March 2024
M T W T F S S
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031

Sbo-cup: Roy en Hanny zagen dat het goed was

Vrijdagavond 20:00, 1 december 2023. De tafels in de IJsclub te Lonneker zijn mooi gevuld met 4 partijen voor de interne competitie, 4 interne bekerpartijen, 2(!) mensen oneven plus een toeschouwer aan de bar, en 4 teampartijen voor de eersteronde-/achtstefinale-wedstrijd tegen Almelo voor de zo begeerde SBO-cup. Jürgen en Alexander zouden hiervoor acte de présence geven maar die konden om uiteenlopende redenen alleen maar “in spirit” (met een “Viel Erfolg!” en een “Toppers!”) aanwezig zijn. Robin en Gijs zouden sowieso al wel aanwezig zijn om beker te spelen deze avond en die hadden besloten in plaats van tégen elkaar, mét elkaar in het bekerteam plaats te nemen. Ze waren ook nog zo schappelijk om beide zwart te loten en wit te gunnen aan Zyon en mij. Almelo had twee jonge spelers meegenomen en gemiddeld 263 ratingpunten minder. Bas had een hele lading bier, fuzetea, chips en cola met suiker gehaald. Kortom, dat laat zich raden, dit werd bij voorbaat al simpelweg genieten voor de schaakliefhebber met een Lonnekerhart op deze duistere ijskoude avond. 

Ik had al vroeg het idee om het verslag te gaan schrijven van dit warme bad bij temperaturen onder de nul, maar moest uiteindelijk zelf het langst van allemaal aan de bak achter het bord. Bas moest nog helemaal meenoteren op het eind omdat mijn tegenstander en ik uiteindelijk allebei onder de 5 minuten zaten. Rond half twaalf keerden de Almeloërs huiswaarts met een half bordpunt en daarmee uitschakeling in de SBO-cup. https://sosc.netstand.nl/pairings/view/9273

Zyon speelde dus op bord 1 met wit tegen een Najdorf. In mijn tijd was een vroeg h7-h5 iets waarmee wereldtoppers Maxime Vachier-Lagrave en misschien ook Ian Nepomniachtchi (beiden toch een hele mond vol) zich onderscheidden van het simpele gepeupel, maar in de loop der jaren is die opzet ook gemeengoed geworden bij ambitieuze jeugdspelers. Zyon nam een slok thee en speelde O-O en a4 en voerde de druk rond b6 op. Prima. De tegenstander dacht er nog lang over na maar kwam niet vrij uit deze houdgreep. Zyon won een kwaliteit en een opgerukte vrijpion deed de rest. Roy en Hanny zagen dat het goed was. 

Robin speelde op bord 2 met zwart een voor mij totaal vreemde maar heerlijk enerverende Sveshnikov. Hij had er in elk geval zin in en gebruikte veel tijd om vervolgens de dubieuze top engine move g7-g5 dan weer a tempo te spelen. Robin bood wat zetten later remise aan. Dat werd geweigerd door de teamcaptain van Almelo, maar toen zijn stelling minder aan het worden was en Zyon op het punt stond de 2-0 bij te schrijven werd door hem juist weer remise aangeboden en “dat ken je dan natuurlijk niet weigeren”.

Ik speelde zelf ook een Sveshnikov maar dan met wit. Volgens Robin deed ik het allemaal nog lang best goed volgens het boekje en mijn jonge tegenspeler speelde het ook gewoon naar behoren. Ik miste na een handigheidje van hem op mijn beurt een eigen handigheidje om met wat meer initiatief uit de dameruil te komen, maar ik had alsnog wel vertrouwen in de kansen die in het eindspel zouden komen. Nadat hij erg laat kort rokeerde dacht ik, dat kan ik ook, en rokeerde een paar zetten later lang. Dat was niet het handigste wat ik ooit bedacht heb en het simpele plan pion f5 loopt naar f1 baarde mij veel zorgen. Ik ging nog even flink rekenen en intussen stonden er al 2,5 punten voor ons op het scoreformulier. De tegenstander had niet veel tijd meer, en hij verspeelde na een hele avond aardig nauwkeurig spel in één keer al z’n troeven. Z’n verbonden vrijpionnen pakte ik er allebei af en vervolgens vluggerde ik het naar 3,5-0,5.

Gijs zat op bord 4 en zijn tegenstander speelde alles lekker snel in eigen stijl. Gijs speelde net als dinsdag een beetje traag maar hij had wel wat meer grip op de stelling en, nog belangrijker, op de klok. Zelfs met zo’n beetje een uur achterstand zat Gijs met drie biertjes op lekker in een schaakflow en hij tikte het met tien seconden per zet keurig naar mat en was daarmee bovendien de eerste die klaar was. Na de drie pijnlijke nederlagen op rij met externe teams in de afgelopen week was dit een mooi moment voor de eerste winstpartij van het seizoen voor onze competitieleider extern. Op naar de tweede ronde/kwartfinale! 

Over de interne competitie en de bekerpartijen heb ik inhoudelijk helaas niet heel veel te schrijven. Het was dus echt lekker druk met een Groenewoudt in vorm, mat dreigen op h7 met een trucje dat niet werkt om vervolgens niks meer te hebben en te verliezen van Jeroen, Ronald die nieuwkomer Gerrit verwelkomde met een genadeloze veegpartij, Anne-Tom een vreedzame remise, en Johan die jammerlijk verloor na geweldige aanvalskansen tegen een counterende Henk. Voor de beker bekerden Mart, Appie, Arno en Paul door ten koste van Louk, Bas, Jarno en Walter. Na half twaalf werd het analysebord nog een snelschaakbord en Walter demonstreerde hoe je met een toren+pion mat kunt zetten binnen de tijd. Na enen en vele groene knuppels tenslotte werd ook nog toch nog bekerpartij nummer vijf Gijs – Robin afgewerkt met anderhalf uur p.p. voor één overgebleven toeschouwer (Mart). Deze partij werd gedecideerd gewonnen door Robin. Foto: Walter