November 2019
M T W T F S S
« Oct    
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
252627282930  

Lonneker in thriller door naar finale SBO-cup

Door Erik Akkersdijk

Vrijdag stond de halve finale van de CUP op het programma. De status van de cup werd nog maar eens onderstreept door het verplaatsen van de lezing die eigenlijk gepland was vanavond.

De tegenstander: Almelo met een aantal bekende gezichten.

Op bord 1 vinden we onze Willem ‘bulty’ Bulter terug die met wit mocht aantreden tegen Klaas de Jong.
Op bord 2 mocht Gijs het met de blackies proberen tegen het supertalent Onno Elgersma.
Ikzelf speelde op 3 tegen Goswin Zeeman, ook geen onbekende, met wit.
Tot slot op bord 4 Leon tegen Erik Mijnheer.

Na een tijdje komen we bij de volgende situatie:
Willem heeft een erg prettige stelling weten op te zetten tegen de sicilicaan van Klaas, hij offert een kwal en krijgt hier meer dan genoeg compensatie voor in de vorm van vrijpionnen op de c en d lijn en een geweldige loper op b6, ondersteund door een pion op a5.
Bij Gijs gingen er al snel een boel stukken van het bord na een opening met pf3 g3 lg2 en dat soort dingen. Onno had een redelijk ver vooruit geschoven pion op e5 die geen soortgenoten om hem heen had. Gijs greep deze zwakte gelijk met beide handen aan en bouwde lekker wat druk op, wist zijn tegenstander een geisoleerde dubbelpion op de c lijn aan te smeren en leek een beduidend beter eindspel in te gaan.
Zelf bouwde ik aan een sterk centrum na een afruilfrans die allesbehalve saai was. Goswin bespeelde dit erg sterk en bouwde druk op via de e lijn waar mijn koning nog op stond. Op het moment dat ik kon rokeren moest ik wel een pion prijsgeven. Goswin wikkelde snel af naar een eindspel waarin ik een pion minder had en er zo goed als geen pionnenstructuur meer te herkennen was.
Leon speelde caro-kann (dat heeft zo’n jongen toch niet nodig) en kwam in de afruilvariant redelijk saai te staan. Leon wist zijn stukken steeds beter neer te zetten en voerde de druk via de koningsvleugel en de damevleugel tegelijkertijd op, wat een kwalwinst opleverde. Dit zag er toch wel erg goed uit.

De exacte volgorde weet ik niet meer van bord 2, 3 en 4 maar het volgende gebeurde:
Erik (Mijnheer) probeerde erg knap de stelling te compliceren en zette een koningsaanval op touw. Leon wist echter alle dreigingen te pareren en had ook de luxe hierbij wat materiaal terug te kunnen geven. Erik gaf op: 1-0.
Gijs zijn eindspel bleek zeker niet makkelijk te winnen. Hij had 2 paarden en wat pionnen terwijl zijn tegenstander juist een loper en een paard had. Het juiste winstplan voor de flexibele paarden werd gevonden, door de b pion te offeren en gelijk te blokkeren met een van z’n paarden, wist gijs de a en c pion te verbeteren tot vrijpionnen. Dit was niet meer te stoppen: 2-0.
Mijn eigen eindspel, waar de loper van Goswin in de open stelling toch veel beter was dan mijn paard, was eigenlijk al gedoemd te verliezen, maar ik bleef gewoon zetjes doen. Goswin maakte echter geen fout en wist zijn overtal aan pionnen om te zetten in te veel vrijpionnen om tegen te houden: 2-1.
Dan Willem: zijn stelling was zo goed dat het eerste biertje al in de hand werd gedrukt. Met tegenzin nam ik het aan, want in de cup weet je maar nooit. De vrijpionnen liepen snel door tot de 6e rij. Het enige gevaar kwam nog van de klok (beide minder dan 10 minuten) en de witte koning die een beetje op de tocht kwam te staan door de open g lijn. De veeltal wegen naar winst en remise werden in tijdnood echter niet gewonnen en de enige kans van zwart om aan te vallen werd niet goed gepareerd door Willem. In plaats van dat zijn tegenstander maximaal eeuwig schaak kon houden, maakte Willem het mogelijk dat de toren en dame hem pardoes mat zette: 2-2. SNELSCHAKEN dus met gewisselde kleuren.

De wedstrijdleider Robin legde eerst nog even uit, dat bij een 2-2 bij het snelschaken Almelo door was, omdat bij gelijkspel het resultaat van het laatste bord (Leon) wegvalt, wat 2-1 voor Almelo zou betekenen. Minstens 2,5 punten moesten we dus halen.
De partijen heb ik niet allemaal kunnen zien omdat ik zelf ook moest spelen, maar ik meen dat Mart er een video van heeft gemaakt.

Met zwart kwam ik net als in de lange partij van Leon in een afruilvariant van de caro-kann. Met de breekzet e5 kon ik gebruikmaken van het feit dat mijn dame op b6 al een beetje naar de witte koning keek op g1 (de witte f pion stond namelijk op f3). Ondertussen hoorde ik links naast me al een “1-0!” van Gijs. Kort daarna helaas al weer een “1-1” rechts naast me. Leon verloor. Ik bleef geconcentreerd doorspelen en wist naast materiaalwinst en een minuutje meer in tijd, ook de witte stelling binnen te dringen met torens en dame. Zodoende kon ik mijn zwakke prestatie van de lange partij weer goedmaken: “2-1!”.
Dit betekende dat, net als in de lange partij, alle druk weer op de schouders van Willem lag. Dit keer lukte het hem wel een goede stelling om te zetten tot winst, wat de eindstand opleverde: 3-1! Een gejuich ging door de IJsclub. We staan weer in de finale!

Al met al toch een echte teamprestatie. Alle spelers hebben minstens een keer gewonnen, waarbij Gijs de held is met 2 keer een punt.

Wat een thriller!

Lonneker           (1820) - Almelo        (1697)  2-2 (3-1)
1. Willem Bulter   (1881) - Klaas de Jong (1757)  0-1 (1-0)
2. Gijs Gerritsen  (1844) - Onno Elgersma (1714)  1-0 (1-0)
3. Erik Akkersdijk (1832) - Goswin Zeeman (1732)  0-1 (1-0)
4. Leon Stuij      (1724) - Erik Mijnheer (1584)  1-0 (0-1)

Lonneker wint 3-1 bij het snelschaken