September 2018
M T W T F S S
« Aug    
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930

Lonneker 2 wint van WSG 3!

Lonneker 2 wint van WSG 3

Lonneker 2 mocht dit seizoen voor de tweede keer naar Winterswijk. Na de verloren wedstrijd tegen WSG 3 was nu WSG 3 de tegenstander. Het vervoer was goed geregeld Jürgen nam vanuit Duitsland Inken en Jarno mee en ondergetekende zou de rest van de spelers ophalen. Met een sterke opstelling had ondergetekende dan ook alle vertrouwen in een goed resultaat. De Duitsers waren een keer niet punktlich, omdat ze stau hadden en waren om 13:13 in de speelzaal, daar was de rest al ruim  drie kwartier aanwezig. Er was ruim op tijd vertrokken vanwege de parkeerproblemen op zaterdag in Winterswijk, maar we konden zowaar voor de deur van café Willinks parkeren, dus we waren ruim op tijd.

Zo snel als we in Winterswijk waren, zo snel was ondergetekende op bord 5 ook een stuk kwijt. Op zet 9 kwam b5 en oeps mijn loper stond ingesloten. Terwijl Appie vervolgens alleen maar lachend naar mij kon kijken, besloot ik toch maar gewoon door te spelen, want wie weet geeft mijn tegenstander ook nog wel wat weg. Op papier leek WSG 3 te pakken, maar al vroeg in de partij hadden Wim en Jürgen een pion minder en Jarno zelfs 2, dus alle zeilen moesten bijgezet worden. Gelukkig had Roelof wel een pion meer. Inken, Boris en Appie stonden nog gelijk.

Aangezien de rest nog niet erg overtuigend stond moest ik toch maar wat bijschakelen. Ik won ergens een tweede pion voor mijn stuk en het leek weer speelbaar. Zeker omdat mijn tegenstander vergat te winnen met txf3. Op zet 29 liep ik tevreden weg van mijn bord, Boris kwam naar mij toe en zei: “Je staat helemaal geen stuk achter toch?” Dit was ook waar, want mijn tegenstander had ook een stuk gegeven. Hier bleef het niet bij mijn tegenstander had een complete blackout en op zet 33 had ik opeens 2 stukken meer. Jarno had ondertussen toren paard 2 tegen toren paard 3 op bord 1 en dit zag er niet erg hoopvol uit. Inken stond nog gelijk, maar leek wat actiever te staan in een eindspel met dames en pionnen. Boris stond ook nog gelijk, maar leek ook wat actiever te staan dan zijn tegenstander. Appie sloeg ondertussen remise af, dus zou hij dan eindelijk dat puntje gaan pakken voor 2. Wim hield een lastig eindspel met ongelijke lopers over en leek het niet te gaan redden. Jurgen en Roelof hadden een complexe stelling, maar hier had ik ook wel vertrouwen in.

De eerste die klaar was was Wim, die helaas zijn eerste 0 van het seizoen pakte. Nog geen 5 minuten later was het 2-1 voor Lonneker, want Jurgen had de koningsstelling van zijn tegenstander opgeblazen en ondergetekende had zijn twee stukken meer ook uitgebuit. Inken had ondertussen ook een pion meer met Dame 5 tegen Dame 4 en was onderweg met haar pionnen naar een tweede dame. Roelof had ondertussen een kwaliteit meer en alles begon langzaam de goede kant op te gaan. Even later was het zover en had supersub Roelof op bord 3 een punt gepakt 3-1. Appie zag geen weg naar winst en besloot na 3x remise afgeslagen te hebben en het 3x aangeboden te hebben samen met zijn tegenstander toch maar remise te doen. Inken kreeg ondertussen 5 tegen 4 pionnen en met 2 gebonden koningen zag het er tricky uit, maar haar pionnen waren ver genoeg en zo won ze 4,5-2,5. Nadat ik Boris vertelde dat we 4,5 punt hadden bood hij ook gelijk remise aan. Naar eigen zeggen stond hij wat beter en had hij nog 100 zetten door kunnen spelen, maar als het niet nodig is dan maar remise. Zijn tegenstander nam het gelijk aan en zo werd het 5-3.

De partij van: Jürgen

Gijs Gerritsen

 

T WSG 3 1613 Lonneker 2 1789 3 5 di 10 mrt
1. Remko Algera 1735 Jarno Scheffner 1 0
2. Job Geerdes 1700 Jürgen Meijerink 1948 0 1
3. Han van de Laar 1663 Roelof Berkepeis 1782 0 1
4. Oscar Wamelink 1628 Wim Stoltenborgh 1727 1 0
5. Henk te Brinke 1588 Gijs Gerritsen 1922 0 1
6. Gerard Klein Langenhorst 1545 Inken Meijerink 1645 0 1
7. Luc van Harxen 1545 Boris Tsoukkerman 1958 ½ ½
8. André Houwers 1498 Albert Hulskers 1544 ½ ½

Lonneker 2 verliest thuis van Almelo 2: met verslag van Henk

Lonneker 2 – Almelo 2

32 schakers, een wedstrijdleider en nog een paar toeschouwers: het clubgebouw is goed gevuld, met twee Almelose achttallen op bezoek om het tegen onze twee topteams op te nemen. Ik besluit zelf een vrjie middag te nemen door al vroeg in de partij in te gaan op een zetherhaling, en als straf – of als beloning, daar zijn de meningen over verdeeld – mag ik verslag uitbrengen over de wedstrijd in de promotieklasse.

Appie en Wijnand laten er ook geen gras over groeien, in sneltreinvaart worden de stukken geruild en er verschijnt een toreneindspel op het bord. De Almeloër lijkt enigszins in het voordeel met een vrijpion,  maar dit lijkt nog geen onoverkomelijk probleem. Maar als Appies koning zich de weg laat afsnijden door de vijandelijke toren en Wijnands koning de vrijpion kan ondersteunen is deze niet meer te stoppen.

Als Boris zijn achternaam noemt is zijn tegenstander onder de indruk: dat klinkt als een wereldkampioen! Dus Boris heeft direct een psychologisch voordeel.  Tegen een Catalaanse opening pakt hij de c-pion, en een gepend paard levert hem later een kleine kwaliteit op, maar hiervoor moet hij wel een pion opgeven. De vijandige dame komt gevaarlijk dicht bij zijn koning, maar Boris heeft goed berekend dat hij hiermee weg kan komen. Toch vertrouwen beide spelers het niet helemaal, ze nemen het zekere voor het onzekere en delen het punt.

Bij Wim ziet het er intussen goed uit, hij heeft zojuist een stuk gewonnen. Maar hij moet zijn stelling nog wel even consolideren, hij heeft nog niet gerokeerd en zijn tegenstander zet druk op de damestelling met een gepend paard op d2. Dat gaat toch ergens mis: het paard gaat verloren en Wim blijft een pion achter. Maar hij gaat stug door en ook hier is remise het resultaat.

De 2 J’s uit Duitsland op de twee topborden hebben beiden een scherpe stelling met tegengestelde rokades op het bord. Jürgen staat een (vrij)pion achter en wordt in de verdediging gedrukt, maar bij Jarno ziet het er een stuk beter uit. Hij sluit af met een matcombinatie met torenoffer om de h-lijn te openen en trekt zo de stand weer gelijk. Jürgen verdedigt taai en probeert her en der nog een tegenaanval van de grond te krijgen, maar het mag niet meer baten: hij moet een stuk inleveren om alle dreigingen van zijn tegenstander te pareren en dan is er geen redden meer aan. Zo komen we opnieuw op achterstand.

En een blik op de laatste twee borden waarop nog wordt gespeeld stemt niet hoopvol, meer dan een gelijkspel lijkt hier vrijwel onmogelijk – hoewel uit een computeranalyse achteraf blijkt dat Walter nog wel ergens een aantal winstkansen heeft gemist . De Scandinavische verdediging van Walter wordt beantwoord met een gambiet en Levi richt al zijn stukken op de nog niet gerokeerde zwarte koning. Toch weet Walter zich te bevrijden, en hij kan afwikkelen naar een toreneindspel, waarbij hij wel een slechtere pionnenstructuur overhoudt. Na een wederzijdse pionnenrooftocht houdt Walter drie vrijpionnen op de damevleugel over tegen twee van Levi op de koningsvleugel. Maar die twee zijn al wel veel verder opgerukt, en dat geeft de doorslag.

Tom brengt een zwarte leeuw op het bord, en ik weet niet of het een bewust pionoffer was (wat bij Tom niet onwaarschijnlijk is) of ongepland, in ieder geval staat hij op een gegeven moment een pion achter. Toch weet hij een eindspel te bereiken waarin het materiaal weer in evenwicht is – een eindspel met gelijke lopers, waarin Tom de slechtere loper heeft. Maar hij houdt de gelederen gesloten en Axel staakt verdere winstpogingen en berust in een remise. Omstanders laten zien dat de witte koning juist op dat moment waarschijnlijk winnend had kunnen binnenwandelen in de zwarte stelling, maar voor het eindresultaat maakt dat niet meer uit: na twee overwinningen gaat deze wedstrijd helaas voor ons verloren.

Henk Jonkers

 Lonneker 2 – Almelo 2                                     3-5

1. Jürgen Meijerink – Yannic Husers              0-1

2. Jarno Scheffner  – Goswin Zeeman            1-0

3. Tom Engberink – Axel Grunnekemeijer    ½-½

4. Wim Stoltenborgh – Egbert Gorter            ½-½

5. Boris Tsoukkerman – Klaas de Jong            ½-½

6. Henk Jonkers – Yorick Postema                   ½-½

7. Walter Wissenburg – Levi Nies                    0-1

8. Albert Hulskers – Wijnand Zoutendijk        0-1

Lonneker 2 pakt eerste overwinning van het seizoen

Op zaterdag 25-11 stond voor Lonneker 2 de vierde wedstrijd van het seizoen op de planning. Het werd dan ook hoog tijd voor een overwinning. Dit zou geen makkelijke opgave worden, want de tegenstander, HSC Stork had tot dusverre alle drie zijn wedstrijden gewonnen. Inken en Henk konden deze keer niet meedoen, terwijl Jürgen en Niklas in het eerste meespeelden. Robin was gelukkig bereid gevonden om vooruit te spelen samen met Boris en dit zorgde ervoor dat Walter ook een weekendje vrij was.

De opstelling was enigszins tactisch ik wilde namelijk graag het jeugdtalentje Wahe ontlopen, dus ik ging op een laag bord. Aangezien ik de laatste tijd ook als een natte krant speel was dat misschien sowieso geen gek idee. Op donderdag speelde Boris op bord 1 tegen Regobert Eijkelkamp. Robin speelde met wit tegen Wouter Lardinois op bord 2. De partij van Boris is kort samen te vatten er gebeurde weinig er werd geruild en uiteindelijk werd het remise. De partij van Robin had wat meer voeten in de aarde. Ergens in de opening ging het mis, aangezien Robin nooit met wit speelt. Na 10 zetten was de stelling slecht tot dramatisch. Gelukkig kan Bos echt wel goed schaken, want zelfs tegen een tegenstander in vorm met 3 uit 3 liet hij zich niet zomaar wegspelen. Ik denk dat Robin vanaf zet 10 echt een uitstekende partij heeft gespeeld helaas waren dit alleen maar defensieve en reparatie acties en uiteindelijk werd ook deze partij remise. Zo stond het na het vooruit spelen 1-1 en zoals Boris het zei we hebben de kop niet verloren en we moeten met de staart toe gaan slaan.

Dit moest ook zeker mogelijk zijn, want op bord 6, 7 en 8 zaten onze jeugdleiders die allemaal best wel een potje kunnen schaken. Op bord 3 en op bord 4 waren de verwachtingen ook hoog. Ons eigen toptalentje Jarno mocht aantreden tegen Rudie Hampsink. Op Bord 4 speelde onze eigen man in vorm Wim tegen Fetze Elgersma. Op bord 5 mocht Igor tegen Hans van Schaaik. Op bord 7 mocht Tom tegen oude bekende Johnny Hampsink en op bord 8 speelde Appie tegen Anton ter Horst. Het tactische vermogen van opstellen van ondergetekende was uiteraard weer abominabel, want Gijsje mocht als enige tegen een jeugdtalentje, maar Thomas Kanger moest toch wel te pakken zijn.

Appie was al vroeg in de partij aan het mosteren over zijn stelling, dus daar had ik alle vertrouwen in. Tom offerde een stuk, maar kreeg hier een stapeltje pionnen voor terug. Ik dacht dat hij niet zo goed stond, maar het bleek voldoende te zijn, want vroeg op de middag hadden we het derde en vierde halfje te pakken en was de stand 2-2. Ondergetekende had ondertussen een prima stelling, maar terwijl er een gehaktbal van Wennink werd verorberd bleef na een aantal afwikkelingen er een remisestelling over. Igor stond wat passief, maar er was weinig aan de hand en wij kregen ongeveer gelijker tijd een remiseaanbod. Beide hadden we nog tijd genoeg om eerst eens rustig op de andere borden te gaan kijken.

Een blik op bord 3 leverde mij weinig op, het was een ontzettend ingewikkelde stelling, waar Jarno en Rudie allebei een stuk meer van leken te begrijpen dan ik. Maar goed het zag er niet goed of slecht uit dus dit kon nog alle kanten op. Een Blik op bord 4 leerde dat Wim een gruwelijke goede partij aan het spelen was. Hij veegde werkelijk waar de  vloer aan met zijn tegenstander en het was veilig om hier alvast een puntje te tellen. Igor vond dit voldoende en nam remise aan. Ik probeerde nog een kindertrucje, maar daar trapte het kindje niet in en toen kwam ik ook maar remise overeen en zo was na zes partijen de score nog steeds mooi in evenwicht. 3-3.

De partij van Wim is toch zeker een alinea waard. Wim speelde vanuit de opening heel sterk en had volledige controle over de damevleugel waar hij ook een aantal pionnen mee kon snacken. De druk op Fetze werd steeds groter. Op zet 19 vond Fetze het dan ook wel mooi geweest en had Wim een prachtige overwinning op zak. Dit brengt zijn externe score dit seizoen ook al op 3,5 uit 4. Heel sterk. De score was in ieder geval 4-3 en het eerste matchpunt was veiliggesteld. Bekijk de partij hier.

Jarno speelde een erg lange partij en was als langste van de hele zaal bezig. Veel heb ik er niet van begrepen. Appie dacht er meer van te begrijpen en heeft mij wel 3x gezegd dat Jarno slecht stond en wel 3x gezegd dat Jarno beter stond. Uiteindelijk wist Jarno een kwaliteit meer op het bord te krijgen. Dit leverde nog niet het beslissende voordeel op, en even later kwam er een eindspel met toren loper 5 tegen toren loper 4. Hier bleek de loper van Jarno ook nog eens beter te staan en zo tikte hij het eindspelletje soepeltjes uit na een slopende heel ingewikkelde partij. Dit zorgde ervoor dat Lonneker 2 zijn eerste overwinning van het seizoen pakte door met 5-3 van HSC Stork te winnen. Uiteindelijk was het niet de staart die toesloeg, maar over de hele linie een uitstekende prestatie met supersterke partijen van Wim en Jarno als hoogtepunten.

 

S.V. Lonneker 2 HSC Stork 5-3
Boris Tsoukkerman Regobert Eijkelkamp 0,5-0,5
Robin Bos Wouter Lardinois 0,5-0,5
Jarno Scheffner Rudie Hampsink 1-0
Wim Stoltenborgh Fetze Elgersma 1-0
Igor Babic Hans van Schaaik 0,5-0,5
Gijs Gerritsen Thomas Kanger 0,5-0,5
Tom Engberink Johnny Hampsink 0,5-0,5
Appie Anton ter Horst 0,5-0,5

Lonneker 2 komt niet verder dan 3 halfjes tegen WSG 2 (1.5-6.5)

Donkere wolken pakken zich samen boven Winterswijk. Buiten vallen de eerste regendruppels. Binnen vallen de eerste nullen aan Lonneker zijde.

En dat terwijl de middag zo zonnig was begonnen. In onze auto zaten de nieuwe koploper van de interne, de speler met 2 uit 2 extern, en de speler die de avond ervoor binnen een uur voor het eerste punt in de SBO-cupwedstrijd had gezorgd. Voeg daaraan toe drie talentvolle jonge oosterburen, en twee doorgewinterde oude rotten afkomstig uit het nog verdere oosten, wat kon er dan nog mis gaan? Nou, behoorlijk wat dus… Nu behoren onze tegenstanders  tot de favorieten voor de overwinning in de promotieklasse, dus we hadden misschien ook wel beter moeten weten.

Als eerste gaat het mis in mijn eigen partij. Mijn tegenstander houdt van agressief spel en manoeuvreert al zijn stukken in de richting van mijn koningsstelling. Ik reageer hier te laat op, en al snel blijkt het niet meer mogelijk om alle dreigingen te pareren. Onze teamleider, streng maar rechtvaardig, deelt direct een sanctie uit: strafregels in de vorm van een wedstrijdverslag, ziehier het resultaat.

Op de andere borden lijkt alles nog in evenwicht, hoewel de strijd zich hier en daar al wel begint af te tekenen. Boris heeft een pion veroverd, maar zijn pluspion is geïsoleerd en moeilijk te verdedigen. Inken daarentegen heeft een pion geofferd en lijkt daar weinig compensatie voor te hebben. Jarno staat enigszins onder druk, Niklas heeft zijn stukken in stelling gebracht voor dreigingen tegen de koning maar daardoor staat zijn eigen koning ook wat op de tocht. Igors stelling ziet er gesloten uit, en ik heb het idee dat Gijs iets prettiger staat (maar hij denkt zelf dat hij minder staat). Wim heeft een stuk geofferd tegen twee pionnen (hij had gehoopt op drie), wint een kwaliteit terug en houdt zo een toren plus twee pionnen over tegen een loperpaar: erg lastig om hiermee op winst te spelen.

Boris verliest zijn extra pion. Wat overblijft is een volledig symmetrische pionnenstructuur met aan beide zijden nog een dame. Hier valt weinig eer meer aan te behalen, en spoedig wordt het punt gedeeld. Even later geeft Wim zijn poging op om nog voordeel te behalen uit de ongelijke materiaalverhouding en ook hij komt remise overeen met zijn tegenstander.

Op de drie hoogste borden volgen de beslissingen elkaar snel op. Niklas krijgt te maken met een penning van zijn dame, die daardoor verloren lijkt te gaan. Met een aantal offers probeert hij nog te redden wat er te redden valt, maar als de rook is opgetrokken blijkt dat hij twee paarden minder heeft waar slechts twee pionnen tegenover staan. De tegenstander van Jarno zorgt via een kwaliteitsoffer voor vrije toegang tot Jarno’s koning, die snel daarna mat wordt gezet. En Inken verliest een tweede pion en niet veel later ook de partij.

Daarmee is de wedstrijd beslist, met nog twee spelers in de strijd om de eer nog enigszins te redden. Maar bij Igor ziet het er ook niet rooskleurig uit: een pion verloren, een passieve stelling, en krap in de tijd. Zijn tegenstander weet hier wel raad mee, dus ook dit punt gaat naar de tegenpartij. Geheel tegen zijn gewoonte in is teamleider Gijs als laatste nog bezig. Na een lange strijd weet hij een pion te winnen, maar de loper van zijn tegenstander blijkt in deze stelling effectiever dan het paard van Gijs, dus die pion raakt hij ook weer kwijt. De Winterswijker blijkt in het eindspel nog ergens een winnende zet te hebben gemist, maar uiteindelijk blijft er een stelling over waarin remise het enige logische resultaat is.

Dus ons eerste bezoek aan Winterswijk is niet helemaal naar wens verlopen, maar op 10 maart een nieuwe kans, dan staat de uitwedstrijd tegen W.S.G. 3 op het programma.

Henk Jonkers

W.S.G. 2                             –             Lonneker 2                    6½ – 1½

1.       Marcel Krosenbrink (z)  –             Jarno Scheffner (w)      1 – 0

2.       Emma de Vries                –             Niklas Brinkers              1 – 0

3.       Henri Abbink                   –             Inken Meijerink            1 – 0

4.       Dick Boogaard                 –             Boris Tsoukkerman      ½ – ½

5.       Bert te Sligte                    –             Gijs Gerritsen               ½ – ½

6.       Hennie Meijer                 –             Wim Stoltenborgh       ½ – ½

7.       Job Geerdes                    –             Henk Jonkers                 1 – 0

8.       Manfred Schmeing        –             Igor Babic                       1 – 0

Lonneker 2 verliest ook tegen Max Euwe

In navolging van Lonneker 1 speelde ook Lonneker 2 een thuiswedstrijd tegen SG Max Euwe en wel het vierde.
Wim zorgde daarbij al snel voor een punt. Cor Butzelaar kwam er niet aan te pas, gaf een stuk weg en zag zijn hele stelling aan diggelen gaan. Helaas volgden daarna weinigen het voorbeeld van Wim.
Net als Fabian in het eerste speelde ook Niklas tegen een landgenoot: de heer Frank Grübe. Niklas was al snel klaar en ik kreeg weinig mee van de partij omdat ik ondertussen zelf zat te prutsen (de tegenstander teveel ruimte geven op de koningsvleugel) en even later kon ik ook opgeven waardoor we op achterstand kwamen. Daar kwam dan ook nog de nederlaag van Igor bij tegen de Duitse Kirsten Solberg nadat Tom wat terug had gedaan: hij versloeg D. Chiappino die over een rating beschikt van 798. Hij speelde wel een stuk sterker daar niet van, maar Tom kan door deze zege ratingwinst vergeten. Opvallend: veruit het hoogste ratingverschil dat ooit tegelijk aantrad in Lonneker. IM Frank Kroeze die tegen Lonneker 1 speelde heeft maar liefst 1588 ratingpunten meer. Ik weet niet wat het vorige record was, maar dat moet hierbij verpletterd zijn.
Nog drie borden aan het spelen waarbij Boris en Henk niet echt zicht hadden op winst. Appie speelde de clash der kale hoofden tegen Peter van Bart. Volgens Appie speelde Van Bart erg goed en Appie probeerde met een stuk minder nog wat door te spelen maar moest uiteindelijk opgeven. Geen schande volgens Appie want Van Bart was de sterkste speler van dat team. Objectief onderzoek laat echter zien dat de rating van Van Bart (1773) beduidend lager is dan die van Grübe (1891) en Solberg (1876). Hij had echter wel bijna 1000 punten meer dan de tegenstander van Tom, dat dan weer wel.
Henk was in een eindspel met twee pionnen tegen een stuk gekomen en wist dit remise te houden. Boris was nog bezig en had in een potremise-eindstelling al enkele malen remise aangeboden maar Jarich van der Molen speelde erg lang door. Uiteindelijk concludeerde ook hij dat het remise was.
De tactische opstelling van de Euwenaren werkte daarmee: ze verloren op bord 3 en 4 waar ze spelers hadden neergezet die duidelijk het teamgemiddelde naar beneden haalden waardoor overall Lonneker zelfs verloor van een team met een duidelijk gemiddeld lagere rating.
Daarmee verloor Lonneker 2 net als Lonneker 1 met 3-5. Gezamenlijk dus 6-10, bijna weer de datum op het scorebord op deze zevende oktober. Na een keer met 7-1 te hebben gewonnen op 7 januari en met 5-3 op 5 maart, verscheen nu eens de datum van de dag ervoor op het scorebord.
Lonneker 2 – Max Euwe 4  3 – 5
1. Niklas Brinkers – Frank Grübe 0 – 1
2. Igor Babic – Kirsten Solberg 0 – 1
3. Wim Stoltenborgh – Cor Butzelaar 1 – 0
4. Tom Engberink – D. Chiappino 1 – 0
5. Appie Hulskers – Peter van Bart 0 – 1
6. Boris Tsoukkerman – Jarich van der Molen 0,5 – 0,5
7. Walter Wissenburg – Cees Doevelaar 0 – 1
8. Henk Jonkers – Richard Spek 0,5 – 0,5

Lonneker 2 begint seizoen met gelijkspel tegen Drienerlo

Op zaterdag 16 September 2017 mocht het tweede achttal voor zijn eerste wedstrijd in dit schaakseizoen aantreden tegen Drienerlo in de nahand. Omdat het een uitwedstrijd betrof werd de speellocatie het Denksportcentrum in Hengelo.

De avond ervoor waren al 2 wedstrijden vooruit gespeeld. Nou ja, eigenlijk maar 1.
Gijs Gerritsen kreeg een reglementaire 1 op bord 6 omdat zijn tegenstander op het laatste moment moest afzeggen. Zodoende speelde Albert Hulskers met wit op bord 7 tegen Daan Stam.
De wedstrijd verliep in de opening vrij rustig. De zwartspeler wist echter langzaam de druk op te voeren waardoor Appie zijn stukken moeilijk kon plaatsen. Hij verloor een stuk en even later de partij.

Dit betekende dat we op de zaterdag met een 1-1 als tussenstand aan de resterende partijen begonnen.

Op bord 2 speelde Jarno met zwart tegen Anjo Anjewierden. Jarno kreeg het erg zwaar doordat de witspeler zijn stukken aggressief kon ontwikkelen en veel druk op het centrum kon krijgen. Jarno moest uitermate secuur verdedigen en zijn stukken vaak terugzetten om ze niet kwijt te raken. Op het eind werd de aanvalsdruk van wit echter te veel en verloor Jarno zijn partij: 2-1

Ondergetekende mocht als waarnemend teamleider spelen op bord 4 tegen de teamleider van Drienerlo, DirkJan Knoeff.
Mijn tegenstander begon met een ware stormloop aan pionnen zijn partij. De eerste 4 zetten van wit waren: a3, e3, c4, en b4.
Ik besloot rustig te blijven en mijn stukken te ontwikkelen. Hierdoor ontstond een taktisch schaakspel wat mij erg beviel.
Toen het centrum werd dichtgeschoven door pionnen werd het snel vrij onoverzichtelijk. Ik besloot remise aan te bieden wat prompt werd aangenomen omdat mijn tegenstander het ook niet meer zag: 2.5-1.5

Een rondje langs de overige borden leerde mij dat Jurgen Meijerink op bord 1 iets minder stond, Niklas Brinkers op bord 3 twee pionnen meer had,
Wim Stoltenborgh op bord 5 een pion voor stond en zijn stukken veel beter had ontwikkeld, en Roelof Berkepeis op bord 8 het lastig had. Intussen was Boris Tsoukkerman binnengekomen als supporter en hij deelde mijn gevoel dat het een nipte nederlaag kon worden voor het team. Boris besloot met de woorden “misschien gebeurt een wonder….”

Intussen ging het op bord 1 en bord 5 snel. De stelling van Jurgen op bord 1 viel compleet in elkaar. Hij verloor een kwaliteit, wist dat uiteindelijk niet terug te krijgen en verloor zijn partij: 3.5-1.5
Wim had op bord 5 ‘gehakt’ gemaakt van de stelling van zijn tegenstander. Na een toren-aanval op Koning en Dame vond zijn tegenstander het goed genoeg: 3.5-2.5

Intussen had Roelof op bord 8 door 2 paard-schaakjes ineens een kwaliteit gewonnen en zag het voor het team een stuk rooskleuriger uit.
De tegenstander van Roelof probeerde het nog wel maar moest lijdzaam toezien hoe Roelof zijn overwicht rustig uitspeelde en wist te winnen: 3.5-3.5

Als laatste was Niklas bezig op bord 3. Zijn voorsprong was inmiddels 1 pion en zijn tegenstander wist de druk op te voeren.
Allerlei vervelende schaakjes en eeuwig schaak mogelijkheden zaten in de partij. Niklas vroeg netjes aan mij of hij remise mocht aanbieden.
Toen ik daar positief op reageerde bood hij dat zijn tegenstander aan. Na overleg met zijn eigen teamleider nam hij het aanbod aan waardoor de eindstand 4-4 werd.

Drienerlo in de nahand – Lonneker 2 (4-4)
bord 1: Henk Nicolai (1952) – Jurgen Meijerink : 1-0
bord 2: Anjo Anjewierden (1902) – Jarno Scheffner : 1-0
bord 3: Rob van der Lubbe (1781) – Niklas Brinkers : 0.5-0.5
bord 4: Dirkjan Knoeff (1789) – Tom Engberink (1640) : 0.5-0.5
bord 5: Erik Zuurbier (1536) – Wim Stoltenborgh (1727) : 0-1
bord 6: NO – Gijs Gerritsen (1922) : 0-1 (R)
bord 7: Daan Stam (1672) – Albert Hulskers (1544) : 1-0
bord 8: Martin Borggreve (1654) – Roelof Berkepeis (1782) : 0-1

Tom

Lonneker 2 verliest nipt van Drienerlo

Drienerlo in de nahand – Lonneker 2

Op zaterdag 6 mei mocht het tweede aantreden voor haar laatste wedstrijd tegen de kampioen van vorig jaar in de promotieklasse. Dit seizoen vergaat het, mede door lege borden, de kampioen van vorig seizoen een stuk slechter. Deze wedstrijd ging dan ook om des keizers baard. Lonneker stond voor de laatste wedstrijd zevende en Drienerlo achtste, het enige dat er nog kon gebeuren is dat Drienerlo ons voorbij ging, maar als we de schade beperkt zouden houden tot een 3,5-4,5 nederlaag dan zouden we eindigen op een zevende plaats.

Het eerste kwam 2 spelers tekort en daarom schoof Erik door naar het eerste, supersub Leon was bereid om rechtstreeks naar het eerste door te schuiven, waardoor wij verder geen invallers nodig hadden. Walter had wel aangegeven liever niet te spelen, daarentegen had Appie aangegeven graag te willen spelen dus zo geschiedde. Oseb, Jarno en Henk gingen rechtstreeks naar Hengelo. Igor en Boris zouden samen die kant op rijden en ondergetekende zou Tom en Appie oppikken. Dit verliep allemaal soepel en iedereen was ruim van tevoren aanwezig in het denksportcentrum in Hengelo. Hier speelde Stork ook een thuiswedstrijd tegen WSG 2, die hun kampioenschap zouden verspelen.

In het denksportcentrum hing een gemoedelijke sfeer. Achter de bar stond een oud stel dat zomaar je opa en oma zouden kunnen zijn. Om het af te maken rook het hele gebouw naar oma`s groentesoep die dan ook werd verkocht aan alle kinderen en kleinkinderen. Voor de liefhebbers was er ook nog een lekker balletje met mayo dus we werden weer goed verzorgt.

Dan de wedstrijd. Ik had mezelf op bord 1 geposteerd en had een beetje mijn mogelijke tegenstanders bekeken van tevoren, niet voorbereid uiteraard, alleen rating  kijken. Vooraf had ik erg veel zin om even te gaan vlammen, maar gedurende de dag kreeg ik er steeds minder zin in. Ik zat zoals ik al had verwacht tegenover Maarten Buter. Ik speelde gewoon mijn D4 systeempje, wachtende op een fout of een aangrijpingspunt bij de tegenstander. Dit gebeurde echter niet en na 22 zetten hadden we op 1 zet van beide na een symmetrische stelling, met zwart aan zet, dus besloot ik remise aan te bieden. Zodat ik mijn vroege biertje kon nemen en toch nog veilig terug kon rijden. Mijn tegenstander besloot het te accepteren, met de tekst ik heb al paar keer overwogen een stuk in 1 weg te geven dus dit lijkt me verstandig. Zo konden we beide aan een lekker koud pilsje en een lekker balletje met mayo van oma.

Jarno ons Duitse talentje speelde op bord 4 een degelijke partij tegen Dirk Jan Knoeff, kwam nooit in gevaar en kwam terwijl ik lekker buiten aan het genieten was van een biertje in het zonnetje naar buiten. Hij vertelde mij dat hij remise aangeboden had gekregen. Ik vroeg aan hem of hij verwachtte te winnen of verliezen als hij doorspeelde. Hij vertelde dat hij eerder zou verliezen dan winnen dus de teamleider besloot dat remise en goed resultaat was en dit gebeurde dan ook en zo stond het 1-1.

Boris speelde op bord 2 tegen Anjo Anjewierden die net als mijn tegenstander fashionably late kwam. Dus terwijl de klok al 2 minuten aan was voltooide hij zijn eerste zet. Boris speelde de Chigorin een opening waar hij in het verleden veel goede resultaten mee had gehaald. Deze opening kent hij goed en de eerste paar zetten vlogen dan ook zo uit de vingers. Anjo had iets meer moeite en kwam op een kleine tijdachterstand. Op een gegeven moment sloeg de twijfel toe bij Boris en besteedde hij een half uurtje om de stelling eens te overwegen. Op de damevleugel had Boris 2 pionnen meer, maar deze had Anjo op de koningsvleugel dit zorgde voor een lastige stelling waarin de vraag was wie eerder zou zijn met zijn aanval. Boris dacht dit niet te gaan winnen en koos een eeuwig schaak variant. Anjo wilde geen kwaliteit geven om dit op te heffen en zo werd deze partij ook remise. 1,5-1,5. Een goed resultaat, met als kleine bonus dat Anjo ons nog leuk genoeg vind om nog eens langs te komen bij ons zomerschaak in cafe sprakel.

Appie speelde op bord acht tegen Herwin van Welbergen (geloof ik) een Pirc. Hij stond wel prima, maar gaf iets te makkelijk zijn pionnen in het centrum en dit zorgde ervoor dat hij even later kon opgeven en dat we op een 1,5-2,5 achterstand kwamen. Appie eindigde hiermee op 1,5 uit 6 dit seizoen, maar dit was in zijn comeback jaar natuurlijk alleen nog maar warmspelen voor het grote werk volgend seizoen.

Henk speelde tegen Erik Zuurbier op bord acht. Zijn tegenstander besloot op een gegeven moment voor een koningsaanval te gaan, maar had hier geen kaas van gegeten. Met te weinig stukken op de Koning van Henk gericht volgde er een pion-vorkje van Henk en hiermee was de aanval wel afgeslagen en voldoende materiaal gewonnen voor een overwinning. Henk dacht vervolgens dat zijn tegenstander had opgegeven, want het bord was in beginopstelling en zijn tegenstander was nergens te bekennen. Henk was echter wezen kijken bij bord 7 van Stork tegen WSG en zuurbier zat in het zaaltje ernaast nog gewoon te zwoegen achter het bord. Dit duurde niet heel lang en Henk kon even later het punt dan ook daadwerkelijk binnenhalen. 2,5-2,5.

Igor speelde op bord 5 en hij won al vrij snel een pionnetje tegen Erik Jostmeijer . Onze topper die de afgelopen rating maar liefst 102 punten won, stond daardoor de hele partij beter. Er werden wat stukken geruild en richting het eindspel snackte Igor nog een paar pionnen. Dit zorgde voor het winnende overwicht op het bord en hierdoor kwamen we op een 3,5-2,5 voorsprong waarmee de zevende plaats veilig was gesteld. Nu mochten onze laatste 2 matadoren gaan strijden voor de overwinning van Lonneker.

Tom speelde een gambietje op bord 6 tegen Robin Koldeweij , wat een pionnetje kostte, maar hij kreeg hier niet de gewenste activiteit voor. Lang leek het er op dat het misschien nog wel binnen de remisemarge bleef, maar toen Tom nog een pionnetje verloor was het over. Zo werd het 3,5-3,5 en zou alles afhangen van Bord 3.

Hier speelde Oseb tegen Daan Stam Hij stond de hele partij prima en won op een gegeven moment een kwaliteit tegen een pion. Zijn stelling oogde prima en de teamleider had het punt stiekem al geteld. De koningsaanval van Daan was echter verrassend goed en Oseb kwam in de problemen. In een lastige stelling wist Daan de juiste voortzetting te vinden en hiermee zorgde hij voor het winnende punt voor Drienerlo. Dit punt bleek echter een half bordpuntje te weinig voor Drienerlo, want Lonneker had er deze competitie toch echt een halfje meer uitgeperst. Zodat Lonneker 2 ondanks de nederlaag toch op een prima zevende plaats eindigde, waarmee een prima seizoen tot een keurig einde kwam.

Gijs

Lonneker 2 verliest met zwart van Hardenberg 2

Lonneker 2 speelde op zaterdag 11 maart uit in Hardenberg. De promotieklasse is dit jaar ongekend
spannend, want Lonneker stond op plek 7 met 5 matchpunten, maar speelde tegen de koploper die
slechts 2 matchpunten meer had dus bij winst zouden we op gelijke hoogte komen. In de stand
stonden er 3 teams op 7 punten, 3 teams op 6 en dan Lonneker op 5. Door het oneven aantal hadden
enkele teams die boven ons stonden nog maar 2 wedstrijden te goed, ook moesten we nog tegen
teams boven ons.

Dus er was nog van alles mogelijk, maar dan moest Lonneker wel eerst zelfs maar
eens 3x op rij winnen. Dit zou geen makkelijk klusje worden, aangezien Oseb en Boris niet mee
konden spelen en Erik was doorgeschoven naar het eerste. Maar met onze nieuwe aanwinst Jarno en
clubkampioen Leon en alleskunner Appie als vervangers moest er misschien toch wat mogelijk zijn.

Igor speelde een week eerder op vrijdag al vooruit op bord 6 met zwart. Helaas verloor hij van Edgar
Spanjes, dit zou een voorteken zijn voor onze andere zwartborden. Dus we gingen zaterdag met een
1-0 achterstand en 7 mensen op pad. Met de klus om de gezusters Waardenburg te neutraliseren en
op de overige borden genoeg puntjes te pakken. De gezusters Waardenburg, Lisanne, Feline en
Marlinde hadden namelijk tot aan deze ronde 3 uit 5, 4 uit 5 en 4,5 uit 5, dus als we hier wat tegen
konden pakken dan lagen er kansen.

Leon speelde op bord 3 tegen Lisanne. Hij kwam eerst wat gedrukt te staan, maar daarna leek hij wel een plusje te pakken. Echter had hij niet veel vertrouwen in zijn eindspeltechniek en besloot hij vroeg het remiseaanbod van Lisanne aan te nemen. 0,5-1,5.

Tom mocht aan bord 5 tegen Feline, die achteraf verklaarde na 1. F4 van Tom out of book te zijn.
Tom stond de hele partij wel prima, ging op een gegeven moment mat dreigen en hier was niks meer
aan te doen en zo werd het vrij vroeg 1,5-1,5. Een uitstekende overwinning van Tom, die ook
eigenlijk veel beter is dan dat hij zelf denkt.

Henk speelde op bord 8 met zwart tegen Bernard van Lenthe. Henk liet zich trucen, ging vervolgens vol op de aanval. Deze sloeg echter niet door en toen de rookwolken opgetrokken waren stond hij een toren achter en moest hij opgeven. 1,5-2,5. Weer een zwarte nederlaag.

Ondergetekende had zichzelf dapper op 1 gezet en had zelfs de intentie om te winnen. Ik mocht
tegen Joan Reinders. Ik stond de hele partij iets beter, omdat mijn tegenstander zijn pionnen niet zo
handig had opgesteld. Toen hij probeerde om zijn geïsoleerde pion op te lossen had ik een truc
waarmee ik de pion won. Dit leidde tot een eindspeld met paard loper voor beide en 5 tegen 4
pionnen. Door een actieve koning kon ik een tweede pion winnen en toen hij ook nog toeliet dat ik
kon afruilen was het punt wel binnen. 2,5-2,5.

Appie speelde met zwart op bord 4 tegen Leo Klapwijk. Hij had een lastige stelling, besloot naar eigen
zeggen de knuppel te gooien. Maar dit bleek een boemerang, want Leo kon de stelling van Appie
binnenkomen en zo verloor Appie. 2,5-3,5.

Jarno speelde op bord 2 tegen Han Kuik. Speelde c5 en e6 waardoor het een Franse partij werd. Hij stond in mijn ogen de hele partij wat gedrukt, maar misschien was dat gewoon de Franse opstelling, zoveel snap ik namelijk niet van die opening. Op het moment dat Jarno uit de problemen leek, pakte hij een pion, hierbij zag hij een paardvorkje van Kuik op Dame en Koning over het hoofd en zo eindigde ook deze zwartpartij voor Lonneker met een 0. 2,5-4,5.

De oplettende lezer vroeg het zich waarschijnlijk al af: hoe zit het dan met Wissenburg. Die speelt
toch altijd met zwart. Nou dat zal ik uitleggen, Walter wil 1x per jaar met wit en dat was vandaag. Hij
mocht tegen Marlinde Waardenburg op bord 7. Lonneker kon ondertussen al niet meer winnen van
Hardenberg, maar nog wel van de familie Waardenburg, door de resultaten van Tom en Leon. Walter
kwam minder te staan, maar hij had een mooie truc waarmee hij een dame won tegen een toren en
een paard. Er stonden nog veel stukken op het bord, maar mocht Walter alles afruilen dan zou het
eindspel wel gewonnen zijn. Zover kwam het helaas niet, want Walter verloor even later zijn dame
en daarmee ook de partij. 1,5-1,5 tegen de familie Waardenburg een prima resultaat, maar helaas
ging het tegen Hardenberg mis op de zwartborden. 2,5-5,5.

T Hardenberg 2 1707 Lonneker 2 1676
1. Joan Reinders 1836 Gijs Gerritsen 1900 0 1
2. Han Kuik 1837 Jarno Scheffer 1 0
3. Lisanne Waardenburg 1796 Leon Stuij 1845 ½ ½
4. Leo Klapwijk 1774 Albert Hulskers 1633 1 0
5. Feline Waardenburg 1609 Tom Engberink 1630 0 1
6. Edgar Spanjers 1752 Igor Babic 1541 1 0
7. Marlinde Waardenburg 1458 Walter Wissenburg 1589 1 0
8. Bernard van Lenthe 1594 Henk Jonkers 1593 1 0

Lonneker 2: Waardevolle Winst in Winterse Wedstrijd tegen Winterswijkers (WSG2)

Eerder deed ik al verslag van de wedstrijd van Lonneker 2 tegen WSG 3, onze eerste wedstrijd van het seizoen, die in een gelijkspel eindigde. Op deze bijna lenteachtige zaterdagmiddag vroeg in februari – hoewel er nog restanten ijs op de vijver lagen – werd de moeilijkheidsgraad opgeschroefd en mochten we tegen het tweede achttal van de Winterswijkers aantreden. Een zware opgave… Appie had vrijdag laten weten dat hij stond te popelen om weer een wedstrijd te spelen, en hoewel de opstelling al compleet was, was Walter wel bereid om zijn plaats aan hem af te staan. En de stand-in was vol vertrouwen: de kans was groot dat hij ofwel tegen Boogaard, ofwel tegen Van Wamelen zou moeten aantreden, maar geen van beide Dicks boezemde hem angst in. Onze eerste wedstrijd was destijds het debuut voor onze jeugdige aanwinst Oseb, maar nu nog geen half jaar later kun je hem al wel een routinier noemen en hij werd doorgeschoven naar bord 1. En ook nu was er weer een debutant, Jarno. Verder de vertrouwde teamsamenstelling, alleen teamleider Gijs was doorgeschoven naar team 1.

Omdat Boris zich nog niet zo fit voelde besloot hij niet tot het uiterste te gaan. Zijn partij was als eerste klaar, met een comfortabele remise als resultaat. Ondertussen zag het er op het bord van Kor Babie, zoals zijn tegenstander hem noemde (of gewoon Igor, zoals wij hem noemen…) behoorlijk chaotisch uit. Maar na een aantal tactische verwikkelingen wist Igor winnend voordeel te bereiken, en weldra konden we als positieve verrassing ons eerste volle punt bijschrijven. Ook nieuwkomer Jarno ging voortvarend van start. Zijn (letterlijk) goedgemutste tegenstander werd geleidelijk (figuurlijk) steeds minder goedgemutst toen hij door onze speler vakkundig van het bord werd geschoven. Voorlopig ging alles nog naar wens…

De eerste negatieve verrassing vond plaats op mijn eigen bord. Door een paar suboptimale zetten in de opening moest ik als noodgreep de pionnen voor mijn koning snel laten oprukken, maar dat pakte niet slecht uit en ik kreeg aardig het initiatief. Maar er kleefden ook risico’s aan, en toen ik een belangrijke tegenzet miste moest ik opnieuw een noodgreep uitvoeren om niet direct materiaal te verliezen. Dat leverde mijn tegenstander een gevaarlijke vrijpion op, en zijn zware stukken kwamen mijn stelling binnen, waarna het snel bergafwaarts ging. Het vertrouwen van Appie had ondertussen ook een deuk opgelopen. Hij had inderdaad een Dick als tegenstander getroffen, en toen ik hem “Stom spel eigenlijk” hoorde mompelen wist ik dat het waarschijnlijk de verkeerde kant op ging. De verzwakkingen die zijn tegenstander had weten uit te lokken werden hem te veel, en ook dit punt ging verloren. De stand was weer in evenwicht.

Maar op de overige borden zag het er goed uit. Tom stond een kleine kwaliteit voor en probeerde vorderingen te maken, maar dat viel nog niet mee. Hij moest berusten in remise, een resultaat waar hij vooraf zeker voor zou hebben getekend gezien het kaliber van zijn tegenstander. De beslissing moest dus vallen op de twee hoogste borden.

Oseb ging voortvarend van start en veroverde twee pionnen, waarvan hij er later wel weer één moest inleveren. Dit ging wel enigszins ten koste van zijn ontwikkeling, waardoor zijn tegenstander hem onder druk kon zetten. In het dame-eindspel dat ontstond had de tegenstander de keuze uit dameruil, wat in het voordeel van Oseb leek, of het slaan van een pion, wat eeuwig schaak mogelijk maakte. Remise was dan ook het logische resultaat.

 Iedereen verzamelde zich nu rond het bord van Erik, die twee pionnen en aardig wat tijd voorsprong had. Eén matchpunt was dus vrijwel zeker en twee  leek waarschijnlijk, hoewel Erik nog wel even moest uitkijken voor een mogelijke piondoorbraak van zijn tegenstander. Erik maakte het zichzelf niet makkelijk door de mogelijkheid om stukken te ruilen en zo het spel te vereenvoudigen niet te benutten, maar uiteindelijk bleken zijn pionnen toch niet te stoppen. Een mooie afsluiting van een spannende wedstrijd, en een mooi resultaat dat we goed kunnen gebruiken gezien de stand in de competitie.

Henk Jonkers

 

T Lonneker 2 1709 WSG 2 1812
1. Oseb Merkon 1762 Han Schuurmans 1885 ½ ½
2. Erik Akkersdijk 1834 Hennie Meijer 1871 1 0
3. Boris Tsoukkerman 1968 Stefan Teloken 1860 ½ ½
4. Igor Babic 1541 Herby Aalbers 1839 1 0
5. Jarno Scheffner Reinhard Cvetkovic 1836 1 0
6. Tom Engberink 1630 Dick Boogaard 1826 ½ ½
7. Albert Hulskers 1633 Dick van Wamelen 1778 0 1
8. Henk Jonkers 1593 Tim Witteveen 1603 0 1

Almelo 2 – Lonneker 2

Almelo 2 – Lonneker 2

Zaterdag 17 december stond voor ons de uitwedstrijd tegen het tweede team van Almelo op het programma. Omdat het eerste team wat invallers nodig had, traden wij ook aan met enkele reserves. Gelukkig waren er weer wat “oale griez’n”, die in de vorige wedstrijd belangrijke punten scoorden, bereid om in te vallen. Appie, Ed en Johan dank daarvoor.
Nu moet ik één noot plaatsen voordat ik verder ga. Slechts enkele uren voor aanvang van de wedstrijd wist ik dat ik de rol van teamleider had en pas na de wedstrijd wist ik dat ik een verslag moest schrijven. Mede gezien het feit dat mijn eigen partij dit keer het langst bezig was, heb ik te weinig kunnen volgen van de schaaktechnische ontwikkelingen op de andere borden. Daarom gaat dit verslag voornamelijk om de entourage eromheen, volgens Gijs is dat niet zo erg.

Erik moest vooruitspelen omdat hij tijdens de wedstrijd al in Australië zat. Helaas ging het voor Erik niet zo goed op de vooruitspeeldatum… hij ging tenunder tegen Goswin Zeeman en was daardoor enigszins down. Na zijn geweldige prestatie in een SBS 6-televisiestudio waarin hij Jeroen van den Boom en Sylvie Meis versteld deed staan met zijn kubuskunsten kon hij in Wijkcentrum De Schelfhorst in Almelo niet nogmaals een goede prestatie leveren.

Wijkcentrum De Schelfhorst dus… dat was de locatie waar wij ook zaterdag zouden moeten aantreden… dachten wij althans. Gijs had mij doorgegeven dat ik daarheen moest en ook op de website van SV Almelo stond dat dat de speellocatie was. Dus dan zal dat wel zo zijn. Toen ik met Oseb ruimschoots voor enen arriveerde bij het wijkcentrum, zag het er echter nogal gesloten uit. Dat hadden Henk, Appie, Ed en Johan ook al geconcludeerd en we probeerden Gijs te bellen, die met het eerste in Amsterdam moest spelen. Daar was ook oud-Almelospeler Simon Elgersma, die wist mede te delen dat Almelo haar thuiswedstrijden speelde in café de Shamrock in de binnenstad van Almelo. Dus uitzoeken waar dat was, parkeerplek zoeken (in de buurt mocht je maar één uur staan en zo snel dachten we ook weer niet klaar te zijn) en naar binnen. Daar was de wedstrijdleider van mening dat de SBO-gids leidend was in de speellocatie en daarin stond keurig vermeld dat Almelo in de Shamrock speelt. Dat zal zo zijn, maar toch enigszins misleidend om op je website dan iets anders te vinden….

Enfin, ik ging akkoord met 10 minuten in mindering voor beide partijen. Tenslotte waren we gekomen voor een potje schaak. Eén van ons was er echter nog niet. Tom had moeite met het vinden van een parkeerplaats en nog meer moeite om binnen te komen. We speelden namelijk bovenin de Shamrock en het café zelf ging om 14:00 pas open. De eigenaar had de deur daarom beneden maar op slot gedaan terwijl Tom dus voor die dichte deur stond en zijn tijd gewoon doorliep! Op zich een slim aanvangstijdstip, want door om 14:00 pas weer open te gaan zou Tom net niet binnen een uur na het officiële aanvangstijdstip op de speellocatie zijn. Helaas doorzagen wij die truc van Almelo en liepen enkele spelers van Lonneker naar beneden om de uitbater te vragen de deur toch open te doen, hetgeen geschiedde.

Daar was nog niet alles mee gezegd, of beter gezegd gezongen. Een tot buiten Almelo bekende lokale cabaretier zei al eens: “In Almelo is altijd wat te doen”. Dat hij weer uitgesproken gelijk had werd deze zaterdagmiddag bewezen. Winkeliersvereniging Centrum Almelo Actief organiseerde namelijk het korenfestival in het centrum van de binnenstad, u raadt het al, dat was voor de deur van de Shamrock. En koren sloeg dit keer niet op graan, maar op zangkoren. Eén voor één mochten allerlei koren hun zangkunsten ten gehore brengen, en dit was goed hoorbaar in de bovenkamers van de Shamrock. Uitgerekend uit bij Almelo, waar ze de term “kippenhok” hebben uitgevonden voor ons eigen clubgebouw, waren er allerlei koren kerstliederen aan het zingen. Hoewel het wat ver gaat om de koren met kippen te vergelijken. Misschien met een andere vogelsoort. Lijsters of nachtegalen bijvoorbeeld.
Het korenfestival werd gewonnen door popkoor What’s New, waarvan akte.

Op de borden was Almelo echter al snel in staat om het kaf van het koren te scheiden. Ed was als eerste klaar, en hoewel hij nog remise behaalde, ging het daarna hard. Tom, Henk en Johan moesten het onderspit delven en de zege was al in Almelose handen, ondanks een zege van Oseb aan onze kant.
Appie, die na 14:00 pas naar buiten mocht om te roken, en ondergetekende waren nog bezig. Appie zei er steeds wel vertrouwen in te hebben, maar ergens ging het toch mis. Ik verloor zelf in een redelijk vroeg stadium al een pion, maar wist af te wikkelen tot een dame-eindspel waarin ik mijn tegenstander eeuwig schaak kon houden. De eindconclusie: een zege en twee halfjes, en daardoor een forse 6-2 aan de broek.

Een nederlaag die overigens volledig terecht was en die niets van doen had met de omstandigheden die in dit verslag zijn beschreven. Dit verslag is dan ook niet geschreven om Almelo in een kwaad daglicht te plaatsen. Diverse clubs, waaronder Almelo zelf, hebben in het verleden in hun wedstrijdverslagen (soms terechte) kritiek geplaatst op onze speellocatie. Hiermee zij gezegd dat andere clubs het ook niet altijd goed voor elkaar hebben.
Dit zijn dan wel weer de uitwedstrijden die je bijblijven.

Walter