SBO 1e 4-tal
Niet schrikken, maar Lonneker zal vanaf nu voor de landstitel gaan. Alle lichten die op rood stonden staan nu op groen. Deze dag, 28 maart, is een nieuwe feestdag voor de fans van Lonneker. Dit is een geweldig moment. Voor de club, maar vooral ook voor de supporters die de laatste jaren zo veel hebben moeten doorstaan.
Het lek is boven, de witte zakdoekjes kunnen weer gebruikt worden voor een verkoudheid of voor andere zaken, want Lonneker v1 heeft zijn eerste overwinning van het seizoen geboekt. Dit is het begin van iets geweldigs, vanaf hier kijken we alleen nog maar naar boven. Als je met 3-1 kunt winnen van Almelo v1 dat met 4 invallers speelt, dan kun je van iedereen winnen.

Jeroen op bord 1 zat nog in een dorre woestijn. Hem was een tocht beloofd met drankjes die zouden blijven vloeien, volle stadions, meer dan 70 vrouwen die allemaal in de ban zouden zijn van Jeroens doorgaans briljante spel. Echter had de voorzitter een uit de hand gelopen avond. Terwijl minimaal remise er lang in leek te zitten was er vanuit de hoek van de speelzaal aan het eind van de avond alleen een zacht wegebbende stem die zei: Ik wil een biertje, ik ben zo dorstig, BIER, Bier, bier, zelfs een 0,0tje zou al lekker zijn, Paul waar ben je, kom me toch redden. Jeroen bereikte nooit de fantastische oase, die hij van een afstandje had kunnen aanschouwen op bord 2 tot 4.
Waar iedereen het vorige week nog had over laffe halfjes van Cupido, ging het nu alleen maar over een briljante partij waarin gewoon volle torens gewonnen werden. Een inspirerende performance van onze aanvoerder, die geen spaan heel liet van zijn tegenstander. Het ging hem zo makkelijk af, het leek wel alsof hij niet het ingewikkelde schaakspel speelde, maar gewoon een lekker potje tikkertje. Onder zijn bezielende leiding gaan er nog grootse dingen gebeuren.
Stel je voor je bent op een bruiloft in Afrika, je ziet allemaal mensen de meeste mooie swingende dansen uitvoeren. Maar iedereen kijkt alleen maar naar jou, want jij staat in de spotlight op dit feest. Iedereen stopt met dansen, nu mag jij laten zien wat je kan. Arno liet een briljante Afrikaanse dans zien, genaamd het schaakspel. Arno begon deze dans sluw als een luipaard, prikte als een neushoorn gaten in de stelling van zijn tegenstander, bleef de hele partij sterk als een leeuw, buffelde over de stelling van zijn tegenstander heen en trompetterde als een olifant naar een overwinning. Wat nou vormcrisis, met een gemiddeld centipion verlies van 5 en een nauwkeurigheid van 99% is Arno beter dan ooit tevoren.
Gijs maakte nooit aanspraak op de winst en ging voor remise, maar won in de tijdnood van zijn tegenstander opeens een pion. Dit zou een kolfje naar zijn hand moeten zijn. Met een daadkrachtige actieve aanpak werd dit eindspel door hem naar zijn hand gezet. Was het de tijdnood? De naderende grens van een rating van bijna 2000 in april bij winst? De druk van het publiek met het winnende punt in de hand? Geen idee, het was vooral heel goed uitgespeeld.
-Gijs