3 oktober 2026.
We mochten naar Nijverdal. Man of the vorige Match Mart en Deutschmeisterin Anna waren er niet, dus teamleider Gijs had twee waardige invallers geregeld, een opstelling gemaakt en het aanvoerdersstokje aan mij overgedragen, want hij was er ook niet.
Mijn eerste wapenfeit als invalcaptain was Arno aanwijzen als vervangend invalcaptain. Arno doet dat liever ook niet dus dank daarvoor. Helaas had Gijs mij ook al het schrijven van het verslag toegespeeld.
Het was een mooie dag. We hadden met z’n zestienen achter het raam kunnen plaatsnemen om te kijken naar de gaaien en eekhoorntjes, met een smakelijke paprika uit Jürgens tuin als snack en een banaan van de tros van Etiën, we hadden alle toestellen in de speeltuin kunnen proberen en alle spelletjes in de speelgoedkamer kunnen doen, maar er moest geschaakt worden. Ik ging nog even naar de wc maar m’n tijd liep al. Er moest geschaakt worden, met alle angst, spanning, pijn, eergevoel, onzekerheid, en andere zulke emoties die daarbij komen kijken, met als groot voordeel dat die dan tenminste overzichtelijk uitgestald zijn op een bord. Al met al verliep het voor ons redelijk plezierig.
We wonnen 6,5-1,5. Alleen Jochen liet z’n dame insluiten door Etiën, en Zowie nam in een goede stelling genoegen met remise. De anderen lieten hier en daar wel een steek vallen, maar dat kon allemaal nog ruim hersteld worden voor het einde van de partij. De borden werden weer opgeborgen, en we moeten het weer een tijdje zonder dat houvast doen. In de trein naar huis volgden de berichten dat Roelof en Bas de overwinning over de streep trokken voor Lonneker/Park Stokhorst 2 tegen WSG Winterswijk 3. Over vier weken staan de borden klaar in de IJsclub voor Doetinchem 1 en ZSG 2.
Plaats een Reactie
Meepraten?Draag gerust bij!