Lonneker 1 (3e klasse KNSB) Ronde 5Op zaterdag 8 januari 2011 ontving S.V. Lonneker acht afgezanten van schaakvereniging Zevenaar. Vorig seizoen speelden we al een keer tegen dit team, toen in Zevenaar. Daar won Paul van Vincent Rothuis en Arno versloeg Michel van Leeuwen. De rest van het team wil liever niet aan die dag terugdenken en zou ook hun resultaat niet meer zo precies kunnen vertellen. IM Rothuis was afwezig en derhalve had Zevenaar zeven aardig goede spelers en een relatief veel zwakkere invaller meegebracht. Lonneker speelde voor de verandering weer eens een keer in de volledige opstelling; dat was niet meer gebeurd sinds de eerste ronde in Apeldoorn. Het bleek dat we dan meteen een stuk sterker voor de dag komen. Het hogere speelniveau leidde echter niet tot de meest interessante partijen; het kan nou eenmaal ook niet altijd feest zijn achter het bord. Voorzitter Ronald zorgde als barman voor de drankjes (behalve dan thee, cola light en warme koffie) en als wedstrijdleider zag hij er op toe dat de goede rust bewaard werd in de door de wind geteisterde IJsclub. Ik geef nu een kort wedstrijdbeeld per partij, ongeveer gesorteerd op volgorde van speelduur. Blijkbaar had ik (Jokim) er weinig zin in vandaag op bord 2. Ik zette tegen Arie Huysman (2030) binnen tieneneenhalve minuut een theoretisch verantwoorde remisevariant op het bord. Daarmee verdiende ik één ratingpunt per gespendeerde minuut, zo hield ik mezelf voor (FIDE-rating). Nadat ik me op deze saaie manier niet voor een winstresultaat op een witbord had ingezet (zoals Paul mij duidelijk maakte toen het al te laat was), bood ik mezelf dan maar aan als verslagschrijver. Toen ik klaar was met analyseren en een beetje naschaken met mijn tegenstander ging ik maar eens poolshoogte nemen op de andere borden om zo een gedetailleerd verslag mogelijk te maken. Timo zat op bord 8 te spelen tegen Hans Castrop (1761); ze hadden zo veel zetten binnen het eerste uur gedaan dat ze de tijdcontrole al bijna hadden gehaald. Zo rond de 40e zet forceerde ons Duitse talentje de beslissing met een fraai paardoffer. Het duurde daarna nog zo'n dertig zinloze schaakjes en koele stille zetten (beide heren bleven vliegensvlug spelen) voordat Timo het definitief afmaakte. Dat vond ik als teamgenoot helemaal niet erg, omdat het team zo nog wat langer kon meekijken en meegenieten van tenminste alvast één bord waarop een gewonnen stelling voor de kant van Lonneker stond. Uiteindelijk ging de zwarte dame verloren en gaf Castrop op. Willem op bord 6 was de volgende die klaar was. Hij speelde met wit een vrij vlakke partij tegen 1900-ponder Vincent Pelgrom (1899). Opmerkelijk was dat Bulter dacht dat hij tegen een 2000+’er speelde en zijn tegenstander dacht dat er een 1700-’er tegenover hem zat. In een saai paardeneindspel zag Willem zijn kans schoon om zijn goede voornemens voor 2011 kracht bij te zetten en van de hatelijke nul af te komen. Willem staat nu op een 0,5 uit 5! Een mooie plusremise dus en een goed herstel van die de-/mobiele nul van vorig jaar. Arno (bord 3) had vorige keer gewonnen van Michel van Leeuwen (2130) in een mooie partij, waar nog lang over nagepraat werd. Deze keer verliep het anders in een vuurwerkpartij met een kort lontje. Arno stak de lont aan met een tijdelijk paardoffer, maar had daarbij het een en ander over het hoofd gezien in de ondersteunende berekeningen. Het vlammetje was meteen aan het einde van de lont, de strijker ging af, een harde knal was te horen en een nul was het resultaat (Arno heeft al z'n vingers nog). Eerlijk is eerlijk, dhr. Van Leeuwen speelde het van begin tot eind erg sterk en hij heeft nu 5 uit 5 gescoord in dit seizoen. In de analyse-/naschaaksessie veegde Arno me nog wel even hard van het bord: zolang hij geen gratis stukken weggeeft is ie niet te kloppen. Paul had zwart op bord 1 en Guust Homs (2172) koos een of andere saaie variant van de c3 Siciliaan. "Safety first" leek het Zevenaarse devies en er werd koud afgeruild naar een drawish endgame. Paul kon er ook weinig aan doen, al sloeg ie nog een paar drawaanboden vriendelijk van de hand. Paul heeft nooit echt voor de winst kunnen spelen. De captains berustten niet veel later in remise. Melle had zwart op bord 5 en werd in een favoriet variantje zonder veel weerwoord overspeeld door Henk Karssen (2027). De witte toren drong de stelling binnen op c7 en leek onaantastbaar z'n gang te kunnen gaan, al waren er nog geen concrete targets in de zwarte stelling. Ik kwam met Robin tot de conclusie dat Melle slecht stond maar nog wel “houdbaar slecht”. Wit speelde het rustig verder en de sterke toren werd steeds sterker. Melle zat nooit echt in de partij en kon er weinig tegen beginnen. Tandenknarssend gaf hij op. Nu stond het 2,5-3,5 met nog twee partijen te gaan. Mart (bord 4) was deze keer extra gemotiveerd en ruim op tijd aanwezig. Tegen Toon Janssen (1905) speelde hij een degelijke opening en na wat saai afruilwerk probeerde hij een voordelig lijkend lopereindspel uit te melken. Toen zwart eenvoudig aantoonde dat de stelling dicht te houden was, werd de vrede getekend. 3-4 met nog één partij te gaan. Robin was nog altijd bezig op bord 7 om Zevenaars invaller voor Rothuis (2307), Hans Corbeel (rating 1532), te verslaan. Hij zat inmiddels (na misschien niet optimale afwikkelingen) in een heavy eindspel waar hij twee vrij gezonde pionnen meer had. Robin kwam er vandaag achter dat zo’n lang durend eindspel maar lastig te winnen is, ook tegen een 1500-speler. Robins winstplan pakte niet helemaal goed uit en hij had te laat in de gaten dat zwart op een andere manier verder moest. Corbeel had ondertussen goed in de gaten dat er meer te halen viel en was er als de kippen bij om met een reeks overtuigende zetten Robin aan het twijfelen te brengen. Daarop maakte Robin de beslissende uitglijder en die werd ook meteen afgestraft (zoals dat hoort te gaan als je je in de degradatiezone bevindt). Teamleider Guust kwam ons melden dat het compleet uit was, en als hij dat zegt, dan is dat zo. Robin zakte door het ijs en gaf een paar minuten later gedesillusioneerd op. 3-5. Een kleine persoonlijke domper voor Robin, hij had urenlang beter gestaan en was veel langer bezig geweest dan de een-na-laatste partij (Mart). Al met al was het een vrij gezapige wedstrijd met een aan het eind van de dag nog minder opbeurend resultaat (vier remises, drie nederlagen en één overwinning). In alle eerlijkheid waren de meeste partijen niet erg opwindend te noemen en het spijt me te zeggen dat dat zeker niet in de laatste plaats komt door mijn eigen korte ongeïnspireerde optreden. Als team staan we nu op 1 matchpunt uit 5 (van de 9) wedstrijden. Het moge duidelijk zijn dat dit aantal matchpunten lang niet genoeg zal zijn om degradatie te gaan ontlopen in deze poule: daarvoor moet nog flink gescoord worden tegen sterke regiogenoten Pallas, ESGOO, Almelo en Winterswijk. Zelfs dan is het nog maar de vraag of we “veilig” zijn, maar het is de moeite waard het in ieder geval te gaan proberen! :-)(Jokim van den Bos) Nijmegen, zaterdag 8 januari 2011 SV Lonneker - SV Zevenaar 3 - 5 1. Paul ten Vergert (2205) - Guust Homs (2172) ½ - ½ 2. Jokim van den Bos (1989) - Arie Huysman (2030) ½ - ½ 3. Arno van Akkeren (1962) - Michel van Leeuwen (2130) 0 - 1 4. Mart Wennink (1856) - Toon Janssen (1905) ½ - ½ 5. Melle Edens (1842) - Henk Karssen (2027) 0 - 1 6. Willem Bulter (1895) - Vincent Pelgrom (1899) ½ - ½ 7. Robin Bos (1869) - Hans Corbeel (1532) 0 - 1 8. Timo Oehne (1740) - Hans Castrop (1761) 1 - 0Ronde 4 Op zaterdag 11 december stond de vierde ronde in de KNSB op het programma: een uitwedstrijd tegen het Nijmeegse UVS 2 (Uit Vrienden Samengesteld). Teamleider Paul had iedereen een mail rondgestuurd waarin hij aangaf dat men om 11 uur aan de Lonnekeresweg moest zijn, ook Jokim en Wennink. Toen ondergetekende om klokslag elf uur de keuken van de familie Ten Vergert binnenliep, waren alleen Robin en Melle er nog. Willem was een minuut te laat (Paul vond vijf minuten maar ik vond dat de in de keuken hangende klok wel een goede tijdmeter was) en even later kwam ook Jokim over de hobbelige zandweg die de Lonnekeresweg heet gefietst. Ondergetekende had op het laatste moment besloten om mee te gaan als chauffeur maar het wachten was nog op Mart die net als vorige week weer een zware koekjesbaknacht achter de rug had. Robin belde hem maar eens op en het bleek dat Mart wakker werd van dat telefoontje. Op dat moment werd maar besloten dat ondergetekende, die de vorige avond nog in Lonneker 2 speelde, moest invallen. Mijn gedachten gingen terug naar het terrassentoernooi 2006 aan de Waalkade, heel toevallig ook in Nijmegen. Mart zou ook met ons meedoen maar kwam die ochtend eveneens zijn bed niet uit… We reden richting de carpoolplaats bij Oldenzaal Zuid om Timo op te pikken die uiteraard wel op tijd was. Duitse Grundlichkeit zullen we maar zeggen. Onderweg kwamen we nog in de file ergens bij Holten, maar toch waren we een kwartier voor aanvang op de speellocatie in de buurt van het Goffertpark gearriveerd. Tot onze verbazing was Arno, die met de trein uit Amsterdam moest komen, nog niet gearriveerd. Normaliter is hij altijd ruimschoots te vroeg maar hij nam zijn telefoon niet op. De opstelling kende buiten de plotselinge afwezigheid van Mart geen verrassingen: Paul, Jokim en Arno op de eerste drie borden. Ik verving Mart op 4 en Robin, Melle, Timo en Willem vormden in die volgorde de lagere vier borden. Om een uur was er nog steeds geen Arno, waardoor de wedstrijd begon op een voor ons leeg bord 3. Dan denk je dat je alles wel hebt gehad…. Mooi niet dus. Al na tien minuten hoor ik ergens een telefoon afgaan in de speelzaal. Het eerste van UVS speelde ook thuis evenals SMB (een andere Nijmeegse vereniging), dus in eerste instantie hoefde dat niet bij onze wedstrijd te zijn. Bovendien was het Lonneker in welk team dan ook nog nooit gebeurd dat er een partij werd verloren door het afgaan van een mobiele telefoon. Eens moet echter de eerste keer zijn en het overkwam Willem. Hij had zes zetten gespeeld in een theoretische variant van de Pirc toen de speelzaal opschrok van zijn mobiel. De wedstrijdleider paste de reglementen toe en we stonden na tien minuten al achter. Toch waren we wel benieuwd door wie Willem nou werd gebeld. Het bleek Rijwielservice Schepers aan de Lonneker Molenweg te zijn, en dat terwijl Willem zijn fiets daar helemaal niet had staan. Als de fietsenmaker niet had gebeld, hadden we alsnog een nul gehad want even later belde de zus van Willem. Goed, de wedstrijd vorderde enigszins en nog geen spoor van Arno om vijf voor twee. Wat een desillusie om dat al met 2-0 achter te staan en daar zit je dan zelf als invaller op een veel te hoog niveau te spelen (wat heb ik immers te zoeken in de KNSB). Tijdens dat eerste uur zwierf Arno naar later bleek door heel Nijmegen. Verschillende Nijmegenaren moeten Arno gezegd hebben dat de vierdaagse toch echt in juli plaatsvindt maar dat deerde Arno niet. Arno was zoals altijd ruimschoots op tijd met de trein vanuit Amsterdam gekomen, maar pakte op Station Nijmegen per abuis de verkeerde bus. Hierdoor kwam hij in het verkeerde deel van Nijmegen uit en besloot maar om vanaf daar te lopen naar de speelzaal. Gelukkig wist hij dat deze in de Slotemaker de Bruïneweg was, maar straten met lange namen kunnen erg lang zijn. Arno was dus helemaal aan de andere kant van de Slotemaker de Bruïneweg en moest een sprint trekken om op tijd te komen. Hij besloot zijn tassen af te werpen en rende richting de speellocatie. Gelukkig was zijn bord voorin de grote zaal en kon hij om 13:58 uur de openingszet 1. e4 uitvoeren. Arno ging daarna even op adem komen en dronk een cola, terwijl Willem samen met zijn tegenstander de tassen van Arno ging ophalen. Een morele oppepper dus dat Arno alsnog verscheen. Melle was na Willem als eerste klaar. Hij speelde zijn vertrouwde Franse opening en kwam erg goed te staan met een vrijpion maar wist het niet af te maken en moest berusten in een remise. Het eerste halve punt was dus binnen. Helaas viel er daarna weer een nul te noteren. Timo kwam op bord 7 goed te staan en had ook nog eens veel minder tijd gebruikt dan zijn tegenstander maar zag ergens iets over het hoofd en verloor daarna alsnog. Gelukkig voor Timo zou zijn favoriete voetbalclub Bayern München die dag wel winnen. Jokim was vandaag eindelijk eens goed op dreef. In de Najdorf kwam hij aanvankelijk minder te staan maar na een aantal sterke zetten keerde het tij. Eindelijk zijn eerste zege van het seizoen binnen en hij gaf de Lonneker harten weer wat hoop. Zelf speelde ik Scandinavisch tegen iemand met bijna 400 ratingpunten meer. In materiaal bleef het weliswaar lang gelijk, maar positioneel kwam mijn tegenstander steeds sterker te staan waardoor er uiteindelijk een vrijpion op de koningsvleugel kwam. Na afruilen van de dames was mijn tegenstander veel sneller en moest ik uiteindelijk berusten in een nederlaag. 3½ - 1 ½ inmiddels. Voor een broodnodige overwinning moesten Paul, Robin en Arno alledrie dus zegevieren. Paul deed dat als eerste. Hij had een naar eigen zeggen "rare draak" op het bord en belandde in een eindspel met lopers van gelijke kleur en vijf pionnen voor beide partijen. Hierin had zijn tegenstander remisekansen maar greep deze niet waardoor Paul zijn 100%-score in de KNSB in stand hield. Toch wel gek om onderaan te staan met twee spelers die nog alles hebben gewonnen want ook Arno liet weer een puntje bijtekenen. Met een uur achterstand in tijd wist hij toch redelijk snel gewonnen komen te staan vanuit een Franse opening en trok de stand zowaar weer gelijk. Alle ogen waren aldus op Robin gericht die eindelijk van de hatelijke nul leek af te komen. De stelling was redelijk gelijk alleen moesten er nog flink wat zetten gedaan worden om de veertig te halen. In de tijdnoodfase miste Robin dan ook ergens de winst maar nadien moest hij toch berusten in een gelijkspel. Een 4-4 als eindstand dus. WSG won waardoor wij nu echt laatste komen te staan en dus punten moeten gaan pakken tegen op papier sterkere tegenstanders. De potentie is er echter; tegen mijn tegenstander had Mart waarschijnlijk meer kans gehad en Willem had ook niet hoeven verliezen als zijn telefoon niet af was gegaan. Aan de andere kant: als Arno drie minuten later was geweest hadden we de wedstrijd verloren, zo eerlijk moet je zijn. Nijmegen, zaterdag 11 december 2010 UVS 2 - SV Lonneker 4 - 4 1. Michiel de Kruyf (1827) - Paul ten Vergert (2205) 0 - 1 2. Ruud van de Plassche (2061) - Jokim van den Bos (1989) 0 - 1 3. Maarten van Rooij (2025) - Arno van Akkeren (1962) 0 - 1 4. Ruud van der Spoel (1942) - Walter Wissenburg (1578) 1 - 0 5. Christ Verstegen (1885) - Robin Bos (1869) ½ - ½ 6. Tjsicang Cheung (1980) - Melle Edens (1842) ½ - ½ 7. Arno Sprinkhuizen (1958) - Timo Oehne (1740) 1 - 0 8. Klaus Wustefeld (1881) - Willem Bulter (1895) 1 - 0 |