook als eerste klaar en kon bij zijn debuut een mooi punt aantekenen. Dat zijn tegenstander een rating van 2000+ had, verbaasde hem na afloop, maar dit maakt het natuurlijk alleen maar mooier en zo kwam de stand op 0-1. >> Speel deze partij na.

Henk was helaas iets minder florissant aan het spelen en hij gaf een kwaliteit weg. Ben probeerde hem nog 2x te helpen door “per ongeluk” de klok van Henk in te drukken, waardoor de tegenstander van Henk wat minder tijd had. Henk begon met een koningsaanval en hier leken kansen te liggen, maar helaas sloeg dit allemaal niet door en zo werd het vrij snel na de 0-1 alweer 1-1.

Tom sloeg met zijn loper op f7 en won een pion. Hij vergat alleen een zet later dat zijn dame ongedekt stond. Dit kostte hem gelijk de partij en zo kwamen we, zoals wel vaker dit seizoen, achter te staan.

Walter had in het middenspel een pion kunnen winnen met enkele afwikkelingen, maar hij koos ervoor om een koningsaanval op het bord te houden. Misschien wel een verstandige keuze, aangezien hij geen eindspel-god is. Helaas sloeg deze aanval niet door en vielen de pionnen van Walter op de koningsvleugel als rijpe appelen. Dit zorgde voor de tussenstand van 1-3.

Vervolgens kwam er een juffrouw van Grandcafe Willings binnenlopen om ons te vertellen dat we om 5 uur uit de zaal moesten zijn. Na enige onderhandelingen bleek dit toch niet te hoeven.

Mijn (Gijs) tegenstander vond dit wel een goed moment om remise aan te bieden. Ik speelde een slechte pot met wit, maar had alles weten te keepen, en met een gezond minnetje op het bord ging ik eerst eens kijken of er nog wat te halen viel vandaag, door de andere borden te inspecteren. Met nog 15 minuten voor 6 zetten had ik immers nog wat tijd om over dit aanbod na te denken. Maar na een kleine observatie en een inschatting van mijn kansen besloot ik deze remise toch maar aan te nemen.

De stellingen van Roelof en Leon had ik de hele partij zoals gebruikelijk weer eens niet begrepen, dus dat beschouwde ik maar als positief.

Bij Leon was dit niet zo wonderbaarlijk, aangezien zijn tegenstander eerst 2 pionnen offerde, daarna gaf Leon een stuk terug tegen een pion en offerde zijn tegenstander weer een kwaliteit, om vervolgens over te gaan op een koningsaanval. Leon verklaarde tijdens de partij al dat hij het zelf ook allemaal niet begreep en dit bleek ook toen zijn tegenstander het eindspel won, met dame en 2 stukken tegen 2 torens en een stuk. Zo kwam de stand op 4,5-1,5 en was ook de zevende nederlaag van het seizoen een feit.

Roelof stond voor mijn gevoel wel aardig en naar eigen zeggen ook wel, maar in een lastige stelling verloor hij ergens de grip en na enkele afwikkelingen restte hem een eindspel met een paard en 1 f- en 2 g-pionnen, terwijl zijn tegenstander een toren en f- en g- pion had. Dit was een niet te winnen eindspel voor beide spelers en zo eindigde deze partij in remise. >> Speel deze partij na.

Johan speelde nog op bord acht en trok als laatste partij veel bekijks. Hij stond de hele partij wel prima, maar in het eindspel kwam hij een pionnetje achter. Johan miste helaas stukwinst en zo resulteerde een op het oog toch wel verloren eindspel met een toren tegen 2 verbonden pionnen en een toren. Dat dit niet zo makkelijk is als het lijkt, bleek wel, want de tegenstander van Johan had er flink wat moeite mee en produceerde volgens mij zelfs nog 3x dezelfde stelling, maar dit werd niet geclaimd door Johan en toen zijn tegenstander de weg naar winst vond, gaf Johan op.

Zo eindigde deze wedstrijd in 6-2 en kwam aan het matige seizoen van Lonneker 2 een einde. Zoals vele andere wedstrijden had er hier links en rechts ook weer meer ingezeten, maar helaas hebben we ons niet meer van de hatelijke 0 af kunnen spelen. Of we ook daadwerkelijk degraderen is even afwachten hoe het met degradaties uit de derde klasse KNSB gaat lopen.

Dan restte nog de terugweg, waar Walter ging tanken en de 1000e klant was en werd onthaald door 6 cheerleaders. Vervolgens reden we via een andere Umleitung weer terug. Dit ging via het pittoreske Ottenstein. Het begon hard te regenen en het leek wel alsof de goden hadden beseft dat Lonneker 2 laatste was geworden in de promotieklasse, en hun tranen uitstortten ..

Gijs

Zie ook info SBO site
.
.