We gaan eerst even terug in de tijd. Het jaar is 1991, het is lente, Fabian zit op de basisschool, Paul zit nog in de luiers, Gijs zit nog in de buik van zijn moeder, Zyon en Robin zijn nog niet eens in de maak. H.S.C. wint voor het derde jaar op rij de SBO-cup. Dit lukte alleen ESGOO tussen 1969 en 1971 en sindsdien is het ook niet meer gebeurd dat een club dit voor elkaar kreeg. Dan terug naar het heden, waar Lonneker de ultieme kans krijgt om zich aan dit rijtje toe te voegen. De finale tegen Max Euwe is ondertussen een bekende want dit gebeurde de vorige 3 jaar ook. In het eerste jaar verloren we nog, maar de afgelopen twee jaar wonnen we.
Hoe ga je dan zo`n proces in als teamleider. Dan ga je kijken naar de grote coaches der aarde en Louis van Gaal had het al over termen als imagineren. Dit proces werd bij ons ook vroeg ingezet want op 7 juni 2025 vlak na de tweede winst werd door Jokim de groepsnaam al gewijzigd naar: SBO-cup triple 2025-2026. Aan beleving en geloof binnen het team en de club was er ook geen gebrek, want wij kwamen niet gewoon met 4 spelers een potje spelen. Teamleider Gijs had oppas geregeld, Cupido had een taart gemaakt voor zijn vrouw zodat hij ook kon komen, Jokim treinde deze kant op, onze overenthousiaste webmaster Johan was er ook als support, Tom kwam ook nog even langs en Hanny kwam ook nog om ons te steunen in de slotfase.
Dan de opstelling, tot dusverre hadden er 6 mensen meegedaan, maar Zyon onze beste speler had ons beloofd er in de finale ook bij te zijn. Zo`n aanbod dat ken je natuurlijk niet weigeren. Paul speelde en won alles tot dusverre, dus ook hij kreeg een plek in het team. Fabian pakte ook gewoon 1,5 uit 2 richting de finale dus ook hij kreeg een plaatsje. Op bord 4 werden Jokim en Cupido keihard gepasseerd in de nietsontziende prestatiegerichte Lonnekercultuur. Terwijl Arno rustig aan het wachten was op de komst van zijn eerste baby. Maar Robin speelde gewoon alles en scoorde 2,5 uit 3. Dus meer dan terecht dat hij gewoon op bord 4 mocht spelen.
Euwe kwam redelijk zoals we konden verwachten, op bord 1 zat Rob Bertholee en op bord 2 Frank Kroeze. Misschien hadden we ze andersom verwacht maar verder geen verrasing. Op bord 3 zat Ton Ellenbroek, waar wij misschien eventueel nog Dinant Postma hadden verwacht, maar Ton had tot dusverre alles gewoon gespeeld dus ook dit was niet heel vreemd. Dat betekende dat Jasper Kamphuis die tijdens onze halve finale tegen WSG al vast kwam scouten op bord 4 zat. Mijn enige taak van de avond was de loting doen. Bas had mij vooraf ingefluisterd dat wit op bord1 en 3 het gunstigste zou zijn, dit lukte, missie geslaagd.
De avond kenmerkte zich door 3x een redelijke straight forward schuifpartijen en een mijnenveld op bord 4. Zyon had een plusje, Paul stond lang gelijk, Fabian stond ook redelijk gelijk. Robin daarentegen kreeg pionnen cadeau, had misschien precies op het juiste moment ook nog een paard mee moeten pakken, maar had daardoor wel erg grote problemen met de coördinatie van zijn stukken en zijn koningsveiligheid. Elke zet werden alle scherpe varianten die Jasper eventueel had doorgerekend, maar deze kwamen heel lang niet op het bord. 1 keer vergeet je dan een zetje door te rekenen en dan zelfs met 2 pionnen en een kwaliteit meer is er geen houden meer aan. Helaas 1-0 achter, maar wel een erg mooie spectaculaire partij.
Gelukkig was er wat Fabi-magic geleverd in het middenspel en met een kwaliteit en een pion meer zag dit er erg goed uit. Zyon lag ook gewoon op koers voor een goed resultaat, maar een toreneindspel met 2 pionnen meer was echt nog niet zo makkelijk. Paul koerste lang af op remise, maar zag 1 dingetje over het hoofd en zo stonden we opeens met 2-0 achter. Fabian zorgde niet veel later voor de 2-1, waardoor alle ogen op Zyon gericht waren.
Geen makkelijke opgave, je staat gewonnen, je moet winnen, maar als je het ook maar een klein beetje onhandig doet is de remisemarge weer erg groot. Voeg daar nog eens tijdnood en een hoop toeschouwers aan toe en het voelt alsof je de beslissende penalty moet nemen in de Champions League Finale. Met beide spelers in tijdnood en de druk er vol op werden er gevoelsmatig wel meer dan 70 zetten gespeeld, maar Zyon zette toch echt gewoon mat op zet 54. 2-2! Snelschaken! Iedereen met wit was vooraf favoriet op basis van rating en wint. Het goede nieuws, nog een keer 2-2 en we zijn kampioen omdat dan bord 4 weggestreept wordt.
Dan het snelschaken. Onze webmaster had al een livestream voorbereid om te kunnen filmen maar 1 van de spelers had hier bezwaar tegen, nouja geen probleem dan doen we gewoon allemaal onze camera`s weer uit. Het speeltempo 3 minuten met 2 seconden per zet er bij. Een onreglementaire zet is de eerste keer nog niet verloren, maar de tegenstander krijgt er wel 1 minuut bij. Ik wist hoe dit te doen op de klok dus werd tijdelijk even gebombardeerd tot wedstrijdleider. Paul zag deze keer niks over het hoofd en bereikte redelijk makkelijk een remise. Een uitstekende start. Zyon stond alweer goed en Rob zag door de bomen het bos niet meer. Frank attendeerde mij er op dat ik mocht ingrijpen omdat Rob door zijn tijd was, maar Zyon zag het zelf ook voordat ik bij het bord aangekomen was. 1,5-0,5. Beide uitslagen werden erg duidelijk gecommuniceerd en Bos en Fabian konden dus concluderen dat een halfje genoeg zou zijn. Dit werd echter ook nog een keer expliciet genoemd door 1 van ons en dit mag schijnbaar tegenwoordig niet meer, schoonheidsfoutje nemen we mee voor de volgende keer, maar ook zonder dit hadden ze deze conclusie zelf al wel getrokken. Waar Robin in zijn eerste partij net in een variant terecht kwam die hij niet had voorbereid kreeg hij bij het snelschaken wel een variant die hij 14 zetten diep had voorbereid. Was restte was een gewonnen eindspel, maar de klok werd ook een serieuze tegenstander, want 2 seconden per zet is niet erg veel als je onder de 10 zit. Had Robin gewonnen als dat nodig geweest was, zeker daar ben ik van overtuigd, maar zetherhaling voor het winnende halfje was gelukkig al voldoende. 2-1! BAM! Winnaars! De Triple is binnen! Fabian besloot maar op te geven, want zijn resultaat deed er toch niet meer toe.
Een trotse teamleider, samen met 6 van de 7 spelers en toeschouwers Hanny en Johan konden een klein feestje gaan vieren. Een fantastische teamprestatie! Op naar volgend jaar waar we de eerste kunnen worden die de cup vier jaar op rij wint. Het is weer bijna 7 juni dus ik ben benieuwd hoe onze groep het komende seizoen gaat heten.
Gijs
Plaats een Reactie
Meepraten?Draag gerust bij!