Hallo vriendjes en vriendinnetjes, we komen er weer aan! Deze keer reisde ons circus af naar Almelo. Onze baron (Cupido) had weer een mooi team opgetrommeld. Sommige basisspelers waren nog lekker aan het genieten van zonnige oorden, waarvoor ze de taal goed hadden geoefend aan de hand van een Bassie en Adriaan liedje. Daarom moest er gezocht worden naar invallers. De geheimzinnige opdracht voor Gijs (Bassie) was : je valt in, tenzij je zelf een andere invaller regelt. Dan is het team rond en dan blijkt er toch nog iemand af te zeggen. Drommels, Drommels, Drommels, Drommels, Drommels en nog een Drommels tierde de baron.
Gelukkig hebben wij bij onze club iemand zonder smartphone, die nog zo’n oud telefoontje heeft met een antenne. Onze eigen B100 (Roelof) klaart altijd graag alle klusjes van de baron, dus hij mocht op 2 spelen met zwart, want er zaten al 2 notoire witspelers in het team. Vooraf was de baron gewaarschuwd dat hij waarschijnlijk op bord 1 een erg snelle tegenstander tegenover zich kreeg. Maar Vlugge Japie (Nick) zat gewoon naast mij op bord 4. Want Cupido stond niet een uur achter, Nick wel een uur voor.
B100 heeft normaliter altijd pech, maar niet deze avond. Overtuigend werd er een aanval opgezet waarin alle stukken meededen, en niet veel later was het eerste puntje een feit : 0 – 1
Ondertussen waren de tijdsverhoudingen op de andere 3 borden 50 tegen 10 minuten; bord 3 en 4 zijn in ons voordeel en bord 1 in ons nadeel. De baron, die de opening toch wel iets meer serieus mocht nemen aldus zijn tegenstander, speelde een leuke offerpartij maar de echte scherpte ontbrak na een werkborrel vooraf : 1 – 1
Vlugge Japie had twee stukken gegeven tegen een toren en een pion. Gewoon lekker blijven staan en laat de ander er maar doorkomen met nog 5 minuten op de klok. In tijdnood gaf zijn tegenstander een stuk en zo won Vlugge Japie zijn eerste externe uitwedstrijd : 1 – 2
Op zijn polo stond ‘Bas‘, hij stond de hele partij verschrikkelijk goed, maar het afmaken was echt clownesk. Allememaggies, wat slecht. Op de terugweg werd er nog even gebaald van het wegknoeien van deze overwinning, maar ons motto blijft : wat er ook gebeurt, altijd blijven lachen. Want uiteindelijk was deze partij gewoon het beslissende halfje, waardoor toch nog alles voor Bassie was : 1,5 – 2,5
-Gijs