Paul wint het Grote Bos jeugdschaaktoernooi dankzij Drommels

Vorige week woensdag vroeg Paul mij of ik mee wilde doen aan een weekend jeugdschaaktoernooi in Den Bosch. Dit leek mij wel wat. Dat de plaats van het toernooi die ik door kreeg in de loop van de week veranderde naar Eindhoven en uiteindelijk naar Geldrop maakte mijn pis niet lauwer. Vrijdagavond heb ik voor de clubavond van Lonneker nog even ontbijt (chips, koekjes) gekocht, want we moesten al om 6:26 in de trein zitten. Vrijdag waren we tamelijk vroeg thuis (2 uur) en de wekker die ging pas om 5 uur dus onze slaapquote hadden we wel bijna gehaald.

Ik had overnacht bij Paul dus we fietsten samen naar het station. Hier troffen we ook de heer Robin Bosch aan. We gingen even kaartje kopen en toen gingen we maar eens in de trein zitten. Toen we zaten te wachten tot de trein weg reed, zagen Paul en ondergetekende iemand van ons handbalteam. Deze ging een tripje naar Barcelona maken en was dus ook maar vroeg zijn bed uitgekomen. Vijf minuten later vertrok de trein richting Utrecht. Terwijl we een beetje half aan het slapen waren en energiedrink aan het zuipen waren werd Robin nog even gescout voor het prestigieuze handbalteam HALO heren 1.

Toen we in Utrecht moesten overstappen zagen we een bordje staan met Zuipemanskade en dit was een goed voorbode voor dit weekend. In de trein richting Eindhoven gebeurden er ook weinig noemenswaardige dingen, behalve dat ene Paul het de hele tijd had over een ex van een ondergetekende. Maar ja de ondergetekende kan er ook niks aan doen dat zijn ex tegenwoordig een lammetje in huis heeft wonen en dat dit dier een luier draagt. De treinreis van Eindhoven naar Geldrop verliep ook voorspoedig.



Na vanaf het station een pokke-eind gelopen te hebben naar de speelzaal die 2,5 km verderop lag hebben we ons even ingeschreven en onze spullen in een lokaal gedumpt. Daarna ging de eerste ronde beginnen. Normaal gesproken zou dit voor Paul die als zesde geplaatst was een eitje moeten zijn, maar door een raar indelingssysteem moest hij meteen aan de bak tegen de als 22e geplaatste Ivo Kok. Bosch moest tegen een 1400 en hij zette zijn tegenstander in een lastig pionneneindspel mat in 6. Ik moest tegen Judith Hendrix (1742). Het ging redelijk gelijk op, maar zij besloot dat een dame in 1 weg geven wel een goede optie was en hierdoor won ik de partij. Terwijl Paul nog bezig was, gingen wij maar eens een supermarkt zoeken om een tweede treetje energiedrink te kopen. We liepen een stukje lukraak een kant op totdat we een oude vrouw tegen kwamen, die we vroegen waar de dichtstbijzijnde supermarkt was. Zij vertelde ons dat dit “Den Aldi” was. Nadat ze ons uit had gelegd waar “Den Aldi” was gingen wij hierheen en kochten wij een treetje energiedrink. Toen we terugkwamen was Paul nog steeds aan het spelen.

Paul die had een spannende partij, want zijn partij was het langste bezig van de hele eerste ronde. Door de analoge klok was het niet zo goed te zien hoeveel tijd Paul en zijn tegenstander precies hadden, maar ze hadden verdacht weinig en ze gingen van tijd stampemans. Paul dizzte zijn tegenstander gruwelijk hard in dit eindspel en zette hem uiteindelijk mat met nog circa 20 seconden op de klok. Dit was cornetti. Door deze overwinning was de score van SVL na 1 ronde 3 uit 3. Na even wat gechillt te hebben in een lokaal begon de tweede ronde. Hier kwamen we net als de eerste ronde iets later aan, want goeie schakers komen nou een maal iets later. Paul mocht op bord 2 aantreden tegen de als nummer 15 geplaatste Maurice Swinkels (1967). Deze pownde hij geloof ik heel hard in het middenspel en zo kwam Paul op een score van 2 uit 2. Daarvoor had ik al een remise tegen Willem Suilen (1767) genoteerd. Na de opening die ik zwaar verneukte, miste hij een vorkje wat een kwaliteit koste. Vervolgens wist hij met een paard en een loper mij eeuwig schaak te houden. Robin moest tegen Bart von Meijenfeldt (1927). Deze versloeg hij door een stuk te winnen en von Meijenfeldt allerlei offers te laten doen waar geen pepernoot van klopte. Zo kwam Robin dus evenals Paul op een honderd procent score van 2 uit 2.

Na deze ronde besloten we om weer naar “Den Aldi” te gaan om ontbijt te kopen voor zondagochtend. Dit kwam neer op de aankoop van koekjes en chips. Bosch dacht nog dat hij heel snel rijstenwafels kon eten en besloot een pak met 13 rijstenwafels binnen 10 min op te gaan eten. Maar zijn eerste wafel ging in 1 min en 12 seconden en elke koek ging langzamer en daardoor was zijn streeftijd niet meer haalbaar en besloot hij na 7 koeken maar te stoppen. Ondertussen was Paul ook al op het briljante idee gekomen dat we `s avonds maar eens richting Eindhoven te gaan voor de Brabantse Derby van de Eredivisie. Voor de voetballeken onder ons: dit is de wedstrijd tussen PSV Eindhoven en NAC Breda.

De derde ronde waar wij natuurlijk weer een paar minuten te laat waren zag er voor Paul op papier niet uit als een moeilijke. Hij moest tegen Guus Bollen (1880). Het enige probleem waar hij mee zat was dat deze graftak een dodelijk saaie d4 variant vrij regelmatig op het bord brengt. Paul had hier wel een goeie tegen variant voor bedacht door 1. … Pf6 te spelen. Hiermee won hij dan ook deze partij en zo eindigde dag 1 voor Paul goed. Ik moest tegen Nick Bijlsma (1918). Ik dichtte mezelf weinig kans toe en besloot dan ook maar om de voorbereidde krachtzet 1. a3 te doen. Ik kwam voor de derde keer op rij weer van kuttestein te staan na de opening en Nick Bijlsma wist hier wel raad mee door me gruwelijk te aftrekaanvallen. Hierdoor eindigde mijn eerste dag met een score van 1,5 uit 3 en een TPR van 1774 wat wel een redelijke is voor mijn doen. Robin moest het in de derde ronde opnemen tegen Marieke Dirksen (1946). Hij was vrij snel klaar na kut uit de opening te zijn gekomen en daarna er vrij kansloos af te gaan. Zo eindigde Bosch deze dag op een 12de plek met 2 uit 3 en een TPR van 1891!

Tijdens het voetballen tussen en na de rondes werd mij ook duidelijk waarom ik geen goeie schaker ben. De echt schakers die naar een toernooi gaan voor het schaken (onbegrijpelijk), die bakken dus gewoon echt geen pepernoot van voetbal. Ik beschik wel over de kwaliteit om de voetbal een beetje kunnen raken en daar zou het gebrek aan schaakskills vandaan kunnen komen. Lonneker bleek ook de sportiefst schaakclub, ze waren het beste in het voetballen en tafeltennisen. Na de derde ronde besloten we maar eens te overleggen met de toernooileiding hoe laat we weer thuis moesten zijn. Deze besloten om de dubieuze tijd van 1 uur (de laatste trein van Eindhoven naar Geldrop gaat 0:30) te bedenken waarmee ze wel de oorspronkelijke “binnen zijn” tijd verschoven, maar waardoor onze tijd dat we van zuipemans konden gaan wel ernstig werd verkort. Uiteindelijk besloten we hiermee maar akkoord te gaan, want de hele nacht doorbrengen in Eindhoven en dan van dronkemans achter het bord gaan was voor sommigen van ons geen optie, hiermee wil ik niet zeggen dat Bosch en ik dit niet wilden. Buiten het probleem waar we ons zouden ophouden in Eindhoven na sluitingstijd van de cafés.

Voordat we richting Eindhoven vertrokken, hebben we eerst nog wat gegeten. Hierbij kwam Paul tot de conclusie dat er alleen maar ei in de fu yong hai zat en dit is nou niet bepaald zijn lievelingskostje. Na deze ietwat matige maaltijd moesten we weer van pokke-eind lopemans richting station. Tussendoor kochten we nog even snel een paar BVO`tjes. Daarna kochten we een retourtje Eindhoven. De treinreis verliep voorspoedig en zo arriveerden we weer op Eindhoven centraal. Vanaf hier liepen we richting het Philips Stadion. Hier aangekomen gingen we kaartjes halen. Robin heeft een clubcard van PSV die hij niet bij zich had, waardoor we kaartjes konden kopen, omdat zijn gegevens in de computer opgezocht konden worden. Omdat we naar binnen konden vergaven we George zijn dubieuze keuze van PSV als favoriete eredivisie club. In het stadion moesten we eerst een pokke-eind omhoog lopen voordat we onze plek hadden bereikt. We zaten naast het uitvak. Vanuit dit vak kwam het eerste kwartier dan ook nog wel gezang in tegenstelling tot de rest van het stadion, waardoor er nog een beetje sfeer was. Maar na de 1-0 van PSV werd het stadion heel erg stil, want die Eindhovenaren zijn niet zo van zingemans en de mensen uit Breda hadden weinig te bezingen. Vlak voor rust gingen we van bier halemans en toen zagen we op tv hoe Isakson een blunder maakte en NAC op gelijke hoogte kwam. Er waren 2 Twentesupporters die hoopten dat er hierdoor in het vak naast ze weer meer zweer zou komen in de tweede helft. Dit viel helaas een beetje tegen, maar toen NAC in de 75 minuut op 2-1 kwam begonnen ze ook wel weer te zingen. Dit duurde slechts 5 minuten want toen zette Affelay PSV op gelijke hoogte. De PSV supporters waren het laatste kwartier van de wedstrijd ook aan het zingen wat wel een relevatie was. Alleen ze kenden maar 2 liedjes: de eerste was het overbekende “Stevens rot op”, ook zongen ze het ietwat minder bekende “come on PSV, come on PSV”. Deze meneer Stevens is dan ook geen trainer van PSV meer want hij besloot deze week zijn ontslag in te dienen.

Na de wedstrijd zijn we richting het centrum van Eindhoven gelopen, hier hebben we een café gezocht om van zuipemans te gaan. We besloten om ergens op een terrasje te gaan zitten onder de heather. Bosch die was niet zon van sterke drankstra, maar dat k.g.b. Uiteindelijk was het bijna tijd om te vertrekken en besloten we dat we nog even onze bierquote moesten halen. Bosch besloot om negen bier te bestellen en de opmerking: “wel Drommels” er achteraan te plaatsen. De serveerster lachte hem snoeihard uit, terwijl Bosch er geen pepernoot van snapte. Met deze Drommels actie die hij later nog uitgebreid herhaalde en moest herhalen was Robin wel onze held van de avond. Dat deze held geen Dommelsch meer kom zeggen is wel begrijpelijk wie bedenkt nou ook zon moeilijke naam. Paul kreeg tijdens ons bezoekje aan het terras ook nog een smsje van zijn ex (Evie Koudstra). Hierin werd Paul verzocht om een naaktfoto op te sturen omdat Koudstra en haar vrienden opgewonden willen worden tijdens het strippokeren. Toen we richting het station liepen was Robin wel een beetje aan het zwalken en onnuttige info aan het rondbazuinen, dus toen besloot Paul hem maar te zeggen waar het op stond. Conclusie: Robin hou je bek. Op de terugweg lag Robin een beetje voor pampus in de trein terwijl ondergetekende en Paul zich hierdoor uitstekend vermaakten. Toen we uit de trein moesten stappen kwam Robin ook nog met de briljante opmerking: “hadden we nog een tas mee”. Dit was uiteraard niet het geval, maar wat wel het geval was dat wij weer het pokke-eind van het station naar onze slaapplaats moesten lopen.

Deze afstand werd tamelijk voorspoedig afgelegd en er liepen twee mensen met een fiets aan de hand voor ons. Ondergetekende voorspelde dat de rechtse (man) zwaar dronken was en dat de linkse (vrouw) hem thuis bracht. Dat deze conclusie juist was bleek toen deze mensen voor een oranje knipperend stoplicht stil bleven staan en er geen kloot van snapten. Paul vond het nodig om een gesprek met de vrouw aan te gaan en het kwam er op neer dat ze van zuipemans waren geweest en dat zij die man naar huis bracht. Ook kwamen we er uitgebreid achter dat ze al heel lang vrienden waren, maar dat ze allebei getrouwd waren (lekker boeiend). We gingen na een hoop onnuttig gebazel dan ook maar iets harder lopen zodat we deze onnuttige info niet meer aan hoefden te horen. Vervolgens gingen we richting slaaplocatie, hier waren nog een paar lui hobbyloos bezig (schaken midden in de nacht). Bosch die dacht dat hij nog wel van mij kon winnen, maar hij ging er gewoon snoeihard af. Toen gingen we richting slaapzaal waar we in een slaapzak op de vloer konden gaan liggen. Bosch die was verrekte irritant en ik besloot om nog maar weg te gaan terwijl Paul aan het bellen was met een niet nader te noemen vriendin. Maar onze Robin wilde ook weg uit de slaapzaal dit vond ik niet zo handig dus ik gaf hem een duw waardoor hij op een luchtbed belande dat gestaag leeg liep. Dit besloot Paul toen maar weg te gooien. Dat Bosch de volgende ochtend op het briljante idee kwam dat hij Tijmens Kampman`s luchtbed gisteren wel leeg had zien liggen is hem wel weer vergeven. Paul kwam ook nog tot de conclusie dat Janneke een domme koe is die een snurkende koe probeert na te doen, nadat hij haar aan de telefoon had gehad.

Zondagochtend werden we wakker omdat een of andere mongol besloot om zijn wekker op 8 uur te zetten en als toon hiervoor de zomerhit van O-zone: Dragosta Din Tei te nemen. En ik kan je vertellen het is nou niet bepaald prettig om wakker gemajahied te worden. Het vervelende van deze veel te vroeg wakker worden op irritante wijze was ook dat we ontdekten dat de vloer eigenlijk wel tering koud was. Na nog wat van poging tot slapestein te gaan zijn we uiteindelijk maar eens opgestaan om te gaan douchen. Deze douches waren pislauw en dat was nou niet bepaald plezant. Na niet ontbeten te hebben gingen we maar eens richting speelzaal waar we uiteraard weer een paar minuten te laat waren. Ik mocht aantreden tegen Dieter de Ridder (1912) en ik gaf maar op na stukverlies. Robin moest tegen een jongetje met een rating van 1079, maar dit jongetje had wel een naam waardoor zijn speelsterkte al met 400 rating punten toe nam. Want tegen Sourav Bhattacharyee spelen is natuurlijk altijd lastig. Robin wist wel te winnen met een paar torens en stukken enzo meer. De partij duurde ongeveer een half uur, waarvan Bosch ongeveer een kwartier bezig was met de naam opschrijven. Paul die mocht het op bord 1 gaan opnemen tegen Vaclav Ocelik (1771). Hij had de hele avond er voor en die ochtend al moeilijk zitten doen over hoe Vaclav e6 precies speelde. Hiervoor had hij zelfs Vaclav`s clubgenoot Koudelink nog opgebeld. Uiteindelijk bleek dit allemaal niet nodig, want Paul won geloof ik vrij makkelijk.

De vijfde ronde mocht ik op een laag bord spelen en kreeg ik de eerste tegenstander met een rating van minder dan 1700. Dat dit dan ook gelijk Judith van Meegen (1138) was dan misschien wel weer een beetje extreem. Dit resulteerde na voor de vijfde keer slecht uit de opening te komen uiteindelijk toch in een puntje. Ondanks dit puntje zakte mijn TPR wel door deze ronde.



Paul was zoals op de foto te zien ook heel erg gemotiveerd voor de vijfde ronde. Hierin mocht hij tegen de Brabants Jeugdkampioen: Peter Lombaers. Deze won hij ook en hiermee kwam hij op 5 uit 5 en was het voor de concurrentie alleen nog maar mogelijk om op gelijke hoogte te komen met nog 1 ronde voor de boeg. Bosch die scheen geen last te hebben van de avond ervoor, want hij noteerde een halfje in een verloren eindspel tegen Thijmen Smith (1977). Terwijl onze energiedrink voorraad aan het slinken was moesten we toen wachten op de laatste ronde.

Paul mocht in de laatste ronde aantreden op bord 1 tegen de als eerste geplaatste Wesley Vermeulen (2144). Hier moest hij een halfje tegen zien te halen. Nadat de toernooidirecteur het nodig vond om een kwartier te lullen voor dat deze ronde aan kon vangen ging deze dan uiteindelijk toch van start. Robin ging er af tegen Maurice Swinkels, waar Paul eerder in het toernooi van had gewonnen. Paul had hem nog gezegd wat hij moest spelen, maar Bosch was te eigenwijs om dit op te volgen dus hij noteerde een nulletje en eindigde zijn toernooi met een score van 3,5 uit 6 en een TPR van 1833 waarmee hij net buiten de prijzen in de B-groep viel. Ik noteerde een halfje tegen de overrated Hans Vandersmissend die toch niet de 1815 rating waarmee hij was ingedeeld heeft. Ik noteerde tegen hem een halfje en eindigde hiermee mijn Grote Bos toernooi op 3 uit 6. Paul bood op een gegeven moment toen hij beter stond remise aan en dit nam Wesley aan en daardoor kon Paul zich in het rijtje met winnaars voegen. Paul is de tweede die in dit toernooi ongedeeld eerste werd. Dit lukte alleen Remco Sprangers ook. Dit was in 2005.

Na nog een beetje van inpakstra en voetballemans te gaan gingen we maar eens een babbeltje maken met de Groningse delegatie. Mevrouw Koudelink die fanatiek Groningen supporter was die keek een beetje sip omdat ze dacht dat ze buiten de prijzen was gevallen. Zelfs het nieuws dat haar favoriete voetbalclub de joden had met 1-0 had verslagen kon haar niet opvrolijken. De irritante en hyperactieve Vaclav daarentegen was wel in een goed humeur. Helemaal nadat hij ontdekte dat mijn ex bij hem op school had gezeten en dat ze nou niet bepaald goed bekend stond om het licht uit te drukken. Zo kregen we het ook over Paul zijn ex die toevallig naast Vaclav zat. Vaclav stelde de zeer subtiele vraag: “Jij hebt toch op de dag dat je het met Evie uit hebt gemaakt gebekt met Maike” aan Paul. Mevrouw Koudelink bij wie dit onderwerp nog steeds behoorlijk gevoelig ligt trok dan ook opeens heel erg bleek weg. Dit vonden wij wel grappig.

Toen kwam de prijsuitreiking. Hier begonnen ze uiteraard onderaan in de E-groep. Toen ze bij de B-groep aangekomen waren bleek dat mevrouw Koudelink die inmiddels al chagrijnig richting huis was gegaan toch een prijs had van maarliefst 5 euro. Daarna kwam het moment suprême waarop de toernooiwinnaar werd bekent gemaakt. Paul die moest naar voren en die was echt uitzinnig van vreugde. Hij wilde zelfs niet eens op de foto maar de toernooidirectie had toch wel graag een foto van de toernooiwinnaar.



Toen kwam de terugreis. We besloten eerst was shoarma te gaan eten bij de lokale shoarma tent. Daarna moesten we van opschietstra om op tijd op het station te komen. We besloten dat ik maar eens vooruit moest rennen om kaartjes voor mij en Bosch te kopen. Op het station aangekomen bleek dat mijn saldo niet toerreikend was omdat Bosch de vorige avond geld van mij had geleend. Paul en Bosch die waren iets minder snel op het station (10 sec voor vertrek), dus we besloten dat we maar zwart van Geldrop naar Eindhoven moesten rijden. In Eindhoven aangekomen gingen we proberen om op Bosch zijn pinpas kaartjes te halen maar het door zijn moeder overgemaakte bedrag was nog niet op zijn rekening gearriveerd. Dus toen moest Paul last minute een kaartje voor ons halen waardoor hij zich een held voelde en dat wel een klein beetje was.

Toen stapten we in de trein waar Paul uitgebreid aan het vertellen was hoe goed hij was en begon te lachten toen Bosch en ik er van lamstra als Prik en Prak uitzagen. Deze rumoerigheid van Paul werd echter niet getolereerd door de blinde gastemans schuin achter hem die vroeg of wij ons wel hadden beseft dat we in een stiltecoupe waren gaan zitten. Door deze ongelofelijke zeikerd besloten we maar om te verplaatsen naar een ander gedeelte van de trein waar praten wel getolereerd werd. In dit gedeelte kon Paul nog wat grappen maken over mijn tas die tamelijk uitgescheurd was. Dit uitgescheurd/uitgewoond zou mij aan iemand met een lammetje moeten denken.

Toen we in Utrecht arriveerden moesten we nog even een paar halferts als B.V.O`tjes halen. Bosch die besloot echter in de trein dat hij wel genoeg had aan 1 halferd, de homo. Nadat Paul en ik deze delicatessen wel naar binnen hadden gewerkt arriveerden we met 20 min vertraging op station Enschede. Vanuit hier zijn we weer naar huis gefietst. Al met al was het dus wel een geslaagd toernooi.


Gaisch Gerritsen