September 2019
M T W T F S S
« Aug    
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
30  

Lonneker verslaat Hardenberg in bekerthriller in de kwartfinale van de SBO-cup *29 jan ’16

In de kwartfinale van de SBO-cup mocht Lonneker thuis aantreden tegen Hardenberg. Teamleider Bos, had de volgende toppers opgesteld. Op bord 1 zat Bulter, Gijsie mocht op 2, Akkersdijk kreeg nummertje 3, Stuij maakte het viertal compleet. De kleuren moesten nog geloot worden en toen dit was gebeurd ging Arie van Wageningen met wit beginnen aan bord 1, Joan Reinders pakte de blackies op bord 2, Leo Klapwijk pakte de witties op bord 3 en Rutger Hesselink pakte de zwarte stukken op bord 4.

Mijn partij verliep de eerste 10 zetten best goed, er was nog niks aan de hand. De 10 zetten daarna besloot ik echter om al mijn stukken zo slecht mogelijk neer te zetten en zonder materiaal te verliezen stond ik opeens -2 en kwam ik met schitterende manoeuvres zoals Df1- De1-Df1, omdat al mijn andere stukken slecht stonden en ook nog eens geen velden hadden. Niet veel later verloor ik een kwaliteit, maar ik stond slechts -2,5. Hij had namelijk zijn goede loper geruild tegen mijn waardeloze toren. Nu had ik in ieder geval 1 stuk minder dat slecht stond. Door deze afwikkeling kregen mijn stukken ook iets meer ruimte en lucht, maar mijn stelling was op zijn minst gezegd beroerd. De druk van de tegenstander was nog steeds groot en ik stond gewoon een kwaliteit achter.

Bulter wist al vroeg het publiek om zijn bord te trekken. Hij kwam wat moeizaam uit de opening en op een gegeven moment riep hij opeens door de zaal: “Goh, dat is echt een geniale zet”. Dit zorgde voor een schrikeffect onder de Lonnekernaren, maar het bleek te gaan om een vergiftigde loper die (gelukkig is het geen dammen) niet geslagen hoefde te worden. Ondanks dat Willem niet meer kon rokeren en zijn stelling niet heel mooi oogde was er gelukkig nog niks aan de hand.

Leon speelde net als ik een c4 systeempje en kreeg gewoon een gezonde stelling op het bord. Er werden een paar stukken geruild, waardoor Leon een dubbelpion op het bord kreeg, maar dit was verder niet heel dramatisch. Dit leek al vrij snel te gaan richting een gelijk eindspel.

Erik won in zijn partij vrij snel twee pionnen maar moest hiervoor wel zijn toren op h8 laten staan met zijn koning op g8 er naast. Zijn tegenstander had de keuze om twee pionnen terug te winnen op de damevleugel, maar besloot te gaan aanvallen op de koningsvleugel. Zo kwam Erik vrij vroeg in de partij onder druk te staan en was het niet duidelijk of het allemaal helemaal stand ging houden.

Ondertussen waren mijn stukken bezig om zich een beetje te ontwikkelen rond zet 25 (iets met gouden regels, altijd goed toch!), alleen af en toe moest er even aan de noodrem getrokken worden met mooie zetten als “pd1 dekt alles”, dit terwijl mijn andere paard na een omweggetje weer op b1 stond dus het was nog zeker niet florissant.

Willem had ondertussen een hele ingewikkelde stelling met aanvalskansen voor beide spelers, het enige nadeel was dat Willem aanmerkelijk minder tijd had dan zijn tegenstander die in de opening alles a-tempo had gespeeld. In mijn ogen kon Willem nooit echt goed staan en dat bleek uit de analyse achteraf ook wel. Maar het was zeer onduidelijk hoe de partij zich verder zou ontwikkelen.

Rond zet 30 wist mijn tegenstander niet echt waar te winnen, terwijl ik nog krachtige zetten produceerde als 31 DE2 32 DE1 33 DF1 34 H3, was mijn tegenstander ook nog niet echt tot iets concreets aan het komen. Terwijl ik ondertussen wel -3,5 stond was het nog steeds niet duidelijk waar mijn tegenstander ging winnen. Wel was duidelijk dat ik niet al te best stond.

Bij Erik was het wat minder duidelijk zijn tegenstander kwam er nog steeds niet doorheen maar Erik was ook nog niet veel opgeschoten. Mijn prognose op dat moment was 1-3. De partij van Willem stond heel interessant (0,5) Ik stond kansloos verloren (0), Erik stond nog steeds onder druk (0), Stuij stond nog steeds drawish. Dus als we nog een rondje door wilden dan moest er nog een hoop gaan gebeuren.

Erik kon ondertussen zijn stukken steeds beter coördineren en op een gegeven moment mist hij zelfs een trucje om een volle toren te winnen. Ondanks dat kwam hij toch langzaam uit de problemen. Leon had ondertussen een dame op de zevende rij geposteerd en zijn tegenstander mocht kiezen tussen mat gaan, toren verliezen of loper verliezen. Hij koos voor loperverlies, maar dit moest voldoende gaan zijn voor het punt van Stuij.

Mijn tegenstander besloot ondertussen eens wat te proberen op de koningsvleugel waar niks te halen viel en ging met zijn paard weg van f6. Dit zorgde ervoor dat mijn paard naar het “sterke veld” d5 kon, zodat mijn paard van b1 naar c3 kon. Dit zorgde ervoor dat mijn slechte stelling was opgelost, nu zat ik echter nog met het probleem dat ik een kwaliteit achter stond.

Bulter kon met een pion slaan op g3, dit was naar eigen zeggen de ommekeer in de wedstrijd, vanaf dat moment stond hij erg goed, maar hij had nog 6 minuten op de klok en de stelling was er niet makkelijker op geworden met veel aanvalskansen voor beide spelers. Uit de analyse bleek dat er heel veel interessante varianten in zaten, maar zover kwam Willem helaas niet hij miste helaas tussendoor een röntgenaanval op dame en koning en met een dame minder moest hij het opgeven. Zo kwam de stand op 0-1

Leon was verder gegaan met afruilen en hierdoor kwam hij uiteindelijk in een makkelijk te winnen stelling uit, mede doordat hij niet op zoek was naar spectaculaire voortzetting, maar het gewoon lekker zakelijk afrondde. Dit zorgde voor de 1-1.

Ondertussen begon de tijd bij mijn partij ook te tikken en zat ik in tijdnood, maar met een gezonde kwaliteit achterstand was er misschien nog wat mogelijk. Mijn tegenstander besloot me te helpen, hij liet een trucje toe waardoor ik de kwaliteit terug kon winnen. Ondertussen seinde de teamleider mij in dat remise voldoende was en dit besloot ik aan te bieden. Mijn tegenstander wilde nog even door, maar na 5x op en neer met mijn toren geloofde hij het ook wel en zo werd het een halfje, net zoals eerder dit seizoen in de promotieklasse. Een zeer onverdiend, maar ook zeer belangrijk halfje. 1,5-1,5.

De teamleider had niet voor niks lopen seinen naar mij, want Akkersdijk was definitief uit de problemen en zijn 2 extra potentiele dames, wilden graag promoveren. Deze renners waren voor zijn tegenstander niet meer af te stoppen. Dit zorgde voor de 2,5-1,5.